Ekranın sol tarafında ciddi bir ifadeyle konuşan bir adam, sağ tarafında ise bir tiyatro sahnesinde geçen komik bir canlandırma görülmektedir. Sağ taraftaki sahnede bir kişi diğerine komik hareketler yaparak şaka yapmaktadır. Videonun mizahı, sol taraftaki kişinin ciddi duruşu ile sağ taraftaki absürt tiyatro sahnesi arasındaki tezatlıktan kaynaklanmaktadır.

Ekranda bölünmüş görüntüyle, sol taraftaki erkek sunucu, sağ taraftaki tiyatro sahnesindeki performansı izliyor. Sunucunun yüz ifadesi ve gözleri tamamen hareketsiz kalarak 'sıfır mimik' sergilemesi, sahnedeki hareketli ve abartılı tiyatro gösterisiyle tezat oluşturarak komik bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, açık arazi üzerinde, tahta bir sandalyede oturan bir kişiye, beyaz kıyafetli bir kişi tarafından bir tür baskı aracı kullanılarak işlem uygulanmakta. Yanlarında başka kişiler de bulunuyor. Fotoğrafın içinde bir "işkence" veya "idam" anı canlandırıldığı, bu da siyah-beyaz tonları ve olayın ciddiyetini vurguladığı anlaşılıyor. Fotoğrafın mizah içeriği, ortada bulunan kişinin bir "işkence" veya "idam" anında bile sakin bir şekilde sandalyede oturma şekli ile ilgilidir. Bu, kişinin durumuna karşı ironik bir yaklaşım, belki de durumu absürtleştirip eleştirel bir bakış açısı sunmaya yönelik bir imaj. Birçok farklı şekilde yorumlanabilecek ironik ve belki de acımasız bir durum.

Videoda bir genç kız, annesi tarafından azarlanan erkek kardeşinin ortamını yumuşatmak için arka planda gitarla müzik çalmaktadır. Esprinin kaynağı, kızın bu durumu 'arka plan müziği' olarak tanımlayıp durumu absürt bir şekilde komikleştirmesidir.

Videoda kalabalık bir salonun içinde bir konuşmacı sahneden hitap etmektedir. Paylaşım başlığı ve konuşma içeriği arasındaki mantık hatası üzerinden yapılan bir mizah söz konusudur; çünkü söylenen söz aslında hiçbir anlam ifade etmeyen döngüsel bir ifadedir.

https://t.co/DOJEfDXL6M @knockoutbrar madem cocuklarına bu kadar duskundun mustafayı niye bogdurttun A master of friendship...

Fotoğrafta yeni doğmuş bir bebeği kucağında tutan bir anne ve babanın fotoğrafı var. Anne mutlu gözlerle bebeğe bakıyor, baba ise duygusal ve gözyaşlı. Resimdeki espri, baba Mustafa'nın bebeğin doğumundan çok duygulanmış ve bu durumun onu "boğdurttun" gibi aşırı tepki vermeye itmiş olmasına vurgu yapıyor. Bebek ve ebeveynlerin yüz ifadeleri, bu espriyi daha da komiğ hale getiriyor.

Resimde üç kişi var. Solda şeytan kostümü giymiş, elinde kamçı olan biri, ortada beyaz tişörtlü ve kot pantolonlu biri ve sağda beyaz elbise ve beyaz kanatlar giymiş bir melek kostümü giymiş biri. Şeytan kostümü giymiş kişi melek kostümü giymiş kişiye kamçıyla vurmak üzere. Fıkra, şeytan ve meleğin gündelik hayatta birbirleriyle nasıl etkileşim kurdukları, bu sefer de şeytan meleğin kanatlarını keserek onu yerden kaldırmaktan vazgeçirmeye çalıştığı gibi bir durumu mizahi bir şekilde ele alıyor.

Resimde, derviş kıyafetli, büyük bir hamurdan yapılmış heykel ve yanlarında daha küçük iki hamur heykel görülüyor. Şaka şu ki, yazıda "oyun hamurundan yapsam daha iyisini yapardım" deniyor ve bu da büyük derviş heykelinin beceriksizce yapılmış olduğunu ima ediyor. Özetle, şaka büyük derviş heykelinin kalitesiz olduğunu ve daha iyi bir hamur işçiliğiyle daha iyi bir derviş heykeli yapılabileceğini ima ediyor.

Videoda bir grup kadın bir koridorda yürürken, öndeki kadınların diğerlerini iterek veya aradan geçerek öncelik kazandığı görülüyor. 'Anaların geçiş üstünlüğü' başlığıyla paylaşılan video, annelerin her durumda öncelik sahibi olduğu ve diğerlerinin onlara yol vermesi gerektiği durumunu mizahi bir dille eleştiriyor.