Fotoğrafta bir ebeveynin, evdeki işsiz ve tembel kişilerden atıştırmalıklarını saklamaya çalıştığı mizahi bir durum anlatılıyor. Sahne, büyük olasılıkla bir çocuk masasında, çeşitli oyuncakların ve bir çift sırt çantasının bulunduğu bir ortamda geçiyor. Ön planda ise, bir el tarafından tutulan ve marul yaprağına sarılmış bir dondurmalı bisküvi görünüyor. Mizah, ebeveynin çocuğunun veya evdeki diğer yetişkinlerin (ebeveynin "işsiz ve tembel" olarak tanımladığı kişiler) kolayca bulup yiyebileceği atıştırmalıkları, sanki sağlıklıymış gibi marula sararak gizlemeye çalışmasından kaynaklanıyor. Bu durum, ebeveynlerin çocuklarının veya istekli olabilecek ev halkının atıştırmalık taleplerinden kaçınmak için başvurduğu yaratıcı ama absürt çözümleri hicvediyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda bir kadın ("özge bi s(t)us" kullanıcı adı), 4 aylık bebeğinin muayenesini yaptığını ve bebeğin acı çektiğini düşündüğünü söylüyor. Şaka, annenin bebeğin acı çektiğini fark ettiğini ve bebeğin üzerine bastığı için ağrıdığının farkında olduğunu düşündüğünü vurgulamaktadır. Bu, anne-bebek ilişkisi ve annelik deneyimleri hakkındaki ironik ve hafif bir mizah anlayışını yansıtıyor.

Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı olan bir tweet görülüyor. Tweetin altında, bir kişinin otobüste ağlayan çocuğun dikkatini dağıtmak için "bak mavi araba, bak yeşil ev" gibi şeyler söylediği, ancak çocuğun bunlara aldırış etmediği ve adamın da sonunda hepsine baktığı şeklinde bir durum anlatılıyor. Joke, bir yetişkinin, ağlayan bir çocuğun dikkatini başka yöne çekmeye çalışırken, aslında çocuğun umursamadığı ve yetişkinin boşuna çabaladığı durumu esprili bir şekilde anlatıyor. Aynı zamanda, yetişkinin çocuğa değil, dış dünyaya odaklanarak zaman kaybettiği, çocuğa yeterince ilgi göstermediği bir bakış açısı sunuyor. Özetle, durumun absürtlüğü ve yetişkinin davranışının anlamsızlığı espri unsurudur.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir adamın otobüste ağlayan çocuğun dikkatini dağıtmak için "bak mavi araba, aaa bak yeşil ev" gibi şeyler söylediği, ancak çocuğun buna aldırış etmediği ve adamın tüm şeye baktığı anlatılıyor. Bu, çocuğa odaklanmak yerine dikkatini dağıtmaya çalışan bir yetişkinin, çocuğun ilgilenmediğinden habersiz bir şekilde, büyük bir gayret sarfettiğini vurguluyor. Bu durumun komik yanı, yetişkinin eyleminin başarısızlığı ve çocuğun umursamaması. Dolayısıyla şaka, yetişkinin gereksiz çabalarını ve çocuğun tepkisizliğini vurgulamaktadır.

Resimde, bir kanepede, muhtemelen ev ortamında, pembe ve bej desenli pijamalar giyen iki kişi görünüyor. Kadın, elini ağzına götürmüş, hafif bir ifadeyle bakıyor. Görüntünün üzerinde "POV (Bakış Açısı)" ve "10+ yıllık ilişkideyseniz" yazıları var. Bu, uzun süreli ilişkilerin bazen sıkıcı veya tahmin edilebilir olabileceği, yani ilişkinin "normalleşmiş" bir aşamasında olduğunda, bu şekilde "can sıkıntısı" anlarının yaşanabileceğini esprili bir şekilde vurgulayan bir meme. Pijamalar ve rahat ortam, ilişkinin günlük hayatın bir parçası olduğunu ve bir "erken aşkı" veya "tutku" değil, belki de "alışkanlığı" temsil ediyor. Dolayısıyla, komik olan "10+ yıl" gibi uzun süreli bir ilişkide, belirli bir "can sıkıntısı" ya da "romantik alevlerin söndüğü" zamanlar olabileceği gerçeğidir.

Fotoğrafta iki bebek, birinin diğerinin üzerine düştüğü bir anda gösteriliyor. Yukarıdaki bebek, düştüğünü fark etmeden bir sehpanın üzerine uzanıyor. Alttaki bebek ise, düşen bebeğin sehpayı devirip kendisinin üzerine düşmesinden şaşkınlıkla bakıyor. Bu komik durum, "Habil ile Kabil" hikayesine bir gönderme yapıyor. Habil ile Kabil'in kardeşler olduğu ve Kabil'in Habil'i kıskançlıktan öldürdüğü bilinmektedir. Bu fotoğraf, bu hikayenin trajik olayını mizahi bir şekilde ele alıyor.

zero @bahtiglmz Adamın biri otobüste ağlayan çocuğunun dikkatini dağıtmak için "aa bak mavi araba, aaa bak yeşil ev" diyo,...

Fotoğrafta, üstünde "Ben", "Hayır", "Evet", "Bulaşıklar mı?", "Anne" ve "Baba" yazılı karelerden oluşan bir satranç tahtası görülüyor. "Ben" karesinde beyaz bir kral piyonu, "Hayır" karesinde boş, "Evet" karesinde boş, "Bulaşıklar mı?" karesinde siyah bir piyon, "Anne" karesinde siyah bir kale ve "Baba" karesinde siyah bir at bulunuyor. Şaka, ebeveynlerin çocuklarına evde yemek yedikten sonra bulaşıkları yıkayıp yıkayamadıklarını sorması üzerine, çocuğun evde olmayan ebeveynlerini "bulaşıklar mı?" olarak tanımlaması ve ebeveynlerin de "Anne" ve "Baba" olarak tanımlanması üzerine kurulu. Yani, çocuk ebeveynlerini bulaşıklarla ilişkilendiriyor ve onlara sorumluluklarını hatırlatıyor.

Resimde, gözlük takmış genç bir kadın, kucağında yeşil bir elbise giyen küçük bir bebek ile oturmaktadır. Bebek, ağzını açmış, sanki konuşuyormuş gibi görünüyor. Kadın gülümsüyor. Resimde bir mizah unsuru yok, sadece bir anne ve bebeğinin fotoğrafı var. Dolayısıyla bir espri/şaka yok. Resimde, gözlük takmış bir kadın ve kucağında bebeği olan bir kadın görünüyor. Bebek, ağzını açık bir şekilde, sanki şaşkın veya hayret içindeymiş gibi bakıyor. Kadının ifadesi ise, bebeğin tepkisine karşılık, hafifçe gülümseyen veya şaşkın bir ifade taşıyor. Görünen durum, bebeğin beklenmedik bir şeyle karşılaşması veya şaşırtıcı bir olayı izlemesi nedeniyle, onun şaşkınlığını anlatan bir ifadeyle karşılaştırılmaktadır. Nedense, resim "komik" olarak etiketlenmiş veya bu şekilde paylaşılmış. Bu yüzden espri, şaşkın ve komik bir bebek tepkisini yakalayan, komik bir anın görsel ifadesinden oluşuyor. İfadeyi anlamlandıracak herhangi bir diyalog veya alt metin yok, yalnızca duruma şaşkınlığın görsel ifadesiyle yaklaşılıyor. Dolayısıyla espri, beklenmedik bebek tepkisinin şaşkınlığına ve bununla karşılaştırılan kadının tepkisine dayanıyor.

Fotoğrafta, mutfağında yemek yapan bir adam ve ayaklarına sarılmış sevinçten ağlayan bir çocuk var. Adamın mutluluktan ağlayan çocuğun sevincini anlamamış olması ve çocuğun ona sarılmasını bir rahatsızlık olarak algılaması espri konusu. Espri, yetişkinlerin çocukların duygularını tam olarak anlamaması ve onların sevincini kendi bakış açılarından yorumlamasından kaynaklanıyor.