🔹️Ankara savaşından önce Timur Türk köylerini yakıp yıkan Ermeni çetelerini yakalayıp, huzuruna getirdi. Ermeni çetecilerine; Öldürmek iyi midir, diye sordu. 🔹️Korkudan cevap veremediler. Timur devam etti. İyi olmasa öldürmezdiniz. Beşikteki çocukları kıtır kıtır kesmezdiniz. Yapmaktan hoşlandığınız bir işin size de yapılması caiz değil midir? 🔹️Kendinize iğneyi sokmadan başkasına çuvaldızı sokmamalıydınız. Madem ki halt ettiniz, şimdi siz de çuvaldızın nasıl can yaktığını öğreneceksiniz. 🔹️Timur emir verdi. Teröristler onar kişilik gruplara ayrıldılar. Hepsinin başları iple bacakları arasına sıkıştırılmıştı. Gruplar çukurlara dolduruldu. 🔹️Çukurlar dolunca üzerlerine tahta örtüldü. Tahtalar da toprakla kapatıldı. Timur, Türk'e zulmedenin sonunun bu olduğunu söyledikten sonra, tarihe yazılan şu sözleri söyledi: Bir gün tarihçiler bu yaptıklarımı biçimsiz kelimelerle yazacaklar ve beni ayıplayacaklardır. 🔹️Fakat onlar kuru kamışı mürekkebe daldırıp akıllarına geleni çizenler 4 bin değil, 100 bin değil, 400 bin kere 100 bin baldırı çıplağın bir Türk'ün aşık kemiğine değmeyeceğini bilseler ve benim yanmış Türk köyleri, kazığa vurulmuş Türk kadınları, duvarlara mıhlanmış Türk çocukları önünde ciğerimin yandığını sezseler biraz insaf ederler, beni kötülemezler! Kaynak: Şerefeddin Al-i Yezdi/Timur Devleti Tarihçisi
Yapay zeka açıklaması
Bu görselde, tahtında oturan, üzerinde görkemli bir taç ve pelerin bulunan, sakallı bir kral figürü görülmektedir. Kralın yüz ifadesi oldukça ciddi, hatta biraz yorgun veya endişeli gibi görünmektedir. Arka planda ise basit bir pencere ve kırmızı bir tahtın sırtlığı bulunmaktadır.
**Şakanın Açıklaması:**
Bu görseldeki şaka, kralın yüz ifadesi ile elindeki nesne arasındaki tezatlıktan kaynaklanmaktadır. Kral, çok ciddi ve vakur bir duruş sergilemesine rağmen, elinde bir **"pilli kumanda"** (veya benzeri bir uzaktan kumanda) tutmaktadır.
Şakanın özü şudur: Bir kralın, krallığını yönetmek yerine televizyonu veya başka bir cihazı kumanda etmek için bu kadar ciddi bir ifade takınması, "modern dünyanın sorumlulukları" ile "geleneksel otorite" arasındaki komik bir çelişkiyi vurgular. Yani, kral aslında dünyayı değil, sadece televizyonu yönetmeye çalışıyordur.