Resimde, iki farklı sahne gösteriliyor. Yukarıda, "SHA/DES" ve "DESIGN" yazan, tasarım odaklı bir tabela var. Alt kısımda ise, bir tarafta öfkeli bir ifadeyle "Shades Design" diyen, diğer tarafta ise "Bu sefer kazandın" diyen sinirli bir kedi görülüyor. Bu, "Shades Design" adındaki tasarım şirketinin rakipleri tarafından sık sık eleştirildiği veya farklı tasarım anlayışlarına sahip olduğu ile ilgili bir espri. Resim, tasarım dünyasında rekabetin ve farklı bakış açılarının olduğunu vurguluyor. Öfkeli kadın, şirketin tasarım anlayışını savunurken, kedi ise rakiplerinin başarısını kabul ediyor. Bir anlamda, "Bu sefer kazanan sen oldun" anlamında, rakiplerine karşı bir zafer duygusu, veya daha genel bir ifadeyle eleştirilere karşılık vermenin mizahı yer alıyor.

Resimde, Lindsey adlı bir kullanıcı, James Fridman adlı birine, el hareketlerini düzenleyerek, sanki ellerinde ışıltılı bir küre/top tutuyormuş gibi görünmesini sağlamasını rica eden bir mesaj görülüyor. James Fridman ise kullanıcıya, el hareketlerini düzenleyerek, sanki bir büyülü top tutuyormuş gibi görünecek şekilde bir fotoğraf gönderiyor. Fotoğrafta, bir kadının (Lindsey) ön yüzü, elinin içinde tuttuğu, içinde kendi yüzünün komik bir şekilde yansıdığı cam bir küreyle değiştirilmiş. Bu, bir görsel şaka örneği. Kullanıcı, el hareketlerinin resimlerdeki gibi düzenlenmesini istiyor. James Fridman ise, bu isteğe uygun bir şekilde, bir fotoğrafı editleyerek, kullanıcıya onun elindeki küreyle beraber bir fotoğraf sunuyor. Şaka, orijinal fotoğrafın düzenlenerek, gerçekçi olmayan bir görünüm yaratılmasında yatıyor.

Resimde, fırtınalı denizde boğulmak üzere olan bir adamı kurtarmaya gelen İsa'yı görüyoruz. Adam, İsa'ya "İsa beni kurtar!" diye bağırıyor. İsa ise başını diğer yöne çevirmiş ve "JPG mi PDF mi?" diye soruyor. Bu resimdeki espri, dijital dosyaları kaydederken farklı formatlar arasında seçim yapılması gerektiğine bir gönderme. Adam suya düşmek üzereyken, İsa onun sorununa değil, kendi dosya kaydetme tercihine odaklanıyor. Bu, acil bir durumda bile bazı insanların önemsiz şeylere takıldığını komik bir şekilde gösteriyor.

Resimde ABD ve Türkiye'de grafik tasarımcı iş ilanlarının karşılaştırılması yapılıyor. ABD'de "Grafik Tasarımcı arıyoruz" yazarken, Türkiye'de "Grafik tasarımcı arıyoruz, video düzenleme, 3D animasyon, Java, CSS, illüstrasyon, hareketli grafikler, pazarlama, sosyal medya yönetimi, iç mekan ve mimari tasarım konusunda bilgi sahibi olmak artı puan olacaktır, iyi bir moda endüstrisi anlayışı olması gereklidir" deniliyor. Bu, Türkiye'de iş ilanlarının çok fazla talep ve beklenti içerdiği, genellikle gereksiz özelliklere odaklandığı ve çok fazla iş yükü gerektirdiğini gösteren bir mizah.

Fotoğrafta bir restorant menüsü ve üzerinde fiyatları gösteren kırmızı daireler görüyoruz. Menünün alt kısmında bir sipariş, 115-120 gr. "Şinitzel Tav Me" olarak yazılmış. Üzerinde 46,95 TL fiyatı olan kırmızı daireler şinitzele ait ama menünün üstünde daha yüksek fiyatlı 49,95 TL ve 6,95 TL'lik kırmızı daireler de var. "Revize yiye yiye yüzbin layer olmuş menü" yazısı, restorant menüsünün her defasında revize edilip yeni fiyatlar ve seçenekler eklendiği için karmaşık ve anlaşılmaz bir hal almış olmasını esprili bir şekilde anlatıyor.

Resimde, sol tarafta 1950'lerde bir adam yatağında oturmuş bir deftere çizim yaparken, sağ tarafta ise 2010'larda bir adam bilgisayar başında çalışıyor. İki adam da benzer pozisyonlarda ve aynı aktiviteyle meşgul; ancak teknoloji ve zamanın getirdiği değişimler bariz bir şekilde gösteriliyor. Bu değişim, 1950'lerde sadece kağıt ve kalemle yapılan çizim, 2010'larda bilgisayar ve Photoshop gibi programlar kullanılarak yapılan dijital çizime evrilmiştir. Resim, sanatın teknolojinin gelişmesiyle birlikte nasıl değiştiğini esprili bir şekilde vurguluyor.

Daha iyi olmuş Fransız adam 5 dakikaya logo çizmiş bize valla şimdikinden 20 kat daha iyi New logo Turkey C Football 1923...

Resimde bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderide, "@ecembo" kullanıcı adı ile bir kişi, ünlü bir giyim markasının en ucuz ürününün 600 lira olduğunu ve markanın yeni koleksiyonu için kendisinden logo tasarımını istediğini belirtiyor. Markanın kendisine sunduğu ücretin ise 300 lira olduğunu söylüyor. Bu gönderideki espri, ünlü bir markanın ucuz ürünlerinin bile pahalı olmasına rağmen, logo tasarımı için düşük bir ücret teklif etmesinde yatıyor. Yani, markanın kendi ürünlerini pahalı satmasına rağmen, tasarımcıları ucuza çalıştırmaya çalışması ironik bir şekilde eleştiriliyor.