Fotoğrafta, gözleri açık ve büyük, küçük ve sevimli bir kedi görüyoruz. Kediye yakından bakınca gözlerinde bir hüzün ve üzüntü hissediyoruz. Kediye bakanlar, "Bu kedi neden bu kadar üzgün?" diye soruyorlar. Bu kedi, kendi "sevimliliği" yüzünden hayatta hep bir şeylerden mahrum kaldığı için üzgündür. İnsanlar hep onun ne kadar sevimli olduğunu söyler, onu kucaklamak ister, ona sevimli diye seslenir. Ama kedi bu "sevimli" olmanın kendisine getirdiği sorumluluk ve baskılardan bıkmıştır. Kedi, insanların onu sadece sevimli bulmaları ve onun asıl kişiliğini görmemesi nedeniyle mutsuzdur. Bu fotoğraf, kediyi "sevimli" olmanın zorluklarını anlatıyor, ve bu zorlukları insanlara anlatıyor. **Kedi'nin düşünceleri:** "Ah, keşke insanların beni sevimli bulmak dışında bir şey için de takdir etseler. Benim de bir kişiliğim var, benim de hislerim var, ben de kendimi diğer kediler gibi hissediyorum. Ama insanlar benim sevimliliğimle ilgileniyorlar, gerçek benliğimle değil."