Fotoğrafta, bir tarafı bej renkli ve iskelet şeklinde, diğer tarafı ise kırmızı kadife gibi görünen bir malzeme ve kahverengi deri koltuktan oluşan iki koltuk görüyoruz. İlk koltuk kırmızı kadife gibi görünen malzeme ile kaplanmışken, ikinci koltukta bu malzemenin bir kısmı ve kahverengi deri oturma kısmı birleştirilmiş. Fotoğrafın altında ise "bana bunun kırmızı kadife ve beyaz çikolata olmadığını mı söylüyorsun?" şeklinde bir yorum var. Espri, koltukların tasarımının yiyecek malzemelerine benzetilmesi üzerine kurulu. Koltukların yapısı ve kullanılan malzemeler, kırmızı kadife kek ve beyaz çikolataya benzetiliyor. Kişi, koltukları gördüğünde bunların yenilebilir malzemelerden yapıldığı yanılgısına düşüyor ve bu durum, esprinin temelini oluşturuyor.

Fotoğrafta, dört farklı ressamın iç organlarının temsili tasvirleri yer alıyor. * **Dali:** İç organları sürrealist bir tarzda resmedilmiş, erimiş bir saat ve garip formlar kullanılmış. * **Picasso:** Organlar kübik ve parçalı bir şekilde, Picasso'nun kübizm tarzını yansıtıyor. * **Van Gogh:** Organlar, Van Gogh'un ünlü fırça darbeleri ve renkleriyle, duygusal bir atmosfer yaratacak şekilde çizilmiş. * **İbo:** Diğerlerinin aksine, İbo'nun iç organları kebap ve köfte gibi yiyeceklerle temsil ediliyor. **Espri:** Espri, diğer üç ressamın sanatsal tarzlarını taklit ederken, "İbo" olarak tanımlanan kişinin Türk kültüründe popüler olan yemeklerle ilişkilendirilmesi üzerine kuruludur. Bu, İbrahim Tatlıses'in yemek yapmaya olan düşkünlüğüne ve Türk toplumunda yemekle olan bağa gönderme yapıyor. Bu, ressamın iç organlarının sanat eserleri yerine yiyeceklerle tasvir edilmesiyle mizahi bir kontrast yaratıyor.

Resimde, yağlı boya tekniğiyle yapılmış, üst üste iki dilim ekmekten oluşan, içlerinde erimiş peynir bulunan klasik bir kızarmış peynir sandviçinin bir tablosu var. Tweet'in yazarı, "Benim kızarmış peynir sandviçinin yağlı boya tablosu" diyerek, yüksek sanat eserleri olarak kabul edilen geleneksel ressamlık tarzıyla günlük ve sıradan bir yiyeceğin resmini yapmanın ironisini vurgulamaktadır. Özetle, şaka, sıradan bir yiyeceği yüksek sanat eseri gibi sunmanın komikliğini ele alıyor.

Fotoğrafta, spiral desenli, kahverengi ve bej renkli, çikolatalı kremalı bisküviler var. Bisküvilerin bir kısmı fırın tepsisinde, bir kısmı ise tepside ikiye bölünmüş olarak görünüyor. Üstteki sohbet kutularındaki metin, birinin "tutkuyla" bisküvi yapmayı becerebildiğini övmesinden sonra, diğerinin daha iyi yaptığını iddia etmesinden oluşan bir espri içeriyor. "Daha güzel yaptım" ifadesi, bir tür rekabet veya övünme espri biçimini ortaya koyuyor. Yani, "benim yaptığım daha iyi" şeklinde bir bakış açısı var.

Görüntüde, koyu siyah bir zemin üzerine, pembe-kırmızı renkte, ince çizgiler ve damarlar şeklinde, fırça darbeleriyle uygulanmış bir boya veya hamur çalışması var. Bir el, ince, metal bir alet veya kazıyıcı ile bu yüzeyi şekillendiriyor, darbelerle yüzeye oyma ve dokusal bir etki yaratıyor. Aletin şekli ve kullanımı, çalışmanın, örneğin gravür veya oyma gibi bir baskı sanatı tekniğiyle yapıldığını veya bir tür üç boyutlu kabartma çalışması olduğuna işaret ediyor. Görüntüdeki mizah, muhtemelen izleyiciyi, bu ince işlemin ve incelikli çalışmanın neden ve nasıl bu kadar dikkat gerektirmesi konusuna yöneltmektir. İncelik ve ince dokuları vurgulamak suretiyle, belki de dikkat gerektiren bir sanat, el emeği veya el becerisi ile ilgili bir şaka var. Kesin bir şaka olmadığı için açıklamak zor; sadece görselin ince detayları ve hassasiyeti dikkat çekmeyi amaçlıyor. Resimde, koyu bir zemin üzerine, pembe-kırmızı bir malzemeyle yapılan, ince çizgilerle ve hatlarla işlenmiş, hacimli bir desen görülüyor. Bir kişinin elinde ince, metal bir alet (muhtemelen bir gravür aleti) ile bu deseni şekillendiriyor. Desen, sanki fırça darbeleriyle boyanmış veya hamurla şekillendirilmiş gibi, kıvrımlı ve dokulu bir yapıya sahip. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece bir el sanatı çalışmasının aşamalarını gösteren bir görüntü. Görüntüde sadece bir el sanatı çalışması ve bu çalışmayı yapan kişinin ellerinin yakın çekimi var. Bir şaka veya mizah yoktur.

Fotoğrafta, "Hayır Lokması" yazılı bir yiyecek kamyonunun önünde bir grup insan duruyor. Hepsi ellerinde lokma tatlısı tutuyorlar. Arka planda ise "Salvador Dali" yazan bir tabela var. Bu fotoğraftan anlaşılan espri, insanların "Hayır Lokması" yiyecek kamyonu önünde toplanıp lokma yiyerek Salvador Dali'ye saygı göstermelerini simgeliyor. Salvador Dali'nin sürrealist sanatıyla bilinen bir sanatçı olması ve lokma tatlısının herkes tarafından sevilen bir yiyecek olması, bu esprinin mizahını oluşturuyor. **Espri Türkçe olarak şöyle özetlenebilir:** * "Hayır Lokması" yiyecek kamyonu önünde Salvador Dali'ye olan saygı gösterisinde bulunuluyor.

Resimde, Gustav Klimt'in "Öpücük" adlı ünlü tablosu, bir dürümün içine sarılmış şekilde tasvir ediliyor. Tablo, dürümün içine, dürümde bulunan "dolgu" gibi yerleştirilmiş. Bu esprili resim, sanat eserini günlük hayata ait basit bir obje olan dürüm ile birleştirerek, Klimt'in eserine farklı bir bakış açısı kazandırıyor. Resimde yer alan tweet, "Gustav Klimt + Ayran = 5 TL" yazarak, dürümün ucuz fiyatını vurguluyor ve bu şekilde, sanat ile gündelik yaşam arasında ilginç bir bağlantı kuruyor.