Fotoğrafta, birinci dünya savaşı ya da benzeri bir dönemde, muhtemelen Çanakkale Savaşları gibi bir çatışma bölgesinde, büyük bir topa yardım eden askerler görülüyor. Top, büyük bir boyuta sahip ve çalıştırılması için çok sayıda kişinin gerekliliğini gösteriyor. Askerler topun etrafında toplanarak onu çalışır duruma getirmeye çalışıyorlar. Fotoğrafın mizah unsuru, topun çok büyük ve karmaşık olması, askerlerin de topa kıyasla oldukça küçük görünmesi ve topa yardım ederken zorluk çekmeleriyle ilgilidir. Bu, savaşın zorlukları, dev ve karmaşık aletlerin kullanımı ile askerlerin göreceli küçük boyutlarının ve çabalarının abartılı bir temsilidir. Böyle bir görüntü, savaşın zorlu ve karmaşık olduğu ve insan çabalarının büyüklüğün yanında önemini yitirdiği bir anı simgeleyebilir.

Fotoğrafta, kızarmış ekmek dilimlerinin arasına, pastırma, yumurta ve marul konulmuş bir sandviç görülüyor. Sandviç, bir tabağın üzerinde tutuluyor. Görüntünün arka planında, bir kavanoz mayonez ve domates dilimleri de var. Bu fotoğraf, muhtemelen, "çok fazla malzeme" veya "fazla yüklü" anlamına gelen bir şakayı temsil ediyor. Sandviçin üstüne yığılmış malzemeler, aşırıya kaçılmış bir yemek veya aşırıya kaçılmış bir şeyin bir imajını yansıtıyor.

Bu resim, bir çizgi roman panellerinden oluşan bir dizi. Çizgi roman, Ramazan Bayramı'na ve kandil gecelerine atıfta bulunuyor. İlk panelde, bir kadın (ya da belki bir kişi) kandil geceleri hakkında konuşuyor ve dört kandilin olup olmadığını sorguluyor. Bir iskelet figürü ise "Hayır, Miraç..." diyor. İskelet figürü, ölümsüzlüğü veya ruhani bir yolculuğu temsil ediyor olabilir. İkinci panelde, bir adam simitleri (simidi) almakta; ama sonraki panelde, aynı adam simidin can sıkıcı olduğunu ve tüm vücudundaki suyu çektiğini söylüyor. Sonuç olarak, simidi yiyen adam, ne yazık ki, simidin verdiği zorluğa veya hayal kırıklığına uğramış bir şekilde tepki veriyor. Özetle, espri, kandil simitlerinin beklenmedik bir şekilde çok fazla etkisi olduğuyla, tüketici için can sıkıcı olabileceği konusunda bir mizah içeriyor. İnsanların kandil gecelerinde fazla tatlı şey yediklerinde ve bunların sağlık sorunlarına yol açtığında çok karşılaştıkları bir durumu ele alıyor. Ramazan bayramı ve kandil gecelerinde çok fazla tatlı şey tüketmenin olumsuzluklarına, yani aşırıya kaçma duygusuna değiniyor.

Resimde, bir buzdolabının iç bölmesinde, üst üste dizilmiş, sayısız tavuk yumurtası görülüyor. Her raf, yumurtalarla dolu. Bu görüntü, çok fazla yumurtaya sahip olmanın veya çok fazla stoklanmış olmanın, sıkıcı ve olağanüstü bir durumu, komik bir şekilde sergileyen bir mizah örneği. "Çok fazla yumurta" deyiminin, abartılı bir şekilde, bol miktarda var olan şey için kullanılan, hafif esprili bir anlatım olduğu vurgulanıyor. Dolayısıyla, espri, yumurtaların sayısındaki aşırıya kaçan miktardan kaynaklanıyor.

Resimde, bir tabakta pişmiş yumurta görülüyor. Yumurtaya bolca karabiber serpilmiş. Resmin altındaki yazı, "Fazla acı biber kullandım" diyor. Bu, aşırı miktarda karabiber ekleyerek yemeğin çok acı olduğunu ifade eden bir şaka. Yani, yumurtanın aşırı karabiberli olması, şakanın konusu.

Resimde, aşırı miktarda pirinçli bir yemeğin, büyük bir tavada, adeta bir dalga gibi, bir odaya taşmış hallerini görüyorsunuz. Genç bir adam, muhtemelen yemeğin aşırı miktarından dolayı şaşkın veya bunalmış bir ifadeyle, tavayı tutmaya çalışıyor. Bu, bir "çok fazla" veya "aşırı" durumuna gönderme yapan bir mizah örneği. Normal bir yemek pişirme işleminin abartılı bir şekilde sunulmuş halidir. Aşırı miktardaki pirinç, dalga yapısıyla komik bir görsel oluşturmuş ve duruma uygun bir espri yapmıştır. "Fazla olan" bir yemeğin komik ve abartılı bir temsilidir.

Fotoğrafta, bir mutfakta büyük bir wok içinde aşırı miktarda pirinç pilavı görülüyor. Pilav, sanki bir sel veya dalga gibi, wok'tan dışarı taşmış ve tavandan aşağı doğru akıyormuş gibi görünüyor. Mutfağın ortasında, wok'u karıştırmaya çalışan bir genç adam var. Fotoğrafın esprili tarafı, pilavın aşırı miktarda olması ve wok'tan taşması. Bu, gerçek hayatta çok fazla pirinç pilavı yapmanın veya yemek yapmanın, öngörülemeyen ve kontrol edilemez sonuçları olabileceğini mizah yoluyla anlatıyor. Bir çeşit "fazla" veya "aşırı" durumu esprili bir şekilde sergileyen bir görüntü.

Görüntüde, masa başında oturan bir adam Türk kahvesi döküyor. Adam, kahveyi küçük bir fincana döküyor. Kahve fincanının altındaki, küçük, düz bir tepside, küçük şekerler var. Bu, Türk kültüründe çay ve kahvenin nasıl içildiğiyle ilgili bir klişe. Adam kahveyi küçük bir fincana dökmeye çalışırken, belki biraz beceriksiz bir şekilde hareket ettiği ve belki de biraz karmaşık görünen bu eylem, komik bir an oluşturuyor. Joke, Türk kahvesi kültürü ve geleneklerine gönderme yaparak, biraz da beceriksizlik duygusu üzerinden oluşturuluyor. Görüntüde, bir erkek çay demliği ile küçük bir Türk kahvesi fincanına çay döküyor. Çay demliğinin ve fincanın üzerindeki tepsi de dikkat çekici. Bu, muhtemelen bir "çay dökme" şakası. Çay dökme eylemi, dikkat çekici bir şekilde hızlı ve hassas bir şekilde yapılıyor, ama sonrasında yapılan şey, çayın fincana dökülmesiyle ilgili değil, demliğin bir başka nesneyle, belki başka bir fincanla çarpışması. "Çay dökme" şakasının temel humorsu, beklenmedik hareket, yani beklenen çay dökme eyleminin yerine beklenmedik bir olay yaşanmasıdır.

Fotoğrafta, kadın bir kadeh şarapla boğulmuş gibi duruyor. Kadının üstü şarapla kaplı ve yüzüne de damlamış. Şaka ise kadının şarabı içmek yerine şarapla boğulduğu gibi duruyor olması. Bu nedenle komik bulunuyor.