Bu görselde bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderinin sahibi, bir profil resmi ve "@acilarkiraz" kullanıcı adıyla belirtilmiş. Gönderinin içeriği şu şekilde: **"apoletlerini yırt kavm...** **küçükken ne güzel erkek dovuyoduk o günleri ozluyorum"** **Şakanın Açıklaması:** Şaka, "apoletlerini yırtmak" deyimiyle başlıyor. Bu deyim genellikle bir kişinin makamından, rütbesinden veya statüsünden vazgeçmesi, isyan etmesi gibi durumları ifade eder. Burada "apoletlerini yırtmak" yerine bir tür ironi yapılıyor, sanki "eski günlere dönelim, isyan edelim" gibi bir anlam katılıyor. Ardından gelen cümle ise şakanın asıl mizah kaynağı. "Küçükken ne güzel erkek dovuyoduk o günleri ozluyorum" diyerek, yazar çocukken erkek çocukları dövmekten keyif aldığını ve o günleri özlediğini belirtiyor. Bu, hem beklenmedik ve absürt bir durumdur hem de çocukluk anıları üzerinden yapılan samimi bir itiraftır. Mizah, burada normalde beklenmeyecek bir davranışın (çocukken erkekleri dövmek) samimi bir özlemle ifade edilmesinden kaynaklanıyor. Bu ifade, bazı kişilerin çocukluk anılarındaki yaramazlıkları veya hoyratlıkları üzerinden espri yapma eğilimine işaret ediyor. Aynı zamanda, bu tür bir "erkek dovme" eyleminin neden "güzel" olarak nitelendirildiği de düşünmeye sevk eden bir unsur. Kısacası, beklenmedik bir itiraf ve çocukluk anılarıyla harmanlanan bir mizah anlayışı söz konusu.

Bu fotoğrafta bir el, avucunda küçük şekerlerden yapılmış gibi görünen minyatür hamburgerler tutuyor. Bu hamburgerlerin yapımı için Skittles şekerlerinin ezilerek bir araya getirildiği anlaşılıyor. Fotoğraftaki metinde "Eğer Skittles ezerek hamburger yapmadıysanız gerçek değilsiniz" yazıyor. Bu durum, esprili bir şekilde gençlik deneyimlerine veya bazı popüler internet akımlarına gönderme yapıyor. Çocukken veya gençken yapılan ilginç ve sıradışı şeyler üzerinden bir bağ kurulmaya çalışılıyor ve bu deneyimi yaşamamış olanların "gerçek" olmadığı ironik bir dille ifade ediliyor. Yanındaki üzgün ve dua eden emoji de bu durumun ne kadar acıklı veya komik olduğunu vurguluyor.

Bu fotoğrafta, kovboy şapkası takmış, beyaz sakallı ve gülen bir adam keman çalarken görülüyor. Adamın kıyafeti, üzerinde beyaz at figürleri olan mavi bir gömlek. Fotoğrafın üzerindeki yazı ise şu şekilde: "8 yaşındaki ben, McDonald's bardağımın içine ve dışına pipeti sokarken." Bu fotoğrafın mizahı, 8 yaşındaki bir çocuğun basit bir aktiviteden duyduğu aşırı mutluluğu ve eğlenceyi, keman çalan yetişkin bir adamın enerjik ve coşkulu haliyle birleştirmesinden kaynaklanıyor. Çocuğun pipetle yaptığı basit eylem, yetişkinin büyük bir coşkuyla keman çalmasına benzetilerek komik bir etki yaratılıyor. Yani, 8 yaşındaki bir çocuğun hayatındaki küçücük bir anın, büyük bir performans kadar heyecan verici bulunması espri konusu yapılmış.

Fotoğrafta, üzerinde "Askeri ücreti askerler alıyor sanıyorken hayat" yazan bir çocuk görülüyor. **Şaka açıklaması:** Bu bir kelime şakasıdır. "Askeri ücret" kelimesi, Türk Silahlı Kuvvetleri'nde görev yapan askerlere ödenen maaşı ifade eder. Ancak şakada, "askeri ücret" kelimesi "askerlerin aldığı ücret" olarak algılanıyor. Cümledeki "hayat" kelimesi ise, bu yanlış algılama sonucunda ortaya çıkan ironik durumu belirtiyor. Yani, askerlerin maaşını askerler alıyor sanılırken, aslında hayatın farklı bir gerçeğiyle yüzleşiliyor. Bu şaka, genellikle genç yaşta askere gidenlerin yaşadığı maddi zorluklara veya maaş beklentilerine gönderme yapıyor olabilir.

Fotoğrafta, iki katlı bir evin önünde, gökyüzü ve ağaçların olduğu bir manzara görülüyor. Ön planda ise, sabun köpüğü gibi görünen, renkli, bulanık bazı şeyler var. Üstüne "çocukluğundan tanıdığın havanın kokusunu tekrar aldığın o an" yazısı yazılmış. Esprisi, bu manzaranın insanı çocukluğuna götüren o anları, anıları ve duyguları hatırlatması. Özellikle kokular, insanı geçmişe götürmede güçlü bir etkiye sahip olduğu için, bu ifadenin kullanılması, nostaljik bir duygu uyandırıyor.

Fotoğrafta, "The Labyrinth" yazan bir kitabı okuyan genç bir kadın görüyoruz. Üzerinde ise Türkçe bir metin var: "Küçükken yazdığım günlüğü okuyorum ben onu tanıyorum ama o beni tanımıyor." Esprisi, genç kadının geçmişine, yani küçüklüğüne gönderme yapıyor. Sanki o günlüğe yazan küçük kız kendisiyle, yetişkin haliyle bir bağlantı kuruyor ama geçmişteki 'ben'i şu anki onu tanımıyor. Bu durum, zamanın geçmesi, insanların değişmesi ve geçmişle gelecek arasındaki ilişki üzerine ironik bir yaklaşımla mizah yaratıyor. Genellikle bir özlem, geçmişe duyulan bir nostalji veya değişimin kaçınılmazlığı gibi temalara gönderme yapar.