Bu resimde, Türk şair ve yazar R. Doğuçan Oruç'un bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, Oruç kendisinin "yalanın âlemi yok" diyerek "folklorik olarak tahammül edebildiğini" belirtmiş ve bir köye düşmüşse kahvesine uğrayacağını, ama orada yaşamaya mecbur kalırsa kendini asacağını söylemiş. Son olarak, bu davranışının "Yakup Kadri kompleksi" olduğunu belirtmiş. Burada yapılan espri, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun romanlarında sıkça işlenen "köylü-kentli" çatışmasına ve köylü hayatının "kaba" ve "ilkel" olarak algılanmasına gönderme yapıyor. Doğuçan Oruç, bu durumu "folklorik olarak tahammül edebildiğini" söyleyerek ironik bir şekilde dile getirmiş, ancak bu durumun kendisini aşırı derecede rahatsız edebileceğini de ima etmiş. "Yakup Kadri kompleksi" demesi de bu ironiyi destekliyor. Özetle, Doğuçan Oruç, "Yakup Kadri'nin romanlarında işlenen köylü hayatı tasviriyle dalga geçiyor ve aslında bu "kompleks"in kendisinde de var olduğunu komik bir şekilde kabul ediyor."

Resimde, Twitter profil fotoğrafı olarak bir kule resminin yer aldığı bir Twitter hesabı görünüyor. Hesap sahibi, "Arkadaşlar, yalanın âlemi yok. Ben bu millete folklorik olarak tahammül edebiliyorum. Yani yolum bir köye düşmüşse kahvesine uğrarım ama orada yaşamam gerekse sonunda kendimi asarım. Yine de onlar için elimden geleni yapmak gibi bir arzum vardır. Buna Yakup Kadri kompleksi denir." şeklinde bir tweet atmış. Bu tweet, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun "Yaban" romanında geçen bir sahneye gönderme yapıyor. Romanın kahramanı Mehmet, köylülerin yaşam biçimine uyum sağlayamadığı için intihar etmeyi düşünür. Tweet, yazarın bu durumu kendisine benzeterek, köylülerle "folklorik" bir ilişki kurmaya çalıştığını ancak aslında onlarla yaşamaya tahammül edemediğini, köylülerle yaşam biçiminin "yalanın âlemi" olduğunu ima ediyor. Komik olan, hesabın yazarının Yakup Kadri'nin "yalanın âlemi" diye nitelediği köylü hayatına uyum sağlamak yerine, onları "folklorik" olarak kabul ettiğini iddia etmesi. Bu tweet, ironik bir üslupla, bir yandan Yakup Kadri'nin "Yaban" romanına gönderme yaparken, diğer yandan yazarın "köylü hayatına uyum sağlama" konusundaki ironik tutumuna gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, şapkalı bir adamın portresi var. Adamın yüzünde ciddi bir ifade var. Altında ise "Günler o kadar birbirine benziyordu ki insan, her birine ayrı ayrı isimler vermek lüzumunu bile hissetmiyordu." yazıyor. Bu, hayatın monotonluğunu ve günlerin birbirine benzemesini esprili bir dille ele alan bir anekdot. Yazar, günlerin o kadar benzer olmasını, birbirinden ayırt etmek için ayrı isimlere bile ihtiyaç duyulmamasına bağlamış. Bu da, günlük hayatın sıkıcılığını ve tekdüzeliğini ima ediyor.

Resimde, ciddi bir ifadeyle bakışlarıyla dikkat çeken, şapkasıyla gölgelenmiş bir adamın portresi yer alıyor. Altında ise, "Günler o kadar birbirine benziyordu ki insan, her birine ayrı ayrı isimler vermek lüzumunu bile hissetmiyordu. Yakup Kadri Karaosmanoğlu/Yaban" yazıyor. Bu, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun "Yaban" romanındaki bir alıntı. Fırtınada gemi enkazı yaşayarak ıssız bir adaya düşen ve hayat mücadelesi veren insanların hikayesini anlatır. Bu alıntı, romanın önemli bir temasını ele alıyor: Tekrarlayan, monoton, umutsuz bir hayatın insanı nasıl etkisiz hale getirebileceği. Şaka da tam burada yatıyor. Günler birbirine çok benziyor, o kadar ki isimlendirmeye bile gerek duyulmuyor. Bu, hayattaki monotonluk, umutsuzluk ve anlamsızlık hissini ironik bir şekilde ifade ediyor.