Fotoğrafta Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna" adlı romanının kapağı görülüyor. Romanın kapağında, kitabın isminde geçen kürk mantolu bir kadının portresi olması beklenirken, romanın yazarı Sabahattin Ali'nin fotoğrafı yer alıyor. Bu, bir tür mizah unsuru olarak kullanılabilir çünkü okuyucu, romanın kapağında yazarın fotoğrafını gördüğünde şaşırabilir ve bu durum yazarın kişiliğiyle ilgili bir yorum olarak da düşünülebilir. Şaka, kitabın kapağında beklentilerin aksine, yazarın portresinin bulunması ve bunun okuyucuda şaşkınlık yaratmasıyla ilgilidir. Fotoğrafta, bir satranç tahtası üzerine yerleştirilmiş bir gemi ve geminin önünde ellerini yüzüne kapatmış bir adam görüyoruz. Geminin üzerinde "Satranç" yazılı. Bu durum, satranç oynamayı bırakıp gemiye binmeyi tercih eden adamın pişman olduğunu ve kendini eleştirmesini temsil ediyor. Fıkra, satranç oynamanın stresine karşı, gemiye binmeyi ve dinlenmeyi tercih eden birini konu alıyor. "Satranç" oyununun getirdiği stres ve gerilime karşı, "gemi" ile sembolize edilen rahatlamaya ve özgürlüğe yönelik bir tercih yapılması komik bir şekilde gösteriliyor. Fotoğrafta George Orwell'in "Hayvan Çiftliği" kitabının kapağı görülüyor. Kitap, hayvanların insanlar tarafından yönetilen bir çiftlikten kurtulup kendi yönetimlerini kurmalarını, ancak sonunda domuzların iktidarı ele geçirmesini konu alıyor. Bu kitapta kullanılan "domuz" metaforu, iktidar hırsı ve totaliter rejimler için kullanılır. Kapakta, domuzun keskin bakışları ve kötücül ifadesi, Orwell'in eserinin temel mesajını somutlaştırıyor: Dikkatli olmak gerek, çünkü iktidara gelen her "domuz" aynı değil, farklı şekillerde zulüm ve eşitsizlik yaratabilirler. Bu fotoğraf, Anton Çehov'un "Altıncı Koğuş" adlı kitabının kapak fotoğrafını gösteriyor. Kitap, Rus edebiyatının önemli eserleri arasında yer alıyor. Fotoğrafta, karanlık bir odada, tek bir yatak ve üzerinde duran bir silüet var. Kitabın kapak tasarımı, eserin karanlık ve kasvetli atmosferini yansıtıyor. Bu kitabın kapak tasarımındaki espri, aslında "Altıncı Koğuş"un hapishanede geçen bir hikaye olmasıyla ilgili. Kitap, hapishane hayatının insan üzerindeki etkilerini, hapis hayatının içindeki toplumsal ilişkileri ve bireyin özgürlük özlemini konu alıyor. Dolayısıyla, fotoğraftaki karanlık oda, tek bir yatak ve silüet, hapis hayatının izolasyonunu ve yalnızlığını sembolize ediyor. Bu tasarım, okuyucuyu hikayenin içine çekerek, eserin karanlık ve gergin atmosferini önceden hissetmesini sağlıyor.

Görüntüde, ağzını açık bir şekilde, muhtemelen sinirlenmiş veya şaşkın bir adam görünüyor. Elini bir, sarımsı renkte, muhtemelen peynir veya tereyağı gibi bir besin maddesiyle temas halinde tutuyor. Adamın davranışı, muhtemelen bir şaka veya ironik bir durum yaratmak içindir. Bir yorum yapmadan şakayı açıklamak zor. Eğer bir şaka ise, neyin şaka olduğunun daha fazla bağlam gerektiriyor. Görüntüdeki kişilerin durumu ve duruma neyin sebep olduğu bilinmiyor. Örneğin, peynir veya tereyağıyla ağız açıklığı ironik bir durum yaratmak için bir araç olabilir. Görüntü tek başına anlam çıkarılamaz. Görüntüde, bir kişiye sarı renkli, muhtemelen bir tür deterjan veya boya malzemesi olan bir cisim tutturulmuş ve bağırmaktadır. Fotoğrafın arkasındaki espri, bağırış ve öfkeyle yapılan hareketin, sıradan bir görev veya iş (örneğin, boya sürme) ile ilişkilendirilmesidir. "Bu kadar zor değil mi?" veya "Bu kadar çirkin bir şey nasıl yapılıyor?" gibi bir ironi veya abartı vurgusu yaparak absürt bir durum yaratır. Kısacası, bir işin veya görevin son derece zor ya da gereksiz şekilde yapılandırıldığını veya sunulduğunu gösteren bir mizah türüdür.