Fotoğrafta, arkası dönük olarak odanın ortasında durmuş, yere yapıştırılmış sayısız not kağıdına bakıyor. Bu not kağıtları, kişiye hayatında neler yapması gerektiği konusunda sürekli olarak hatırlatmalar yapıyor. Şaka ise, kişinin sürekli not kağıtlarıyla çevrili olması ve hayatını nasıl yaşaması gerektiği konusunda sürekli olarak hatırlatmalar alması nedeniyle, özgür iradesini kaybetmiş olması ve sadece not kağıdındaki talimatlara göre hareket ediyor gibi görünmesidir. Yani bu fotoğraf, kişinin özgürlüğünü ve kendi kararlarını alma yeteneğini kaybettiğini ve sadece başkalarının talimatlarına göre hareket ettiğini sembolize ediyor. Bu durum, "Tek bir şeyden bile olsa bir insan, bir şeyden kurtulmak için, bir şeyden uzaklaşmak için kendini başka şeylere kilitler, kendini o şeylere bağlar." düşüncesine benziyor.

Video, karmaşık ve dar bir ray üzerinde ilerleyen bir tren görüntüsüyle başlar ve ardından bir trenin içinde sandviç yiyen bir adamın görüntüsüne geçer. Esprinin kaynağı, trenin raylardaki aşırı zorlu ve imkansız hareketleriyle adamın sakin bir şekilde sandviç yemesinin yarattığı tezatlılıktır. Görselde, tepeler arasında kıvrılan bir demiryolu boyunca hareket eden bir lokomotif görünüyor. Demiryolu rayları, neredeyse bir labirent gibi, oldukça karmaşık bir şekilde tasarlanmış. Görsel, lokomotifin oldukça dik ve karmaşık bir demiryolu üzerinde hareket etmesini gösteriyor. Bu, bir "absürt durum" ya da "mükemmel uyumsuzluk" tarzında mizah içeren bir görsel. Gerçekçi olmayan bir şekilde zorlu bir rota seçimi, gerçeklikte bu kadar karmaşık bir yolda lokomotifin ilerleyemeyeceğini, hatta rayların varlığının bile anlamsız görünebileceğini ima ediyor. Bu yüzden, görselde mizah, beklenmedik ve absürt olanı vurguluyor.

Fotoğrafta, Roma'daki Borghese Galerisi'ndeki spiral bir merdivenin yukarıdan görünümü var. Bu fotoğrafta bir şaka yok. Bu, İtalya'daki Borghese Galerisi'ndeki ünlü bir merdivenin fotoğrafı. Resimde, Sistine Şapeli'nin tavanındaki Michelangelo'nun ünlü freskleri görülüyor. Fresklerde İncil'den sahneler ve İsa'nın son yargısının bir tasviri yer alıyor. Resimde, Michelangelo'nun fresklerinin altında, Sistine Şapeli'nin duvarlarında daha küçük boyutlu fresklerin yer aldığı ve fresklerin altındaki bir kısmında da pencereler görülebiliyor. Bu resimde bir espri yok. Resim, sanat tarihine büyük bir katkı olan Michelangelo'nun muhteşem sanat eserlerini gösteriyor. Fotoğrafta, bir müzede, bir erkek heykeli ve bir kadın heykeli yan yana duruyor. Erkek heykelin üzerinde "Apollon" yazıyor, kadın heykelin üzerinde ise "Afrodit" yazıyor. Espri şu ki, Apollon, Yunan mitolojisinde güzelliğin ve sanatın tanrısı olarak bilinirken, Afrodit ise aşk ve güzelliğin tanrıçası olarak bilinir. Dolayısıyla, bu iki heykelin yan yana durması, "Aşk ve güzelliğin tanrısı, güzellik tanrıçası ile yan yana duruyor." gibi bir yorum yapmaya olanak sağlıyor. Bu da, bir şekilde, her iki heykelin de güzellik tanrısı olma iddiasında olduğu şeklinde yorumlanabilir. Bu yorum, elbette, bir tür mizah içerir. Çünkü gerçekte, Apollon ve Afrodit, Yunan mitolojisinde farklı roller üstlenirler ve bu iki tanrının yan yana durmasının, aslında, insanlara bu mitoloji hakkında bilgi vermesi amaçlanmıştır. Bu fotoğrafta, bir heykel görüyoruz. Heykel, elinde bir mızrak tutan ve savaşçı bir kadın figürünü gösteriyor. Ancak, heykelin bir kısmı eksik. Sol ayağının üst kısmı ve ayağı eksik. Bu fotoğrafta espri şu: Heykelin sol ayağının eksik olması, "ayakta kalma" anlamında bir espriye neden oluyor. Bu, heykelin "ayakta kalmak" yerine, "ayakta duramamak" ile ilişkilendiriliyor. Espri, heykelin eksik kısmına odaklanarak, "ayakta kalmak" ve "ayakta duramamak" arasında bir karşılaştırma yapıyor.

Resimde, beynin içini andıran bir odanın içerisinde el feneriyle etrafı gezen bir adam var. Feneri kullanarak, beynin girintili çıkıntılı yapısını keşfetmeye çalışıyor. Bu resim, beynin karmaşık yapısını ve insan zihninin gizemini sembolize ediyor. Ayrıca, bilinmeyene karşı duyduğumuz merakı ve kendimizi keşfetme arzusunu da temsil ediyor. Resmin şakası, beynin karmaşıklığına rağmen, adamın sanki bir evde dolaşıyormuş gibi rahat ve gündelik bir tavırla hareket etmesidir. Bu durum, beynin karmaşıklığını ve gizemini abartılı bir şekilde ele alıyor.