Fotoğrafta, kulaklık takmış ve bir tutunma aparatına tutunan sevimli bir kedi görünüyor. Kedinin surat ifadesi, hem müzik dinleyip hem de ineceği durağı kaçırmamaya çalışan birinin halini yansıtıyor. Şaka ise, günlük hayatta sıkça karşılaştığımız, toplu taşıma araçlarında müzik dinlerken inilecek durağı kaçırmama çabasını bir kedi üzerinden mizahi bir şekilde anlatmasıdır. Kedinin bu hali, pek çok kişinin deneyimlediği bir duruma gönderme yaparak güldürüyor.

Fotoğrafta, bir Twitter kullanıcısının paylaşımı var. Kullanıcının profil fotoğrafı ve adı (feriş) görünüyor. Gönderide, toplu taşıma araçlarında liseli gençlere rastladığında, kendi gençlik yıllarındaki "kafayı" düşündüğünü ve "vay be zamanında ne kafa sikmişiz" diye düşündüğünü yazmış. **Esprinin açıklaması:** Esprinin temelini, yetişkinliğe geçişle birlikte gençlik yıllarının anıları ve o dönemdeki davranışların ironik bir şekilde değerlendirilmesi oluşturuyor. "Kafa sikmek" deyimi, burada genellikle eğlenmek, umursamazca yaşamak veya farklı deneyimler yaşamak anlamında kullanılıyor. Kullanıcı, liseli gençleri görünce, kendi gençlik yıllarındaki benzer davranışları hatırlıyor ve bu anıları mizahi bir dille ifade ediyor.

Fotoğrafta, bir kazı alanında bulunan insan iskeletleri görülüyor. İskeletler, toprak yüzeyinde sıralı bir şekilde duruyor ve numaralandırılmış etiketlerle işaretlenmişler. Bu, arkeolojik bir kazı veya mezarlık çalışması gibi bir durum olduğunu gösteriyor. **Esprisi:** Fotoğrafta belirgin bir espri unsuru bulunmuyor. Ancak, bu tür fotoğraflar genellikle, ölüm ve geçmişle ilgili ciddi bir konuyu ele aldıkları için, mizah yaratmak için kullanılabilecek bir zemin oluşturur. Örneğin, iskeletlerin pozisyonları veya durumları üzerinden esprili yorumlar yapılabilir. "Bu iskeletler de mi sosyal mesafeye dikkat ediyordu?" gibi bir yorum, bu tür bir mizah örneği olabilir. Fotoğrafta arkeolojik bir kazıdan elde edilen iskelet kalıntıları görülüyor. Kemikler toprağa gömülü vaziyette, bazı yerlerde parçalanmış durumda. Ayrıca bir kesici alet ve bazı eşyalar da (belki de bir defter veya benzeri) bulunuyor. **Şaka:** Bu fotoğrafın doğrudan bir şakası yok. Ancak, bu tarz fotoğraflar genellikle ölüm, geçmiş ve insanlığın kırılganlığı üzerine düşüncelere sevk eder. Şaka unsuru, iskeletin durumu, ölüme dair ironik bir bakış açısı veya arkeolojik çalışmalarla ilgili esprili bir yorum olabilir. Örneğin, "Bu adam da eski bir arkeologdu, kazı yapmaktan yoruldu..." gibi bir espri yapılabilir. Ya da, "Hayat kısa, kemiklerinizi iyi saklayın!" gibi bir ironi yapılabilir. Fotoğrafta, toprak zeminde ortaya çıkarılmış, iskelet kalıntıları görülüyor. İnsan kemikleri, kaburgalar, omurgalar, kollar ve bacaklar, kazı alanında belirgin bir şekilde sergileniyor. Bazı iskeletlerin üzerinde kimlik etiketleri bulunuyor ve bazı kalıntılarda giysi parçaları veya eşyalar da görülebilir. Bu görüntüler, bir arkeolojik kazı alanından veya bir toplu mezardan olabilir. **Şaka:** Bu görselle doğrudan ilgili bir şaka bulunmuyor. Ancak, bu tür görüntüler genellikle ölüm ve geçmişle ilgili ciddi konuları temsil ettiği için, bu tür görsellerin yanında şaka yapmak uygun değildir. Bu nedenle, doğrudan bir şaka yok. Fotoğrafta, kazı yapılan bir alanda, toprak altında bulunan çok sayıda insan iskeleti görülmektedir. İskeletler, düzenli bir şekilde yan yana dizilmiş ve her birine etiketler yerleştirilmiş. Bu durum, bir arkeolojik kazı çalışmasını veya toplu mezar gibi bir durumu işaret ediyor olabilir. Şaka unsuru, doğrudan fotoğrafta bulunmuyor. Ancak, böyle bir fotoğrafın üzerine yapılabilecek espriler olabilir. Örneğin, "Bu da benim ilk toplu mezarım!" veya "Bu iş biraz kemikleşti sanki." gibi ironik yaklaşımlar düşünülebilir. Ancak, bu tür bir konunun hassasiyetinden dolayı, şaka yaparken dikkatli olmak önemlidir.

Fotoğrafta, "osadeiny" isimli bir Twitter kullanıcısının bir metrobüs veya toplu taşıma aracı içindeki durumu mizahi bir dille anlattığı bir paylaşımı görüyoruz. Paylaşımda, kalabalıkta nefes almak için başını havada tutmak zorunda kaldığını, bu kadar sıkışık olmasına rağmen birinin hala kitap okuduğunu belirtiyor. Sonrasında, "Kardeşim bi bak kaldır kafanı nasıl bir sosyolojik dramın içindeyiz, hala neyin kitabını okuyorsun al işte biz o kitabız." diyerek alaycı bir şekilde, kitap okuyanın içinde bulunduğu durumun kendisi olduğunu, yani o anki kalabalığın ve sıkışıklığın bir "kitap" gibi okunması gereken bir durum olduğunu ifade ediyor. Esprinin özü, kişinin içinde bulunduğu zorlu koşullara rağmen, başka birinin bu durumu fark etmeyip kitap okumaya devam etmesi ve yazarın, "biz" derken o anki durumu bir sosyolojik dram olarak nitelendirmesi. Bu durum, ironik bir şekilde, kalabalığın ve yaşamın kendisinin de bir "kitap" gibi okunabilir olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta bir otobüste oturan, muhtemelen genç bir kadın görünüyor. Kadının üzerinde siyah bir mont var ve saçları omuzlarına kadar uzanıyor. Kadının ağzının altında Türkçe bir metin var: "bu hissi hiçbir erkek anlayamaz iste". Bu, "bu hissi sadece kadınlar anlayabilir" veya "erkeklerin anlayamayacağı bir duygu" anlamında bir ifade. Genellikle, kadınların yaşadığı duyguların, özellikle romantik veya duygusal yoğunluk içeren duyguların, erkekler tarafından tam olarak anlaşılamayacağını ima eden, bir tür ironik veya esprili bir ifade.

Resimde, bir toplu taşıma aracında (metro veya otobüs gibi) yolculuk yapan iki kişi görünüyor. Öndeki kişi, üzerinde "I'M FAT BECAUSE EVERYTIME I FUCK YOUR DAD HE POURS BACON GREASE DOWN MY THROAT" yazan siyah bir tişört giymiş. Bu ifade, alaycı ve absürt bir şekilde, kişinin şişmanlığını "babasının baconu sürekli yutması"na bağlayan bir espri içeriyor. Dolayısıyla espri, kişinin şişmanlığının nedenini komik ve abartılı bir şekilde anlatmaya çalışıyor. Arka planda ise diğer kişi, telefonuyla ilgileniyor. Resimde, şişmanlık ve ironik, cinsel içerikli espriler üzerine kurulu bir espri görülüyor.

Görselde, Twitter'da iki farklı kullanıcı arasındaki bir diyalog yer alıyor. İlk mesaj, "Kübra" adlı kullanıcı tarafından paylaşıldı ve metrolarda inen insanlara yol verirken aklından geçenleri anlatıyor. İkinci mesaj, "kaptan pilot flint" adlı kullanıcı tarafından veriliyor ve kendisinin "tam bir medeniyet insanı" olduğunu, ancak ülkede yaptığı şeyin bununla uyumsuz olduğunu belirtiyor. Bu, günlük yaşamda karşılaşabileceğimiz toplumsal ve kültürel gözlemlerle ilgili bir espri. Metrolarda yol vermek gibi günlük bir eylemin, gönderenin kendisine göre medeni insan davranışı ile tutarsızlığını vurguluyor. "Napıyorum ben?" kısmı, gönderenin durumuna ve etrafındaki insanların davranışlarına dair bir iç ironi taşıyor. Bir nevi "medeniyet insanı" olarak nitelendirmenin kendisini de içeren durumun ironik bir şekilde komik bir durum olarak sunuluyor.

Resimde, bir otobüste oturan, yeşil bir kazak giyen bir kadın, tavuğun kemiğini ve etini yiyor. Kadının davranışı, otobüste başkalarının huzurunu bozabilecek, sıra dışı ve rahatsız edici bir durum olarak algılanıyor. Fotoğrafın altındaki metinde, "Bugün otobüste ablanın biri çıkartıp tavuk yedi" yazılmış. Bu, kişinin otobüste uygunsuz bir davranış içinde olduğunu, olasılıkla da başkalarının rahatsızlığını gözardı ettiğini ima eden bir mizah türü. Bu, "abla" kelimesinin kullanımıyla da bir dokunuş katıyor. "Abla" kelimesinin bağlamına göre, bir tür ironi veya abartma da içerebileceği düşünülebilir. Resmin kendisiyle birlikte, "abla"nın durumun komik tarafını vurguluyor gibi görülüyor, olayı daha absürt ve tuhaf hale getiriyor. Özetle, resimde ve yazıda absürt bir durumun konu edildiği ve bunun da mizah kaynaklı olduğu görülüyor.

Görselde, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımın sahibi, @instayadustum kullanıcı adı ile "agar agar" ismini kullanıyor. Paylaşımda, İstanbul'daki çeşitli toplu taşıma araçlarında (metro, metrobüs) "ağlamaya en müsait yerler" listesi verilmiş. Mizah, bu yerlerin neden "ağlamaya en müsait" olduğu noktasında. Her bir metro/metrobüs durağının özellikleri ele alınarak, insanların o araçlarda nasıl davrandığı ve diğer yolculara nasıl baktıkları gibi sosyal gözlemler yapılıyor. Örneğin, "kozyatağı metro"da insanların dik dik bakmasının sebep olarak, "fazla saygılı" olmaları sunuluyor. Bu, insanların birbirine karşı dikkatli ve mesafeli bir tutum sergilediğini, dolayısıyla potansiyel olarak rahatsız edici olabilecek bakışlarla veya etkileşimlerle karşılaşmayı engellediklerini anlatıyor. Özetle paylaşım, toplu taşıma araçlarında insanların davranışları ve sosyal etkileşimlerine dair komik bir bakış açısı sunuyor. Yerel toplumsal gözlemlerden yola çıkılarak, mizahi bir dille farkındalık yaratmaya çalışıyor.