Resimde, bir tuvalet odasında yer alan ve üzerinde su birikintileri olan bir zemin, duvarlara monte edilmiş iki kağıt havlu standı ve bu standlarda bulunan, ilginç bir şekilde, doğal taş görünümlü kağıt havlu ruloları görünüyor. Zemin ıslak ve su birikintileri mevcut. Fotoğraftaki espri, "Kağıt havlu" rulolarının beklenmedik, doğal taş gibi görünümlerinin ve ıslak zeminin oluşturduğu absürt, komik bir görüntüden kaynaklanıyor. "Whoops my bad i missed" (Vay canına, kötüydüm, kaçırdım) yazısı, bu beklenmedik görünümüyle ilgili bir espriyi vurgulamaktadır. Sanki bir şeyin yanlış yapıldığı ve ruloların yanlışlıkla bu şekilde yerleştirildiği bir durumu ima eder. Dolayısıyla, fotoğraf, kağıt havlu rulolarının beklenmedik görünümleri ile ıslak zeminin arasındaki çelişkiyi ve bu durumdan doğan komikliği vurgulayan bir espridir.

Görüntüde, dışarıdaki bir kapıya doğru yaklaşan ve kapıdan geçen birkaç kişi görülüyor. Kapının önünde, açıkça bir temizlik işlemi yapılıyor gibi görünüyor. Birçok kişinin açıkça suyla ıslatılmış bir şeye temas ettiği ve muhtemelen camı temizledikleri anlaşılıyor. Fotoğrafın potansiyel bir şakası, kişilerin kapıdan geçerken veya kapıya doğru hareket ederken, hareketleri ve duruşları komik ve bazen de biraz abartılı görünebilir. Bu duruşlar, kişilerin kapı açma veya temizleme görevini son derece ciddiye aldığı veya bununla dalga geçtiği izlenimi verebilir. Bir de, insanların giydiği kıyafetlerin ve duruşların da bu durumun bir parçası olduğunu düşünülebilir. Resmin ne derece şaka içerdiği, ancak izleyicinin gözleminden ve yorumundan çıkarılabilecek bir şey.

Resimde, bir stadyum içinde, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında veya ortalarında, okçuluk yapan kadınlar görülüyor. Kadınlar, o dönem için karakteristik uzun etekler ve şapkalar giyiyorlar. Elde ok ve yay tutuyorlar. Arka planda diğer seyirciler de var. Fotoğrafın potansiyel bir humuru, kadınların giyim tarzları ve okçuluk hareketleri arasında bir zaman yolculuğu hissi yaratmasıdır. Modern kıyafetlerle modern bir etkinlikte olmaları beklenirken, vintage kıyafetlerle eski bir aktivite yapıyorlar. Bu, dönemsel giyimle modern aktivite arasında bir karşıtlık, yani zamansal bir çelişki oluşturarak mizah yaratabilir. Ancak, tam olarak neyin komik olduğu, izleyiciye bağlı ve fotoğrafın altında yatan ilave bilgiye göre değişir. Resmin kökeni ve nasıl kullanıldığı, mizahın anlaşılmasını etkileyebilir.

Resim, Michelangelo'nun "Adem'in Yaratılışı" adlı ünlü freskinin parodisini yapıyor. Orjinal resimde Tanrı Adem'e dokunarak onu yaratıyor. Bu resimde ise Tanrı bir lazer kılıcıyla Adem'e doğru ilerliyor. Bu parodinin espri konusu, Tanrı'nın Adem'i yaratmak yerine onu bir lazer kılıcı ile öldürmek üzere olmasıdır. Bu, hem Tanrı'nın gücüne hem de modern kültüre ironik bir göndermedir.

Fotoğrafta, bir kız çocuğunun bir ata bindiğini görüyoruz. Atın başında bir başlık var ve üzerinde "hanımefendi farkındaysan ben sadece atım aq niye bana bağırıyorsun" yazıyor. Bu, ata atfedilen bir şaka. Çünkü atın kız çocuğuna bağırıyor gibi görünmesi komik. Atın konuştuğu ve kız çocuğuna sorduğu ima ediliyor.

Resimde iki işçi, birisi diğerinin sırtına basarak bir testere kullanıyor. İşçi, testereyi kullanarak bir tahtayı kesiyor. Bu fotoğrafa mizah katan şey, bir işçinin diğerinin sırtına basarak testere kullanmasının oldukça tehlikeli ve absürt olmasıdır. Bu durum, inşaat işçilerinin iş başında bazen zorluklar yaşadığını ve komik durumlar yaratabileceğini gösteriyor.

Kutsal Bayraktar @mortifera Zamanında İtalya Apo'yu vermiyor diye boykot edilirken bir adam Bellona koltuk takımı yakmıştı....

Fotoğrafta bir kadın küçük bir çocuğa biberonla süt içirirken görülüyor. Çocuk biberonu tutuyor ancak sütü içmiyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.