Fotoğrafta, sisli bir havada, demiryolu üzerinde çok sayıda paslanmış ve ihmal edilmiş tren vagonu görülüyor. Tren vagonları, demiryolu hattı boyunca uzun bir şekilde dizilmiş. Görüntünün genel havası, terk edilmiş ve unutulmuş bir demiryolu deposu hissi veriyor. Fotoğrafın esprili bir yanı yok. Sadece terk edilmiş bir demiryolu deposunun manzarası. Olası bir mizah içeriği, görseldeki vagonların durumundan ve deponun ihmal edilmiş görünümünden kaynaklanabilir, ancak bu direkt olarak bir espriyi ifade etmiyor.

Resimde Tayland'ın Ayutthaya şehrindeki tarihi tapınaklar ve Hindistan'ın Kuldhara şehrindeki eski bir yapı görülüyor. Üst kısımda Ayutthaya'nın görkemli tapınakları ve tarihi yapısı yer alırken, alt kısımda Kuldhara'nın daha sade ve farklı bir mimari tarzına sahip yapıları yer almaktadır. Fotoğraf, Ayutthaya'nın turistler için cazip bir yer olduğunu ve aynı zamanda benzersiz kültürel deneyimler için Kuldhara'nın ziyaret edilmesi gerektiğini vurgular. "Kesinlikle Ayutthaya'yı ziyaret et, ama aynı zamanda Kuldhara'yı da gör" şeklinde bir tavsiye, bir karşılaştırma ve ironi içermektedir. Bir anlamda, "çok farklı deneyimler edinmek" ya da "farklı kültürleri keşfetmek" tarzı bir mesajı yansıtıyor. Kuldhara, Ayutthaya'nın tarihi ve mimarisiyle kıyaslanarak, farklı bir kültürel zenginliğe sahip bir yer olarak öne çıkmaktadır.

Fotoğrafta, deniz kıyısında, muhtemelen bir adada, terk edilmiş ve harap bir şehir görünüyor. Gri, beton binalardan oluşan yoğun bir yapılaşma, zamanın ve ihmalin izlerini taşıyor. Binaların çoğu çökmüş ya da ağır hasar görmüş. Denize doğru uzanan bir set gibi, denizle binaların arasında bir duvar görebiliyoruz. Fotoğraftaki "şaka" veya "ironi" yerleşmenin terk edilmiş ve harap olmasıyla ilgili. Çünkü bu tür harap ve terk edilmiş yerleşim yerleri, insanların ütopik ya da idealist projelerinin başarısızlığını ve/veya belirsizlikler ile karşı karşıya kalınan gelecekleri hakkında düşünüldüğünde, bir tür ironi veya mizah kaynağı oluşturur. İnsan yapımı ve mükemmel görünmeye çalışan bir şehir ama yok olmaya mahkum.

Fotoğrafta Çernobil veya benzeri bir nükleer santralin kontrol odasının iki farklı zaman dilimindeki hali görülüyor. Üst kısımda, kontrol odasında görevli bir personelin çalıştığı, düzenli ve işlevsel bir ortam var. Alt kısımda ise, kontrol odasının terk edilmiş, harap ve kullanılamaz hale geldiği, kabloların ve ekipmanların çökmüş olduğu, bir felaketin sonrasında olduğu anlaşılıyor. Fotoğrafın mizahı, kontrol odasının önceki ihtişamı ile sonrasında ki yıkımını ve terk edilmişliğini karşılaştırıp, bu karşılaştırmayla insanların dikkatini çekmek ve belki de tehlikenin ve felaketin sonuçlarını vurgulamak üzerine kurulu. "Nükleer güvenlik" ile "kontrolsüz yıkım"ın yan yana gelmesi, ironik bir karşıtlık oluşturarak mizahı oluşturmaktadır.

Fotoğrafta, terk edilmiş ve harap bir yapı olan, sanki betonarme bir mimari harikası gibi tasarlanmış, ancak son derece kötü durumda bir McDonald's restoranı görünüyor. Yapının tasarımı, sovyet döneminden kalma, iri ve ağır betonarme bir mimari tarzını yansıtıyor. Amaçlanan işlevini yerine getirebilecek bir restorandan ziyade, zamanın ve ihmalin etkisiyle harap olmuş, harabeye dönmüş bir yapının fotoğrafı. Şaka, bu garip ve ilginç yapının bir McDonald's restoranı olması, ancak tamamen yıkık ve kullanılamaz durumda olması gerçeğinde yatıyor. Bu, beklenmedik ve çarpıcı bir çelişki yaratıyor. "McDonald's mı? Nasıl yıkık olabilir?" tarzı bir düşünceyi çağrıştırıyor. İlginç mimariyle, McDonald's logosuyla birleşen, beklenmedik bir şekilde yıkık olmasına rağmen varlığını sürdüren tuhaf bir yapının çarpıcı bir fotoğrafı.

Fotoğrafta, sisli bir havada, gölün kenarında bulunan, eski ve terk edilmiş bir otel ve restoran görünüyor. Otel ve restoranın duvarlarında, "Otel" ve "Restoran" yazıları belirgin bir şekilde yer alıyor. Bu fotoğrafa bakarak yapılan şaka şu: Görüntüde bulunan otelde ve restoranda hizmet verilen mekanın isim tabelalarının hala yerinde olması, ancak otelin ve restoranın boş ve terk edilmiş olması, insanların bu mekanlarda hizmet verildiğini sandıkları halde hizmet verilmediği ironik bir durumdur. Türkçede buna "İsmi büyük, içi boş" denilebilir. Yani tabelaları büyük ve görkemli olsa da, aslında mekanın boş ve terk edilmiş olması bir ironi olarak yorumlanabilir.

Terk edilmiş bir yetimhanenin merdivenleri Kaynak

Fotoğrafta, deniz kıyısında duran ve biraz harabeye benzeyen görkemli bir bina var. Bulutlu bir günde çekilmiş ve genel bir melankoli havası var. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Bu fotoğrafta, eski ve terk edilmiş bir binanın içi görüyoruz. Binanın iç kısmı oldukça bakımsız ve boş gibi duruyor. Ortada bulunan merdivenler ve duvarlarda bulunan çökmeler, binanın uzun süredir kullanılmadığını gösteriyor. Duvarlar, zamanla oluşan çatlaklarla kaplı ve bu çatlaklar binanın ihtişamından geriye kalan tek şey gibi duruyor. Merdivenlere baktığımızda, sanki bir zamanlar burada hareketlilik ve canlılık olduğunu hissedebiliyoruz. Ancak şimdi, bu merdivenler boş ve yalnız kalmış. Binanın genel atmosferi, karanlık ve biraz da ürkütücü. Fıkra yok. Bu fotoğraf bir fıkrayı temsil etmiyor.

Fotoğraf, paslanmış bir metalden yapılmış büyük bir makineyi gösteriyor. Makine, yüksek bir binada, içi yıkık, ışığı az olan bir yerde duruyor. Makine paslanmış, eski ve bakımsız. Resimde bir espri yok.

Fotoğrafta, sisli bir ormanın ortasında bulunan, gotik tarzda inşa edilmiş eski bir kilise ve bu kiliseye çıkan bir yol görünüyor. Fotoğrafta bir espri yok.

Fotoğraf, yeşil bir çayırlık üzerinde dağılmış harap olmuş ahşap evlerin havadan çekilmiş bir görüntüsünü gösteriyor. Evlerin çoğu çökmüş ve çürümüş durumda. Fotoğraf, bir zamanlar canlı bir yer olan bir köyün hayaletini yakalıyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Resimde, sisli bir ortamda, ormanın ortasında bulunan eski bir kilise görünüyor. Kilise etrafında patika bir yol var. Fotoğrafta herhangi bir espri bulunmamaktadır.

Fotoğraf, paslanmış metalden yapılmış, gülümseyen bir yüz maskesi olan eski bir eğlence parkı yolculuğunun kalıntılarını göstermektedir. Bu eğlence parkı yolculuğu, "Gülümseyen Yüz" veya "Korkunç Gülümseme" gibi bir isimle anılıyordu ve bu da bu tür yolculukların genellikle çocuklar için korkutucu ve rahatsız edici olduğunu ima ediyordu. Pas ve bozulma, bu eğlence yolculuğunun zamanla çürüdüğünü ve korkunç olmaktan öte, bir hayaletimsi ürkütücü haline dönüştüğünü ima etmektedir. Eski bir eğlence parkı yolculuğu olan "Gülümseyen Yüz" fotoğrafta görüldüğü gibi, artık açıkça korkutucu. Ancak, bu eğlence parkı yolculuğunun paslanmış yüzü yine de gülümseyerek bu yolculuğun zamanla yıpranmasına ve korkutucu olmaktan ötesine geçtiğine işaret eden bir korkunç ve karanlık mizahı yaratıyor. Fotoğraf, paslanmış ve yıkık bir lunaparkın kalıntılarını gösteriyor. Lunaparkın bir kısmında paslanmış ve çürümüş bir yüz var. Bu fotoğraftaki espri, eski ve terk edilmiş bir lunaparkın gülen yüzü göstererek, eğlencenin ve mutluluğun nasıl zamanla yok olabileceğine dair bir ironi yaratmasıdır. Türkçe olarak, bu espriyi şöyle açıklayabiliriz: "Eskiden neşeli ve eğlenceli bir yer olan lunapark, şimdi sadece paslanmış ve çürümüş kalıntıları ile ironik bir şekilde gülüyor."