Resimde, çocuk tarafından çizilmiş bir "kahramanım" tablosu var. Tablonun içinde, koyu gri-siyah renklerle çizilmiş, neredeyse iskelet görünümünde bir yüz var. Yüzün ifadesi, korkutucu ve ürkütücü. "Kahramanım" yazısının altında "Annem" yazılmış. Bu, çocuğun annesini kahramanı olarak seçtiğini gösteriyor. Şaka ise, çocuğun annesini ürkütücü bir şekilde çizmiş olması. Çocuk, annesini gerçekçi bir şekilde değil, biraz abartılı ve ürkütücü bir şekilde çizerek şakacı bir yorum yapıyor. İfade, çocuğun yaratıcılığı ve anneyi biraz da abartılı bir şekilde sevip takdir ettiğini gösteriyor.

Resimde, mavi eşofman takımı giyen bir adam ve yanında, mavi sweatshirt giyen küçük bir çocuk, bir resim atölyesinde resim yapıyorlar. Adam, çocuğun resim yapmasına yardım ediyor. Çocuk, resme tutkuyla odaklanmış durumda. Fotoğrafta, çocuğun resme olan yeteneği ve dikkatini vurgulayan ve aynı zamanda babanın da çocuğuna olan desteğini gösteren bir sahne var. "Resim yaparken bile destek" veya "resimlerdeki yetenek ve yardım" gibi yorumlar fotoğrafı ele alarak mizah anlayışını güçlendirebilir. Ancak, çok belirgin bir espri yok; fotoğraf, bir aile anı veya günlük yaşam sahnesi olarak da yorumlanabilir.

Çocuk direkt abdülhey olarak doğmuş mk https://t.co/eNfVyPmwIR i6 Con Su SEB 500 House launches Sapo di H sritis ANA nder ELE...

Resimde bir baba ile oğlu var. Oğlu bir boyama sehpasında resim yapıyor ve babası ona yardım ediyor. Baba, oğlunun resminde bir kuşun olmaması gerektiğini söylüyor çünkü o resim yapmak için fazla genç. Baba, oğlunun sadece "Çizgi Film" çizebileceğini düşünüyor. **Şaka:** Baba, oğlunun yaşının "Çizgi Film" çizmeye uygun olduğunu düşünüyor ama kuş çizmemesi gerektiğini söylüyor. Bu, çocuğun yaşının basit çizimleri yapması için yeterli olduğunu ancak daha karmaşık çizimleri yapmaya henüz hazır olmadığını gösteren bir espri.

Fotoğrafta, küçük bir çocuğun babasının yanında bir resim üzerinde çalıştığı görülüyor. Çocuğun elinde boya fırçası var, ancak tuval boş. Baba çocuğun eline boya fırçasını vermiş, ancak çocuğa ne boyayacağını söylemeyi unutmuş. Bu nedenle, baba çocuğa tuval üzerinde resim yapma konusunda yardım etmiyor. Çocuğun tuvalde neler boyayabileceğini düşünürken ve babasının kendisine yardımcı olmasını beklerken, "Oğlum ne çizmeyi düşünüyorsun?" diye sormasıyla, resimdeki espri ortaya çıkıyor. Espri, babanın çocuğa yardıma ihtiyacı olan bir konuda yardımcı olmaması ve çocuğun tek başına boğuşması üzerine kurulu.

Resimde, bir baba ve oğlu görüyoruz. Baba, oğlunun yanında oturmuş ve oğlunun resmini yapmasını izliyor. Baba oğlunun resmini yapmaya çalışıyor. Fıkra şu: "Baba, oğlunun resmini çizerken, oğlunun yeteneğine hayran kalır ve şaşkınlıkla 'Oğlum, bu resmin gerçekten çok güzel. Ama benim gözlerimdeki o yorgunluğu nasıl resmettin?' diye sorar." Bu fıkra, babanın oğlunun resmindeki küçük ayrıntıları fark etmesini ve aslında oğlunun kendisinin yeteneklerini abarttığını ima etmesini eğlenceli bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta, çocuğun doğum günü partisine davet eden iki el yazısı davetiye var. Üstteki davetiyede, "21 Kasım'da 20. doğum günü partisi" yazılı, alttaki davetiye ise "Pazar, 29 Ekim'de Eşo Kafe'de doğum günü partisi" diye yazıyor. Resimdeki şaka, çocuğun doğum günü partisi için iki farklı tarih ve yer belirtmesi. Çocukların doğum günü partilerine arkadaşlarını davet etmek için bu şekilde şakalar yapmaları ve iki farklı zaman ve mekan seçerek eğlenceli bir durum yaratmaları çok yaygın.

Videoda küçük bir çocuk, büyük bir beyaz yüzeye renkli boyalarla büyük figürler çiziyor. Çocuk, elindeki fırçayı kullanarak duvarı veya büyük bir panoyu canlı renklerle doldurarak sanatsal bir çalışma yapıyor. Resimde, yerde oturmuş, pastel renklerde boyayla büyük bir beyaz yüzeye şekiller çizen küçük bir kız çocuğu görülüyor. Duvarın bir kısmı, boyalı hayvan figürleri gibi görünüyor. Fotoğrafın esprili tarafı, çocuğun yaptığı resmin görsel olarak karmaşık ve yetişkin bir sanat eserinin aksine çok basit ve çocuğa özgü bir stilde olması. Çocuğun yaptığı boyama, yetişkinlerin genellikle aradığı "resmin doğruluğu" ve "estetik güzelliği" standartlarını karşılamasa da, çocuğun yaratıcılığı ve özgünlüğü vuruluyor. Özetle, küçük bir çocuğun sanat anlayışının, beklenmedik ve naif güzelliğiyle yetişkinlerin kurallarına bağlı kalmayan doğallığı vurgulanıyor.

Fotoğrafta, genç bir kızın babasının portresini çizdiğini ve bunu babasına gösterdiğini görüyoruz. Babasının portreyi beğenip beğenmediğini soran kızın, babasının da portredeki kendisinin gözlerini beğendiğini, bunun üzerine de "çizdiğimi yazma, bakalım benzemiş mi dedi" şeklinde mesaj yazdığını görüyoruz. Bu mesajda, kızın "çizdiğimi yazma" ifadesi ile babasına çiziminin kötü olduğunu dolaylı yoldan söylediğini, babanın ise bunu anlayarak ve gözlerine vurgu yaparak "benzemiş mi dedi" cümlesiyle esprili bir şekilde karşılık verdiğini görüyoruz. Bu resim, Twitter'da Mansur Yavaş'ın profilinin bir ekran görüntüsünü gösteriyor. Resimdeki espri, Mansur Yavaş'ın profilindeki özlü sözde yer alan "İktidara giderseniz, hal ve hareketlerinize dikkat edin. Kibirli olmayın, kendini beğenmişlik etmeyin. Size ait olmayan şeyleri alma... güçsüzlere yardım edin ve ahlak kurallarına uyun... Unutmayın ki sonsuz iktidar yoktur. Her iktidar geçicidir ve herkes, er veya geç, önce milletin ve nihayet Allah'ın önünde hesap verecektir." sözlerinin, günümüz politikasında iktidarın bir numaralı hedefi ve ahlak anlayışına uymayan davranışlarının bir eleştirisi olarak yorumlanabileceği.

Videoda üst kısımda bir çocuk mikrofon başında konuşurken, alt kısımda ise başka bir genç konuşma sırasında gözlerini kapatarak tepki veriyor. Paylaşım başlığına göre, alttaki gencin konuşmacının sözleri karşısında dayanamayıp yayından atladığı veya komik bir tepki verdiği ima ediliyor. Resimde iki genç erkek çocuğu görünüyor. Üst kısımda, renkli ışıklar yayan kulaklıklarla ve kırmızı mikrofonla şarkı söyleyen bir çocuk var. Alt kısımda ise, tepkisiz ve mesafeli bir ifadeyle, kameraya bakan bir çocuk görülüyor. Fotoğraf, muhtemelen, üst kısımda şarkı söyleyen çocuğun performansının alt kısımda tepkisiz duran çocuk tarafından tam olarak ciddiye alınmadığını ya da ilgisini çekmediğini ifade eden bir mizah türü. "Tepkisizlik" veya "ilgisizlik" mizahı, toplumsal veya kişisel farklılıkları, ilgi eksikliğini veya dikkat dağınıklığını komik bir şekilde sergiler. Bu durum, sosyal etkileşimlerde ve duygusal tepkilerde yaşanan ironiyi veya paradoksu vurgular.

Fotoğrafta, bir yetişkinin omuzlarında duran küçük bir çocuk görüyoruz. Çocuk, çizilmiş resimlerle dolu bir karton levha tutuyor. Bu, çocukların sıklıkla "işaret" olarak kullandıkları bir yöntem ve bu, yetişkinlerin yaptığı protestoların bir hicividir. Yani şaka, çocukların protesto gösterilerinde yetişkinleri taklit etmesi ve çocukça bakış açısından olaylara yaklaşmasıdır. İşte bu şakanın Türkçe açıklaması: Fotoğrafta bir yetişkinin omuzlarında duran minik bir çocuk görüyoruz. Çocuk, üzerine çizimler yapılmış bir karton levha tutuyor. Çocuklar sık sık bu şekilde "işaret" göstererek yetişkinlerin protesto eylemlerini taklit ediyorlar. Bu durum, yetişkinlerin protestolarının komik bir şekilde taklit edilmesi ve çocukların naif bakış açısından olaylara yaklaşmasıyla oluşan bir hicivdir.

Resimde, duvara çerçevelenmiş bir çocuk çizimi asılmış. Çizimin altında da çizimin sanatçı bilgileriyle birlikte etiketlendiği görülebiliyor. Bu resim, Kanada'da yaşayan bir çiftin çocuklarını cezalandırmak yerine, onların sanatlarını sergilemeleri için teşvik etmelerini gösteriyor. Çift, çocuklarının sanat eserlerini çerçeveleterek sanat galerisinde sergileniyormuş gibi göstermiş. Bu da, çocukların sanatlarını ciddiye aldıkları ve onları destekledikleri mesajını veriyor. Fıkranın konusu, çocukların sanatlarını desteklemek yerine, onlara yaptıkları küçük hatalar için cezalar vermenin yerine, bu hataları bir öğrenme fırsatı olarak görmelerini sağlamanın önemine vurgu yapıyor.

Fotoğrafta küçük bir çocuğun kırmızı play-doh hamurundan "kalp" şeklinde figürler yaptığı ve sarı ve yeşil play-doh hamurundan yapılmış dairesel bir zemine yerleştirdiği görülüyor. Bu, çocuğun yaptığı kalplerin "Gaziantep'in meşhur fıstık kebabı"na benzetilmesi ile alakalı bir espri. Çünkü Gaziantep fıstık kebabı, kırmızı biberle yapılan bir yemek olup, "kalp" şekli ile çocuğun yaptığı hamur figürlerine benzetiliyor. Espri, çocuğun oyun sırasında gerçek hayattan bir örneğe benzeyen bir şey yapmasını ve bunu görsel olarak göstererek komik bir şekilde yorumlamasını sağlıyor.