Fotoğrafta, bir adamın bir bankta sırt üstü uzanmış halde görüyoruz. Adamın önünde bir dünya küresi var, ve açık bir şekilde, "dünyanın yükünü" omuzladığını ima ediyor. Bu fotoğrafla ilgili espri, adamın dünya küresini üzerine koyarak, "dünyanın yükünü omuzladığını" ima etmesidir. Bu durum, hayatın zorluklarından şikayet eden ve kendini dünya kadar ağır bir yük altında hisseden insanları eğlenceli bir şekilde ele alıyor.

Resimde, bir pencerenin önünde, siyah deri koltukta oturan bir kişi görünüyor. Pencereden görünen bina, kuşların veya benzeri kuşların uçuştuğu bir şehir manzarası sunuyor. Görüntünün üst kısmında "Neden hala buradasın? Git buradan!" yazılı Türkçe bir metin bulunuyor. Bu, şaka olarak, kişinin orada bulunmaması gerektiği, ayrılması gerektiği anlamına gelir. Koltukta oturan kişi, pencerenin önündeki şehre bakmakta ve bu metin muhtemelen onun durumuna, konumuna veya şahsen bir yere ait olmama durumuna gönderme yapıyor olabilir. Dolayısıyla, resimde bir kişiye durumuna ilişkin bir tür espri var. Resimde, bir pencerenin önünde, siyah deri koltukta oturan bir kişi görünüyor. Pencereden dışarıya bakıldığında, bir kuş veya martı pencerenin önünde görünüyor. Resmin üst kısmında, Türkçe olarak "Neden hala buradasın? Git buradan!" yazıyor. Bu, kişinin orada bulunmasını istemedikleri anlamına gelen bir ifade, bir şaka ya da uyarıdır. Görünen kişinin, pencere önündeki koltuğa oturmak yerine, oradan gitmesi gerektiği ima ediliyor. Dolayısıyla şaka, kişinin orada bulunmasının gereksiz veya istenmeyen olduğunu vurguluyor. Ayrıca "Cartoxic" yazısının şakanın veya konuşanın kimliğinin bir parçası olabileceğini düşündürüyor.

Fotoğrafta yıkılmış bir binanın molozları arasında keman çalan bir kadın var. Şaka, kadının bu zor şartlarda bile müzik yapmaya devam etmesinin, hayatın zorlukları karşısında direnç ve sanat sevgisinin bir göstergesi olmasıdır. **Yorum:** "Gerçekten muhteşem bir sanat örneği. Milletin ocağı sönmüş abla hala keman çalıyo amk titanikde misin be" Bu yorum, kadının çalmaya devam etmesini biraz alaycı ve sarkastik bir şekilde ele alıyor ve aynı zamanda kadının yaşadığı acıyı ve zorlukları anlamayan bir tavır sergiliyor.

Fotoğrafta, yağmurlu bir günde, sokakta yürürken çıplak olan bir adam görülüyor. Adamın etrafında, normal kıyafetler giymiş insanlar var. Fıkra: "Adam, yağmurlu havada sokakta neden çıplak yürüyordu? Çünkü yağmurlu havalarda kimse fark etmiyor!" Bu fıkra, Türk kültüründe "yağmurda çıplak yürüyebilirsin çünkü kimse seni görmez" şeklinde bilinen bir söze dayanıyor. Fıkra, bu sözü ele alarak, adamın çıplaklığını "yağmurlu havada kimse fark etmiyor" diyerek açıklıyor. Fıkra, absürt bir durumun absürt bir şekilde açıklanmasıyla mizah yaratıyor.