Fotoğrafta, Avukat Esat Özel'in Twitter hesabından paylaştığı, WhatsApp mesajlaşma ekran görüntüsü var. Görüşme, bir kişinin avukata "Selam bir şey soracağım, Birini telefonda tehdit etsem sıkıntı olur mu?" şeklinde bir soru sormasıyla başlıyor. Avukat ise cevaben "Olur" diyor. Daha sonra, mesajlaşan kişi "Hey Allah'ım ya, iyice süt çocuğu olduk" şeklinde bir tepki veriyor. Esprinin temelinde, avukatın müvekkilinin hukuk bilgisi eksikliği ve hukuki konularda çok temel sorular sorması yer alıyor. Müvekkilin, basit bir tehdit eyleminin suç olup olmadığını dahi bilmemesi, avukat için komik bir durum yaratıyor. "Süt çocuğu olduk" ifadesi ise, müvekkilin bu durumdan duyduğu utancı ve çaresizliği mizahi bir dille ifade ediyor. Bu durum, avukatın "Benim müvekkil portföyüm" ifadesiyle paylaşılmasıyla daha da komik hale geliyor.

Videoda bir adam, 15 yıl önce işlediği bir cinayeti itiraf ederek teslim oluyor. Adam, kurbanını evine gömdüğünü ve olayı örtbas etmeye çalıştığını anlatırken, artık bu hayatla devam etmek istemediğini ifade ediyor.

Resimde Dostoyevski'nin portresi var ve altındaki tweet "Dostoyevski'nin Suç ve Ceza romanı, ilk kez Kürtçe'ye çevrildi" diyor. Şaka, Dostoyevski'nin "Suç ve Ceza" romanının Kürtçe'ye çevrilmesinin bir çocuğun elektrik faturasını görünce ne düşündüğünü anlatmasıyla eşleştirilmesinde. Bu, insanların günlük hayattaki mali sorunlarla yüzleşmek zorunda kaldığını ve bunun edebiyat gibi "yüksek" konulardan bile daha önemli olduğunu vurgulamak için kullanılıyor. Ayrıca, tweet'in yazarı, insanları güldürmek için "mükemmel" olduğunu düşündüğü bu bağlantıyı yaparak, ironi ve absürt bir mizah kullanıyor.

Resimde "Saç & Ceza" yazan bir berber dükkanının camı görünüyor. Camda bir adam yansıyor ve dükkan sahibinin "Mahcup bir sesle "Yıkamama gerek yok, eve gidince banyo yapacağım." dedi Raskolnikov.." sözüyle bir espri yapılmış. Esprinin temel noktası, Raskolnikov'un *Suç ve Ceza* romanında cinayet işledikten sonra yıkanmamak için gösterdiği çaba ile berbere giderek tıraş olmaya karar vermesi arasındaki ironik bağlantı.

Resimde, iki farklı sahne var. Birinci sahnede, sol taraftaki kişi sağ taraftakine kalem istediğini söylüyor. Sağ taraftaki kişi kalemini koltuğa bırakmış ve kalem arıyor. İkinci sahnede ise sağ taraftaki kişi aynada kendisini görerek kaleminin cebinde olduğunu fark ediyor. Fıkra, kalem arayan kişinin kaleminin kendi cebinde olduğunu aynaya bakana kadar fark edememesine dayanıyor. Bu durum insanın bazen basit şeyleri görmekte zorlandığını ve dikkatsiz olduğunu gösteriyor.