Fotoğrafta, kulaklık takmış ve yüzünde hafif bir ifadeyle bakan bir kadın görüyoruz. Üzerinde siyah bir ceket ve beyaz bir bluz var, saçları kahverengi ve yeşil tutamlar içeriyor. Fotoğraftaki metin, izleyicilerden etkileyici tarihsel gerçekleri paylaşmalarını istiyor. Şakanın özü, insanların tarihsel olayları düşünürken zamanın göreceliğini anlamakta zorlanmasıdır. Fotoğraftaki kadın, "Kleopatra'nın piramitlerden daha çok iPhone'a yakın yaşadığı" veya "Oxford Üniversitesi'nin Aztek İmparatorluğu'ndan daha eski olduğu" gibi, yaygın olarak bilinen ve zaman algısını çarpıtan klişe örneklerden kaçınarak, daha şaşırtıcı gerçekler aradığını belirtiyor. Yani, bu tür karşılaştırmaların zaten çok kullanıldığını ve artık şaşırtıcı olmadığını vurguluyor.

Fotoğrafta, Jake Gyllenhaal'ın canlandırdığı karakter olan David, "Donnie Darko" filminde bir bilgisayar başında otururken görüyoruz. Etrafında havada uçuşan harfler var ve bilgisayar ekranının üzerinde "j" harfi görülebiliyor. Bu, filmin hikayesini yansıtan bir şaka. David'in sürekli olarak gördüğü ve yalnızca kendisinin gördüğü halüsinasyonlar arasında "j" harfi de var. David'in gördüğü bu harfler, filmin adı olan "Donnie Darko"da da yer alan harfler ve bu da filmin psikolojik gerilim unsurlarına işaret ediyor. Bunu şöyle ifade edebiliriz: "Donnie Darko" filminde Jake Gyllenhaal'ın canlandırdığı karakter David, sürekli olarak gerçeklikten kopuk, halüsinasyonlar görüyor. Filmde bu halüsinasyonların bir örneği olarak "j" harfi dikkat çekiyor. Bu harfin film boyunca defalarca tekrarlaması, David'in zihninin ne kadar karışık ve rahatsız olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, kitapların düzenli bir şekilde dizildiği bir kütüphane rafı görülüyor. Rafların birbirine paralel olarak yerleştirilmiş olması, bir optik yanılsama yaratıyor ve fotoğraftaki kitapların sonsuza kadar uzanan bir koridor gibi görünmesini sağlıyor. Bu fotoğrafın espri konusu, kitapların oluşturduğu bu optik yanılsama ve bu yanılsamaya maruz kalmış birisinin kütüphanede kaybolmuş olabileceği düşüncesidir. Fotoğrafın espri konusu, kitapları okuyan birinin, kütüphanenin labirent benzeri yapısı içinde kaybolabileceği fikriyle oynuyor. Espri şu şekilde özetlenebilir: "Kütüphanede okumak, bazen gerçek dünyayı unutmanızı sağlayabilir ve bu da sizi içinde kaybolmanıza yol açabilir."

Resimde, konuşma balonları olan bir kuş var. Kuşun konuşma balonu "Ne oluyor?" derken, karşısındaki konuşma balonu "Neden uçmak istemiyorsun?" diyor. Bu, kuşun uçamayacağı bir durum olduğundan komiktir, ancak kuşun neden uçmaktan çekindiği sorulur. Bu, bir "çıkmaz sokak" mizahı örneğidir çünkü kuşun uçmaktan çekinmesinin mantıklı bir nedeni yok. Bu da ironik ve eğlenceli hale getiriyor. Resimde, gagası açık, konuşan bir kuş var. Baloncuk içinde "Benim uçmak istemememden değil... Yürümek de aynı derecede iyi" yazıyor. Şaka, kuşların genellikle uçmaları beklendiği için, kuşun yürümeyi tercih etmesi ve bunun iyi bir alternatif olduğunu söylemesinde yatıyor. Resimde bir karga "Hangi ölçüte göre?" diye soruyor. Bu, bir şeyin nasıl ölçüleceği sorulduğunda, kullanılacak belirli ölçütlerin ne olduğuna dair bir alaycı bir yorum. Örneğin, biri "sen harika bir sanatçısın" derse, karga "hangi ölçüte göre?" diye sorarak, "neye göre harika?" sorusunu soruyor. Bu, bir şeyin subjektif bir görüş olduğunu ve herkesin farklı ölçütlere göre değerlendirebileceğini ima ediyor. Resimde bir karga ve bir araba görünüyor. Karga arabaya bakıyor ve konuşma balonunda, "Şehrin tasarımı yere göre tasarlanmış" yazıyor. Şaka, kargaların yerde yaşadığını ve bu nedenle şehrin tasarımı konusunda kendi görüşlerine sahip olduğunu ima ediyor. Bu da aslında kargaların şehrin nasıl tasarlandığıyla ilgilenmediği ve bu konuda bir görüşleri olmadığı gerçeğine komik bir gönderme. Resimde iki karga arasındaki bir sohbeti gösteren bir çizgi roman paneli var. İlk karede, bir karga diğerine "Ne yapıyorsun?" diye soruyor. Diğer karga ise "uçmak istemiyorum" cevabını veriyor. İkinci karede, bir karga "Benim için yürümek yeterince iyi. Uçmak zorunda değilim." diyor. Üçüncü karede, bir karga "Hangi ölçüte göre?" diye soruyor ve son karede iki karga yürüyerek bir arabayı geçiyor ve bir karga "Şehir yürüyerek gezilecek şekilde tasarlanmış!" diyor. Bu çizgi romanın esprisi, kargaların uçma yeteneğine rağmen, yürüyerek şehirde dolaşmayı seçmelerinde yatıyor. Bu durum, kargaların yürüyerek şehirde dolaşabilecek kadar zeki ve akıllıca olduklarını gösteriyor. Aynı zamanda, kargaların insanların şehirlere nasıl adapte olabileceğine dair bir yorum da yapıyor.