Görselde, toprağın içinde bir kabak tohumunun ekildiği ve filizlenmeye başladığı bir süreç gösteriliyor. Tohum, ince bir metal alet yardımıyla toprağa yerleştiriliyor ve ardından toprağın içinde büyümeye başlayan filiz görülüyor. Görselin altında ise "Kabak tohumunun değişimi" yazısı yer alıyor ve bir küçük yeşil filiz simgesi de eklenmiş. Bu görsel, "tohumun değişimi" ifadesinin, aslında doğanın harikalarını ve tohumdan yeni bir bitkinin çıkışını vurgulayan, oldukça basit ve anlaşılabilir bir ifade olmasıyla ilgili bir mizah içeriyor. Mizah, beklenmedik bir şey olmadığını, doğanın normal işleyişini basit bir şekilde göstermekten kaynaklanıyor. Beklenmedik bir "değişim" değil, beklenen "değişim" yani büyüme süreci anlatılıyor.

Fotoğrafta, toprak altında parçalanmış, yeşilimsi-mavimsi bir metal obje (muhtemelen bir bronz kask) görünüyor. Objenin kırık parçaları ve etrafındaki toprak oldukça detaylı bir şekilde gözüküyor. Çevresinde de çeşitli kemik parçaları ve diğer arkeolojik buluntuların izleri mevcut. Fotoğraf, bir arkeolojik kazı alanında yapılmış bir keşfi gösteriyor. Fotoğrafın esprili tarafı ise, parçalanmış objenin, muhtemelen bir savaşçının başlığı olan metal objenin "kask" (hatta "kalkan", "zırh" gibi) olduğu ve bunun, parçalı, kırık bir halde ortaya çıkışıyla, bir kahramanlık hikayesi yerine "kahramanlık" fikrini "komik" bir şekilde yansıtıyor olması. Kısacası, beklenen ihtişam ve güç yerine parçalanmışlık ve kırgınlık durumu esprili bir zıtlık oluşturuyor.

Kendal_ @amele_arkeolog O değil de şu oruspu çocuklarının ömrü niye uzun, iyileri gömmeden ölmüyo itolu itler Kaynak

Resimde bir Twitter paylaşımı var. Paylaşımda, bir kişinin fotoğrafı ile birlikte "Toprağa yalın ayak basmanın bile insana çok faydası var gömülmeyi siz düşünün" şeklinde bir yazı yer alıyor. Bu paylaşım, toprağa basmanın faydalarını abartarak, gömülmeyi "faydalı" bir şey olarak sunuyor. Yani, bu paylaşımın espri konusu, gömülmeyi olumlu bir şekilde sunarak, bir absürtlük yaratmasıdır.

Fotoğrafta iki arkadaşın bir çukurda olduğunu görüyoruz. Bir arkadaş diğer arkadaşına çukurdan çıkması için yardım ediyor ve bu sırada "arkadaşım" yazan baloncukla arkadaşına sesleniyor. Çukurdan çıkan arkadaşın "Ben" yazan bir baloncukla bir çukura girdiğini görüyoruz. Bu fotoğraftaki espri, arkadaşının yardım etmesine rağmen, diğer arkadaşının tekrar çukura girmesinden kaynaklanıyor. Yani, bir arkadaş diğerine yardım etse bile o yine de çukura düşebilir.