Fotoğrafta, fırında unutulmuş ve simsiyah olmuş tarçınlı rulo tatlıları görülüyor. Metinde esprili bir dille, uyuyakaldıktan sonra uyanınca fırından çıkan bu kararmış rulo tatlılarının "güzel modern sanat" olarak nitelendirildiği belirtiliyor. Yani, aslında yanmış bir tatlı olmasına rağmen, bu durum esprili bir şekilde sanatsal bir eser gibi sunuluyor.

Fotoğrafta, bir tepsinin içinde pişmiş, ancak tamamen yanmış, kömürleşmiş bisküviler görünüyor. Bu bisküviler, üzerlerinde gülen yüz ifadeleri oluşturulmuş bir şekilde pişirilmiş, ancak aşırı pişirme nedeniyle tamamen kararmışlar. Üst kısımda, "Saskia Colton" adlı bir kişinin paylaşımının ekran görüntüsü var. Paylaşımda "Bu, sarhoşken gülen yüz kurabiyeleri 3 saat boyunca 200 derecede pişirirseniz ve sonra uyuyakalırsanız ne olacağının bir göstergesi" yazıyor. Alt kısımdaki metin ise "Herhangi bir gülen yüz ister misiniz x" şeklinde. Şakanın esprisi ise şu: Kişi gülen yüz şeklinde kurabiyeler yapmaya çalışmış, ancak sarhoş olduğu ve uzun süre unutarak pişirdiği için kurabiyeler yanmış. Sonuç olarak, gülen yüzler yerine tamamen yanmış, gülemeyen, adeta "üzgün" veya "acı çeken" yüzlere benzeyen kömürleşmiş kütleler ortaya çıkmış. Bu ironik durum, "gülen yüz" beklentisiyle yanmış kurabiyelerin sunulmasıyla mizahi bir etki yaratıyor.

Bu fotoğrafta, yüz ifadesi verilmiş patates kızartmaları görülüyor. En üstteki patates kızartması gülen bir yüze sahipken, alttaki patates kızartmasının gözleri var ama ağzı yok. Fotoğrafın altındaki yorumlarda ise bu görsele atıfta bulunan bir espri yapılıyor. İlk yorumda "i have no mouth and i must scream" (Ağzım yok ve bağırmalıyım) yazıyor. Bu, Philip K. Dick'in "I Have No Mouth, and I Must Scream" adlı ünlü kısa öyküsüne bir göndermedir. Hikaye, hayatta kalan son beş insanın, onları acımasız bir süper bilgisayarın esir alıp işkence etmesinden sonra hayatta kalma mücadelesini anlatır. İkinci yorumda ise bu espriye devam edilerek "i have no ketchup but i must ard" (Ketçabım yok ama... yapmalıyım) deniyor. Bu espri, ilk yorumdaki "scream" kelimesinin sesini taklit ederek patates kızartmasının "ağzı olmamasına" ve dolayısıyla "ketçap yiyememesine" odaklanıyor. "Ard" kelimesi, "scre-ard" gibi bir ses benzerliği kurarak esprinin devamını getiriyor. Yani, espri patates kızartmasının ağzının olmaması ve bu durumun klasik bir korku hikayesine yapılan göndermeyle birleştirilip, ardından "ketçap" ile ses benzerliği kurulmasıyla yapılıyor.

Fotoğrafta, fırında unutulmuş ve simsiyah olmuş çörekler görülüyor. Üzerindeki yazı ise, "Fırındaki tarçınlı çörekler uyurken uyuyakaldım ve uyandığımda ortaya çıkan şey güzel bir modern sanat eseriydi." şeklinde. Şaka, aslında yanmış çöreklerin bir sanat eseri gibi görünmesiyle dalga geçmesinden kaynaklanıyor. Normalde iştah açıcı olması gereken çörekler, bu kez tamamen yanmış ve yenilemeyecek bir hale gelmiş. Bu durum, beklenenin tam tersi bir sonuç yaratmış ve yazar da bunu ironik bir şekilde "modern sanat" olarak tanımlıyor.

Fotoğrafta, folyo üzerine dizilmiş çok karanlık kurabiyeler var. Yazı, kurabiyelerin fırından çıktığında siyahın dahi daha karanlık olduğunu söylüyor. Bu espri, kurabiyelerin aşırı pişmiş ve kömürleşmiş olmasına dayanıyor. Yani, "kara" bir renk değil, "kömürleşmiş" bir renk olduğu ima ediliyor.