Fotoğrafta, üst kısımda yeşil bir göl ve ağaçlarla çevrili bir park manzarası, altında ise çarpık binalar ve gökdelenlerin olduğu bir şehir manzarası görülüyor. İki manzaranın altında da "IETT Durak ismi" ve "IETT Durağı" yazıları bulunuyor. Esprinin temeli, IETT (İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri) duraklarının bazen çok farklı ortamlarda bulunabilmesi, bazen doğa ile iç içe, bazen de çarpık kentleşmenin ortasında olabilmesine gönderme yapıyor. Üstteki manzara daha ideal ve güzel bir ortamı, alttaki ise daha gerçekçi, bazen çarpık ve plansız şehirleşmeyi temsil ediyor. Bu iki zıt görüntüyü yan yana koyarak, IETT duraklarının farklı koşullarda yer alabilmesi üzerine bir mizah yaratılıyor.

Fotoğrafta, bir İstanbullu ulaşım kartı veya benzeri bir ödeme terminali ekranı görülüyor. Ekranda, 120 TL yerine yanlışlıkla 1200 TL yükleme yapıldığı bilgisi yer alıyor. Kullanıcı, bu hatayı sosyal medya paylaşımıyla dile getiriyor. Fotoğrafta yer alan espri, kullanıcıya yapılan yanlış yüklemenin (120 TL yerine 1200 TL) ve bunun sonucunda ortaya çıkan komik durumun vurgulanmasıdır. Kullanıcının şaşkınlığı ve üzüntüsü, paylaşımın mizah unsurunu oluşturuyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. "buendia" kullanıcı adlı kişinin, metrobüsteki bir durumla ilgili yaptığı paylaşım. Paylaşımda, metrobüste yanındaki kişinin rahat etmesi için ayağa kalkan birinin yerine, daha önce oturmuş olan biri tarafından "Bu kadar mı insanlıktan çıktınız?" diye sorulduğu anlatılıyor. Bu, şaşkınlık ve alaycı bir ifadeyle insanların, toplum içindeki bazı davranışların ne kadar yaygın ve normalleştiğini vurguluyor. Özünde, espri, insanların her gün, her yerde karşılaştıkları, küçükten büyük olaylara kadar olan davranışların bir yorumudur. "İnsanlıktan çıktınız mı?" diye sormakla, olayın rahatsız edici, normalden uzak tarafını ortaya koyuyor ve gündelik hayattaki küçük saygısızlıkların abartılı bir şekilde yorumlanmasını eleştiriyor. Ayrıca, "Site tarihinde ilk kez bu kadar tutan anılı bir tweete..." kısmı, paylaşımın popüler olduğunu vurguluyor.

Fotoğraf, "Umut" isimli bir Twitter kullanıcısının, metroların düzensiz çalışmasıyla ilgili bir şikayet tweet'i. Tweet'te şöyle yazıyor: "Metrodandan insanlar İNMEDİYSE nasıl binmeyi planlıyorsunuz. Bunun hâlâ süregelen bir problem olması aklımı yitirmeme sebep oluyor metrosuz köy bozması bi yerden geliyorum. Birinci haftada kavradım. Temel beyin fonksiyonları gerektiriyo çünkü bu kurala uymak." Şaka, metro kullanıcısının, sürekli gecikme, iptal veya arıza yaşayan metroya alışmış olmasının, temel beyin fonksiyonlarını zorladığına vurgu yapıyor. Bu durum, metroyu kullanmanın artık bir zorunluluk haline geldiğini, ancak bunun anormal bir durum olduğunu ve insanların bu durumu normalleştirmesine şaşırdığını ima ediyor.

Fotoğrafta, gözleri ve ağzı açık bir şekilde, üzgün görünen bir köpeğin yakın planı var. Köpeğin bakışı ve yüz ifadesi, "otobüs yetersiz bakiye verince donustugum kisi" yazısından da anlaşılabileceği gibi, otobüse binerken yeterli bakiyesi olmadığı için üzgün olan bir yolcuyu temsil ediyor. Bu meme, otobüs yolculuğu sırasında karşılaştığımız yaygın bir sorun olan yetersiz bakiye sorununun gündelik hayata yansıyan bir mizah örneği sunuyor. Köpeğin üzgün ifadesi, o anda yaşanan hayal kırıklığını ve rahatsızlığı etkili bir şekilde yansıtıyor.

Resimde bir otobüste, kapıya yakın duran iki kişi var. Arkalarındaki yolcunun, önünde duran adamın cebinden çıkmış gibi görünen pembe bir gömlek kolunun fotoğrafı çektiği görülüyor. Bu fotoğraftaki espri, yolcunun resmini çekerken, sanki adamın pembe gömlek kolunun arkasından çıktığını ve pembe gömleğin kendisine ait olduğunu göstererek komik bir yanılsama yaratması.

Fotoğrafta, bir otobüste oturan, üstü başı toz içinde bir adamın bacakları ve elinde bir sopa görülmektedir. Adamın, tozlu çalışma ortamından geldiği ve tozlu hali ile otobüs yolcularını rahatsız ettiği anlaşılmaktadır. Tweetin espri konusu, adamın otobüse binmeden önce tozunu silmemesine ve yolcuları toz içinde bırakmasına yönelik bir eleştiridir.

Resimde, bir otobüste yaşlı iki adam görüyoruz. Biri, otobüse biniyor ve diğer adam şoför koltuğunda oturmuş. Twitter paylaşımındaki espri, Türkiye'de yaşlılara toplu taşımada indirim yapılması, ancak yoğun saatlerde bu indirimin geçerli olmamasıdır. Bu durum, yaşlıların yoğun saatlerde otobüse binerken bile ücret ödemek zorunda kalmalarına yol açmaktadır. Paylaşım, yaşlıların yoğun saatlerde otobüse binerken bile ücret ödemek zorunda kalmasını, "yeni düzenlemenin yolunda" olduğunu ima ederek hicvediyor.

Fotoğraf, Twitter'da paylaşılan bir esprili tweet'i göstermektedir. Tweet'te, minibüsün tıklım tıklım dolu olduğunu ve yolcuların şoföre isyan etmeye başladığını ancak şoförün "istemeyenlerin inebileceğini" söylediğini anlatıyor. Bu, bir taşıtın kapasitesini aşması ve yolcuların rahatsızlık duyduğu bir durumu esprili bir şekilde ele alıyor. Espri, şoförün yolculara "istemeyenlerin inebileceğini" söyleyerek durumu abartılı ve ironik bir şekilde ele almasıyla ortaya çıkıyor. Yolcuların zaten kalabalık bir minibüste inmek istemeyeceği aşikar. Ancak şoförün bu cevabı, gerçekçi olmayan bir çözüm sunarak espiriyi ortaya koyuyor.

Resimde bir otobüste yolculuk eden iki kişi var. Bir erkek, otobüsün kapısından iniyor ve diğer yolcu ona elini uzatmış. Kadının eli erkeğin "yanlış" bir yerine değmiş. Bu durum görsel bir şaka yaratıyor ve kadının elinin erkeğe yanlış yere değmesi komik ve uygunsuz bir durum olarak algılanıyor.

Fotoğrafta, bir metroda üç kadın ve bir erkek yolcu görülüyor. Kadınlar oturmuş, erkek ise ayakta uyuyor. Kadınların ayakta duran erkeğe yer vermemesiyle ilgili espri, "Metrobuste yer istediklerinde ben" şeklinde bir yazı ile belirtiliyor. Yani, resim, insanların kendilerine yer vermelerini istemeleri halinde insanların ne yapacaklarını gösteren bir mizah içeriyor.

Fotoğrafta bir otobüsün içinden insanlar iniyor veya biniyor. Otobüsün içerisi kalabalık ve insanların başları birbirine değiyor. Resmin altındaki yazı da bu durumu esprili bir şekilde ele alıyor. "Abi içerde oksijen var mı yoksa dışardan kendimiz mi getiriyoruz?" yazısı, otobüsteki kalabalığın nefessizliğe sebep olabileceğini ima ediyor. Yani bu espri, otobüsün ne kadar kalabalık olduğunu abartılı bir şekilde gösteriyor.