Fotoğrafta, Ozan Gündoğdu adlı bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i yer almaktadır. Tweet'te, hayat pahalılığının artması ve temel ihtiyaçların lüks haline gelmesi ironik bir şekilde anlatılıyor. Tweet'in içeriği şöyledir: * "Ev, araba hayal oldu. Bunlar ücretliler için en basit güvencelerdi." (Ev ve araba sahibi olmak, bir zamanlar temel bir güvence iken şimdi hayal haline geldi.) * "Sonra sıra beyaz eşyaya, telefona, bilgisayara, TV'ye geldi." (Önce temel ihtiyaçlar, sonra teknolojik ürünler lüks haline gelmeye başladı.) * "Ardından tatil yapamaz olduk." (Tatile gitmek lüks oldu.) * "Sonra kombiyi kıstık." (Isınma gibi temel ihtiyaçlardan kısılmaya başlandı.) * "Şimdiyse gıdamızdan kesiyoruz. Kaliteli ve sağlıklı beslenemiyoruz." (Şimdi de beslenmeden kısılmaya başlandı, kaliteli ve sağlıklı beslenmek lüks oldu.) * "Dip neresi?" (Bu gidişatın sonunun nereye varacağı soruluyor.) **Espri:** Espri, hayat pahalılığının geldiği noktayı hicvediyor. Temel ihtiyaçların lüks hale gelmesi, insanların yaşam standartlarının düşmesi ve artık beslenme gibi temel bir ihtiyaçtan bile kısılmak zorunda kalınması durumunu ironik bir şekilde anlatarak toplumsal bir eleştiri getiriyor. "Dip neresi?" ifadesiyle de bu durumun ne kadar kötüye gidebileceğine dair bir soru işareti bırakılıyor.

Resimde bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderi, "Hamza Celaleddin" adlı bir kullanıcıya ait. Yazıda tiyatroya gitmek, operaya gitmek, akşamüstü iki duble rakı içmek, yaşadığınız kentin dışında kentler görmek, yerin dibinde olmayan evlerde kalmak, evde kütüphane kurmak, kitaplar ve plak almak gibi eylemlerin lüks olmadığı ifade ediliyor. Çünkü bunlar "asgari yaşam" olarak nitelendiriliyor ve ölmemekten daha iyi oldukları belirtiliyor. Şaka, tiyatroya gitmek, operaya gitmek gibi aktivitelerin lüks olduğunu düşünen birine, aslında bunların hayatın temel ihtiyaçları olduğunu göstererek, "ölmemek" ile karşılaştırması ve bunların daha "ucuz" olduğunu ima etmesinde yatıyor.

Bu resimde, Twitter'da bir profil resmi olan bir kadın tarafından yapılan bir gönderi var. Kadın, Elizabeth adında 3000 sterlin maaş alan birinin, bu parayla Türkiye'de lüks bir tatil yaptığını ve İngiltere'ye döndüğünü söylüyor. Daha sonra, Ayşe adında 3000 TL maaş alan birinin, bu parayla İngiltere'ye gidiş bileti bile alamadığını ve Elizabeth'in Ayşe'yi kıskanacağını ekliyor. Bu mizahın temelinde, Türk Lirası'nın Sterlin'e göre değerinin düşük olması ve bu durumun Ayşe'nin Elizabeth'den daha az satın alma gücüne sahip olmasına neden olması yatıyor. Kısacası, bu gönderi Türk Lirası'nın değer kaybetmesi nedeniyle ortaya çıkan ekonomik uçurumu ve bu durumun kişiler arasındaki kıskançlığı nasıl etkileyebileceğini hicivli bir şekilde ele alıyor.