Resimde, birbirinden farklı iki siluet görülüyor. İki ayrı düzlemde, yatay çizgilerle ayrılmış platformlarda duran figürler var. Bir figür platformun bir ucunda yürüyor, diğeri ise karşı uçta ellerini kaldırmış duruyor. Mizah, yürüyen figürün platformun ucunda bir "kazaya" veya düşmeye yakın bir pozisyonda durmasıyla, diğer figürün de aynı platformun öbür ucunda sanki bu kazayı görüp tepki göstermiş gibi ellerini kaldırmasıyla ilgili. Özetle, figürler birbirlerine göre beklenmedik bir şekilde tepki veriyor ve bu beklenmedik tepki komik bir duruma neden oluyor. Bu, bir hareketli gif veya kısa bir animasyon parçası gibi görünüyorsa, bu durumun farklı zaman noktalarını temsil ettiğini de belirtmek gerekir.

Görüntü, bir Twitter paylaşımı. Paylaşım sahibi, öğrencilik yıllarında yaşadığı bir olayı anlatıyor. Birinci sınıfta burnundan sümük akınca tüm kızların kendisinden uzaklaştığını, iğrenmiş gibi baktığını anlatıyor. Bir süre sonra Mertcan adında, yeşil gözlü ve hep muz yiyen bir çocuğun kendisini teselli ettiğini ifade ediyor. Bu olay, daha sonraki yaşantısına garibanlık damgası vurmuş. Sonuç olarak, paylaşımda yapılan espri, çocukluk yıllarında yaşanan basit bir olumsuzluk olayını, sıradan bir çocuğun tesellisiyle ve daha sonraki yaşantıya etkisiyle komik bir şekilde anlatıyor. "Yeşil gözlü muz yiyen çocuk" ifadesi, Mertcan'ın karakteristik özelliğini vurgularak espriye katkıda bulunuyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, 1200'lü yıllarda Kuzey İngiltere'de yaşayan bir Sakson köylüsü ile bir Norman lordu arasındaki statü farkının, günümüzde bir "Oflu" ile sıradan bir vatandaş arasındaki statü farkından daha az olduğu ifade ediliyor. Bu, tarihsel farklılıkların ve toplumsal statülerin günümüz toplumunda daha az önem taşıdığını, daha eşit bir hale geldiğini vurgulayan bir mizah içeren, bir sosyal yorum olarak değerlendirilebilir. "Oflu" kelimesi de, muhtemelen paylaşımı yapan kişinin, "Oflu" ifadesini, "özel" veya "ayrıcalıklı" olarak algılanan bir toplumsal statü yerine kullanmış olmasıyla, ironik bir anlam taşır. Dolayısıyla, paylaşım, statü farklarının geçmişle kıyaslandığında azaldığına dair bir görüşü ve potansiyel bir mizahı barındırıyor.

Resimde, iki farklı Renault marka araba anahtarının yanında, sosyal medya platformunda (muhtemelen Instagram veya benzeri) bir paylaşım görülüyor. Paylaşımın başlığı "İstanbul" ve alt kısımda 136.7K kişi tarafından favorilere eklenmiş yazıyor. 113 yorum yapılmış. Paylaşımın metninde, "Elif" isimli kullanıcının, "O kadar fakirim ki hangisi zengin anlayamadım" diye yazdığı görülüyor. Daha sonra, "Sıla Risvan" isimli bir kullanıcının "ya bak çok tatlısın sen ahahahhaah" diye yanıtladığı ve bu yoruma da beğeni (kalp simgesi) ile olumlu tepki verildiği görünüyor. Bu paylaşım, "zengin/fakir" gibi sosyal statü farklarını esprili bir şekilde ele alan, ironik ve hafif alaycı bir ton içeriyor. Elif'in yorumu, zengin ve fakir arasındaki farkı anlayamadığını, belki de kendisini "fakir" olarak algılamasını veya durumuna karşı ironik bir tavır sergilemesini ima ediyor. Sıla Risvan'ın yanıtı ise Elif'e karşı ilgi duyarak tatlı bulduğunu, belki de Elif'in durumuna empati duyduğunu ve aynı zamanda alaycı bir yanıt olduğunu düşünebiliriz. Yorumun tonu, mizah kullanılarak, hafif ve dostça bir etkileşim olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta Twitter'da iki tweet paylaşılmış. İlk tweet'te "Fakirler iş bulur, zenginler iş teklifi alır" yazıyor. İkinci tweet ise "Fakirler lokantaya gider, zenginler restorana." şeklinde. İki tweet de birbirine zıt gibi görünse de aynı mesajı veriyor. Fakirler, iş bulmak için çaba sarf ederken zenginler iş teklifini alır. Aynı şekilde fakirler, ucuz ve basit yerlerde yemek yerken zenginler daha lüks restoranları tercih eder. Bu, fakirlerin ve zenginlerin yaşam koşullarındaki farklılıkları ve hayatlarını nasıl yaşadıkları hakkında ironik bir yorum yapıyor.

Resimde, bir çöp konteynırının üstünde oturan turuncu beyaz bir kedi ve çöp konteynırının yanında duran beyaz bir kedi var. Turuncu beyaz kedinin üstünde "Üniversite okuyup yüksek lisans yapan Türk genci" yazıyor ve beyaz kedinin üstünde ise "Avrupadaki lise terk Burger King çalışanı" yazıyor. Bu resim, Türk eğitim sisteminin ve iş hayatındaki durumun alaycı bir şekilde ele alındığı bir mizah örneği. "Yüksek lisans yapan Türk genci" gibi elit bir profilin çöp konteynırında bulunması ve "lise terk Burger King çalışanı"nın daha alt düzey bir işi yapmasına rağmen daha "normal" bir yerde olması, eğitim sisteminin ve iş piyasasının ironik bir şekilde çarpıtılmış bir resmini çiziyor.

Fotoğrafta, okul yemekhanesindeki masalar etrafına oturmuş isimleriyle bilinen ünlü ve önemli kişilerin yer aldığı bir karikatür yer alıyor. Her masaya bir numara verilmiş ve bunların kişilerin gücünü temsil ettiği görülüyor. Karikatürün esprili yanı, önemli isimleri yemekhanede gücüne göre sıralaması ve gerçek hayattaki siyasi gücüne ve popülaritesine göre yerleştirmesi. Örneğin, en güçlü kişi olarak kabul edilen Devlet Bahçeli'nin 6 numaralı masada yer alması, ve daha az önemli görülen kişilerin 1-2 numaralı masalarda oturması mizah yaratıyor.

Resimde bir Twitter paylaşımı görülüyor. Deniz Ay isimli bir kullanıcı "Fakirler iş bulur, zenginler iş teklifi alır." yazmış. Elif Doğan isimli bir kullanıcı ise buna "Fakirler lokantaya gider, zenginler restorana" şeklinde cevap vermiş. Bu paylaşımda, fakirlerin ve zenginlerin yaşamlarında gördükleri farklılıklar esprili bir şekilde karşılaştırılmış. Fakirlerin zor koşullarda iş bulmak için mücadele ederken, zenginlerin iş teklifi alarak seçici olabildiği belirtilmiş. Benzer şekilde, fakirlerin lokantaya giderken, zenginlerin daha lüks restoranları tercih ettiği ima edilmiş. Bu karşılaştırma, toplumsal eşitsizlik ve zenginlik arasındaki farkı mizahi bir dille vurgulayarak, gülümseten bir espri oluşturuyor.

Resimde Twitter'dan bir gönderi ve onun altına gelen bir yorum var. Gönderide "Fakirler iş bulur, zenginler iş teklifi alır." yazıyor. Altındaki yorumda ise "Fakirler lokantaya gider, zenginler restorana." yazıyor. Şaka, fakirler ile zenginler arasındaki sosyal sınıf farkını ve bu farkın günlük hayattaki yansımalarını esprili bir şekilde ele alıyor. İş arama ve yemek yeme gibi temel ihtiyaçlar bile, sosyal sınıf farklılıkları nedeniyle farklı şekillerde deneyimleniyor. Fakirlerin iş bulmak için çaba göstermesi gerekirken, zenginler iş teklifi alabiliyor. Benzer şekilde, fakirlerin lokantaya gitmesi gerekirken, zenginler daha lüks restoranlara gidebiliyor.

Fotoğrafta, bir koltukta oturan ve kahkaha atan bir kadın ve ayağını yalayarak ona bakan bir köpek var. Kadının ayağını yalayarak ona bakan köpek, "Fakirin yalayamadığı ayağı zenginin köpeği yalıyorsa bana adaletten bahsetmeyin!" şeklinde bir mizah anlayışıyla yorumlanabilir. Bu, fakirlerin ihtiyaç duyduğu yardımları alamaması, zenginlerin ise daha fazla imkâna sahip olmasına bir göndermedir. Yani, resim, zenginlerin sahip olduğu ayrıcalıklar ve fakirlerin yoksulluğu arasındaki çelişkiyi mizah yoluyla ele alıyor.

Fotoğrafta bir yorum görüyoruz. Yorumda kişi, siparişinin yarım milyonluk Mercedes cip ile getirildğini, siparişin 15 dakika içinde geldiğini ve sipariş getirenin koltuğa oturmadan yemeği bırakıp gittiğini anlatıyor. Şaka, bir siparişin, hele ki yarım milyonluk bir araba ile gelmesinin çok abartılı olması ve sipariş getirenin koltuğa oturmadan siparişi bırakıp gitmesinin esprili bir durum olarak sunulması.

Fotoğrafta, Twitter'da "baris" kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir espri yer alıyor. Espri, yıllar sonra sokakta karşılaştıkları eski bir sevgiliyle ilgili. Erkek, bekçi olduğunu ve kadının ise "iş kadını" olduğunu söylerken, umarsızca kimliğini soruyor. Kadın ise "anne çantam sende mi?" diye soruyor. Ardından erkek, ona verilen silahla kafasına sıkıyor. Espri, bekçi olarak karşılaştıkları kişinin kimliğini kontrol etmek için umarsızca kimlik soran erkeğin, kadının "çantam sende mi?" sorusuna verilen tepkinin aşırı olmasıyla ortaya çıkan absürtlük üzerine kurulu. Bu ironik ve absürt durum, okuyucunun gülümsemesine neden olacak şekilde sunulmuş.

Fotoğrafta Ahu Tuğba'nın bir röportajından bir kesit görülüyor. Ahu Tuğba'nın sözleri "Kapıcıyı da insan olarak görürüm" şeklinde. Burada kullanılan espri, kapıcıların genellikle insan yerine konulmayan ve hor görülen bir meslek grubunda yer alması ile ilgili. Ahu Tuğba, bu sözlerle kapıcıları da insan olarak görmek gerektiğini ve onlara saygı duyulması gerektiğini vurgulamak istiyor.

Resimde dış cephesi tuğla kaplı ve siyah boyalı bir binanın merdivenleri görülüyor. Merdivenler, binanın giriş kapısının tam altında yer alıyor ve oldukça yüksek görünüyor. Ayrıca merdivenlerin yanında iki tane küçük pencere ve yeşil demir korkuluklu bir kapı var. Resimdeki espri, merdivenlerin yüksekliği ve giriş kapısının hemen altına yerleştirilmesiyle ilgili. Resimde merdivenlerin binaya girmek için değil, binadan çıkmak için kullanılacağı hissini veriyor. Yani espri, binanın giriş kapısının "çıkış" kapısı gibi görünmesinde yatıyor. "Bu binaya girmek için merdivenlerden çıkmanız mı gerekiyor?" diye düşünülebilir.

Fotoğrafta, Twitter'dan iki ayrı gönderi görüyoruz. İlk gönderide, "abdullah naci" isimli bir kullanıcı "bim'de çalışmak utanılacak bir şey değildir. Başhekim olmak tanrı katına çıkmak değildir. Aslolan insana hizmettir." diye yazmış ve eklemiş: "Bir kaç film izleyip, bir kaç kitap okuyup, biraz deniz havası alıp, gidecektik bu dünyadan. Ne çok anlam yüklediğiniz diplomalara, makamlara, unvanlara, sanlara." İkinci gönderide ise "Ç(ağla)" isimli bir kullanıcı "Bim'de 2. kasayı açtıramayacak adam hastaneye gelmiş başhekimini ayağına çağırıyor :d" diye yazmış. Bu gönderilerde yapılan espri, bim'de kasiyer olarak çalışan birinin başhekim olma amacıyla hastaneye gittiğini ve kendi işinde bile yetersiz olduğunu ima ederek, başhekimlik gibi önemli bir göreve layık olmadığını gösteriyor. Bu durum, "ne çok anlam yüklediğiniz diplomalara, makamlara, unvanlara, sanlara." cümlesiyle de bağlantılıdır.

@tuna hesabı sil kardeşim bu biraz ağır olmuş :D İpek Filiz Yazıcı @ipekkyazicii · 4sa Arkadaşlar ben gerçekten iyi değilim O...

Fotoğrafta, siyah bir aracın içinde bir köpek pencereden dışarı bakıyor. Aracın dışında da başka bir köpek var. İki köpek birbirlerine bakıyor. Şaka, köpeklerin "hangi üniversitede okuyorsun?" sorusuna verdikleri cevaplar üzerinden kurulu. "Nişantaşı" ve "Adıyaman" üniversiteler değil, İstanbul'un ve Adıyaman'ın semtleri. Bu da köpeklerin üniversite eğitimi yerine sokağın çocukları olduğunu ima ediyor.

Resimde bir sohbet ekranı görüyoruz. Sohbetin konusu, iki kişinin okuyup okumadıkları ve hangi okulda okudukları. İlk kişi "iyi" diye cevap veriyor ve diğer kişi "Okuyor musun?" diye soruyor. İlk kişi "Evet" diye cevap veriyor ve diğer kişi "Hangi okul?" diye soruyor. İlk kişi "Doğa Koleji" diye cevap veriyor ve diğer kişi "Sen?" diye soruyor. Son olarak ilk kişi "Alibeyköy Meslek Lisesi" diye cevap veriyor. Şaka, ilk kişinin Doğa Koleji'nde okuyor gibi davranması ancak aslında Alibeyköy Meslek Lisesi'nde okumasında yatıyor. Doğa Koleji, genellikle iyi ve elit bir okul olarak kabul edilirken, Alibeyköy Meslek Lisesi daha az saygın bir okul olarak algılanır.

Fotoğrafta Ömer Demir'in Twitter hesabından bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Kızım sen yeditepe üniversitesi genetik ve biyomühendislik bölümünde okuyorsun sen bana selam yazma ben boş adamım senin daha önemli işlerin vardır" yazıyor. Şaka, kızın üniversitede okumasını ve önemli işlerle uğraşmasını, Ömer Demir'in ise boş vakit geçirdiğini ima ederek yapılıyor.