Resimde, Yves Saint Laurent markasına ait pahalı bir elbise ve bunun yanında, kırsal bir alanda, muhtemelen kırsal Türk köyünde yaşayan iki yaşlı kadının giysileri görülüyor. Elbise 1499 € (Euro) fiyatıyla gösteriliyor. Bu, zenginlik ve yoksulluk arasındaki büyük farkı, lüks ile günlük yaşam arasında uçurumun vurgulandığı bir mizah örneği. Pahalı bir marka elbisenin, kırsal kıyafetlere göre ne kadar abartılı ve anlamsız olduğunu vurgulayan bir "sosyoekonomik ironi" içeren bir espri. Esasen, bu tarz görseller, lüksle ucuzluk arasındaki büyük farklılığı, zıtlık üzerinden mizah anlayışıyla iletmek için kullanılıyor.

Fotoğrafta, sol tarafta Yves Saint Laurent markasına ait, desenli bir elbise görülüyor ve fiyatının 1499 € olduğu belirtiliyor. Sağ tarafta ise, kırsal bir bölgede, muhtemelen kış mevsiminde, geleneksel kıyafetler giymiş iki yaşlı kadın bulunuyor. Mizah, lüks markanın pahalı elbisesinin, kırsal kesimde yaşayan, geleneksel kıyafetleri tercih eden yaşlı kadınların giydiği kıyafetlerle karşılaştırılmasıyla ortaya çıkıyor. Bu karşılaştırma, lüks malların fiyatının, aynı tarzda ve hatta belki daha kaliteli görünen, ama çok farklı bir yaşam tarzından gelen insanların giysileriyle olan ilişkisini, aslında biraz da absürt bir şekilde, sorguluyor. "1499 Euro'ya bir elbise mi? Bunlar da aynı elbiseyle dolaşıyor." gibi bir mantık yürütmeye davet ediyor. Yani, lüks ve geleneksel kıyafetler arasındaki uçurumun ve lüksün anlamının sorgulanması üzerinden mizahı yakalıyor.

Fotoğrafta, beyaz üzerine kırmızı ve siyah kartlar deseninde bir gömlek, siyah pantolon ve metal burunlu ayakkabı giymiş bir adam, ofis koltuğunda oturmuş. Adamın bakışları ve koltuğa oturuş tarzı komik bir duruma işaret ediyor. Adam sanki "Burada oturup kart oynayacağım" der gibi bakıyor. Bu, ironik bir şekilde, bir ofis ortamından ziyade bir kumarhanede oturmuş gibi hissettirdiği için komik. Eğer espriyi daha da vurgulamak isterseniz, "Ofiste kart oynamaya karar vermiş, ama sanki bir kumarhanede çalışıyormuş gibi davranıyor." gibi ek bir açıklama da yapabilirsiniz.

Fotoğrafta, bir kadının yüzüne doğru eğilen bir adam var. İkisinin de giydiği kıyafetlerde Gucci logosu görünüyor. Kadının başında çiçekli bir Gucci marka eşarp var. Adamın da Gucci marka çiçekli bir gömlek giyiyor. Fotoğrafın altındaki yazıda, "Gucci'nin "babanın kanını yerde bırakmayan" oğul adlı kreasyonu." yazıyor. Bu da, Gucci'nin marka değerinin yüksek olduğunu ve insanların marka takıntılı olduğunu ima ediyor. Yani, Gucci markası o kadar güçlü ki, babanın kanını yerde bırakmayan bir oğul bile Gucci giyiyor. Bu durum, markaya olan aşırı bağlılığı ve takıntıyı mizahli bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, bir TV ekranında bir yarışma programı gösteriliyor. Programda, bir kadın yarışmacı jüri üyeleri tarafından övgüler alıyor. Görseldeki kişinin, bir yarışma programında yarışmacı olduğu ve yarışmanın jüri üyelerinin de onun kıyafetini ve tarzını çok beğendiği anlaşılıyor. "Doya doya moda jürilerinin sahnesin süpersin bayıldım dediği kombin:" ifadesi, yarışmacının kıyafetiyle ilgili jüri üyelerinin olumlu yorumlarının abartılı bir şekilde ifade edildiğini gösteriyor. Bu ifade, Türk internet kültüründe yaygın olan, bir durumun abartılı bir şekilde anlatılmasını ifade eden bir mizah türünü yansıtıyor. Fotoğrafta bir kadın, iş ışıklarıyla dolu bir sahnede yürüyor. Kadının üzerinde, bir işarete takılı olan bir rozet bulunan, resmi bir elbise var. Resimde bir mizah unsuru yok.

Fotoğrafta, saçları arkaya toplanmış ve üç adet sarı renkli plastik halka ile bağlanmış bir kadın var. Saç modeli ve saç bağının garip bir şekilde bir araya gelmesi, bir espri yaratıyor. Esprinin Türkçede açıklaması şu şekilde olabilir: "Bu saç modeli, sanki birisinin saçını bir poşete koyup, üzerine bir lastik bant geçirmiş gibi görünüyor." Bu espri, kadının saç modelinin alışılmadık ve biraz komik olduğunu vurgulamaktadır.