Resimde, bir adam pencereden dışarı bakmaktadır. Dışarıda yoğun yağmur yağmaktadır. Adam, yağmuru izlerken "İlk defa bir şair olarak yağan yağmurun karşısında zerre hüzünlenmiyorum... Ohh! Dol baraj dol!" diye düşünmektedir. Şakada, adam yağmurun kendisinde herhangi bir hüzün yaratmadığını söyleyerek, "Dol baraj dol!" diye düşünmektedir. Bu ifade, yağmurun doluluk ve bereket getirmesini ifade eden bir tabirdir ve şairi, yağmurdan mutlu eden şeyin, kendi şiirine konu olabilecek bir durum olmasıdır. Şairin yağmur karşısında hüzünlenmek yerine barajın dolmasına sevinmesi üzerine bir espri.