Fotoğrafta, bir kadının manzara resmi üzerine yerleştirilmiş bir şekilde durduğu görülüyor. Kadın, "Miami Beach" yazılı bir tişört ve beyaz şort giymiş. Resimdeki manzara, sisli dağlar ve kayalıklar ile tasvir edilmiş, muhtemelen romantik dönem resimlerinden esinlenilmiş. Gülmece, modern bir figürün, klasik bir manzara resminin içine "düşürülmüş" olmasıyla ortaya çıkıyor. Kadının gündelik giysileri, romantik ve idealize edilmiş doğa tasvirine tezat oluşturuyor. Bu durum, klasik sanatın yüceliğiyle modern hayatın sıradanlığının karşılaştırılmasına dayalı bir mizah yaratıyor. Ayrıca, kadının çıplak ayakları da komik bir detay olarak öne çıkıyor.

Fotoğrafta, altın rengi ile kaplanmış, klasik bir heykel görüyoruz. Heykelin üzerinde, çiçek ve yaprak süslemeleri de mevcut. Alt yazıdaki ifade, Japonya'da kırık eşyaların, hatta heykel gibi sanat eserlerinin bile altın ile tamir edildiğini söylüyor. Bu, memelerin bir altın kaplamaya ihtiyacı olduğuna dair bir mizah içeren yorum, yani aşırıya kaçan estetik arayışın ve lüksün bir eleştirisini yansıtıyor. "Ben Japonya'da" kısmı, kişinin bu durumla ilgili aşırı hassasiyetini veya endişesini vurguluyor. Dolayısıyla, espri, Japonya'daki bu geleneğin veya heykelin altınla kaplanmasının aşırıya kaçmasıyla ilgili bir ironidir.

Görselde, eski usul bir portre tarzında resmedilmiş, pembe tenli, kızıl saçlı küçük bir çocuk bir kediyle kucaklaşmış şekilde tasvir edilmiş. Çocuğun elinde tuttuğu kedi, aşırı korkmuş, gözleri korku dolu, grotesk bir ifadeyle çizilmiş. Resmin üst kısmındaki metin, bir müşterinin ressama "Kedileri boyayabilir misiniz?" diye sorduğunu, ressamın da "Kediler benim tutkum." cevabını verdiğini söylüyor. Bu, ressamın aslında "kedi" konusundaki tutkusunu vurgulamak için, gerçekten de korkutucu ve abartılı bir şekilde resmedilmiş kediye ihtiyaç duyduğu imajında bir espridir. Resimdeki kedinin korkutucu hali, ressamın söylediği sözlerle, "kedileri boyaması gerektiğini", ancak bunun yerine bir "korku kedi" resmettiğini ironik bir şekilde vurguluyor. O halde espri, ressamın kediyi beklenmedik bir şekilde canlandırmasının tuhaflığına dayanmaktadır.

Fotoğrafta, boynundan kesilmiş bir kadın ve onun kesik gövdesi, kolları ve ayakları ayrı ayrı görülüyor. Kadının boynunun üstü, iki parçası arasında uzun beyaz bir çizgiyle birbirine bağlanmış. Resmin altına "Dostum zahmet olmazsa ben ayakları da alabilir miyim?" diye yazılmış. Şaka, resmin mantıksız olması üzerine kurulu. Kadının boynundan kesilmiş olması ve vücudunun parçalarının ayrı ayrı yerlerde görünmesi absürt. Dolayısıyla, ayakların alınması da bu absürtlüğe ek bir komiklik katıyor.

Deborah Cingılbört https://t.co/f3mViRzYrR BAY CINGILBORT ve AILESI... YABANCI. YABANCI.YABANCI. YABANCI.YABANCI. YA YABANCI...

Fotoğrafta, yüzü bulanıklaştırılmış bir erkeğin, kendi fotoğrafını çekerken, telefonunun kamera lensine çok yakın olduğu için, yüzünün bozulduğu görülüyor. Bu, "selfie çekerken yüzünü telefona çok yaklaştırmanın" komik bir örneği. Şaka şu ki, insanlara "selfie çekerken telefona çok yaklaşma" uyarısı yapılır, fakat bu adam bunu tersine çevirip, fotoğrafını telefonun lensine çok yakın çekerek, yüzünü kasıtlı olarak bozmuş. Bu durum, selfie çekerken telefona aşırı yaklaşma konusunda bir ironi yaratıyor.

Resimde vücudunun bazı parçaları eksik olan bir kadın figürü görülüyor. Kadının ayakları yerde duran iki ayrı ayak figürünün üzerinde duruyor. Resmin komik yanı, kadın figürünün eksik olan ayakları aslında yerde durması için kullanılan ayak figürlerine benziyor. Bu durum, bir insanın ayaklarının gerçekte yerine oturmadığı ve başka bir parçanın üzerine yerleştirildiği komik bir düşünceyi ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, bir heykel atölyesinde, beyaz mermerden bir heykel üzerinde çalışan bir sanatçı görülüyor. Sanatçı, mermeri şekillendirmek için elleriyle ve muhtemelen diğer aletlerle çalışıyor. Mermerden yapılmış bir yastık, çalışılan şeklin bir parçası gibi duruyor. Fotoğraftaki mizah, sanatçının "yastık" gibi bir nesne üzerinde çalıştığına odaklanıyor. Görüntü, heykelciliğin bazen beklenmedik veya alışılmadık şekillerde ilerlediğini, yani sanatçının yaratıcılığını kullandığını vurguluyor. "Yastık" kelimesiyle, işin beklenmedik ama estetik açıdan ilgi çekici olabileceğini ima ediliyor. Bu "yastık" belki de daha büyük bir heykellerin parçası olacak, ama başlangıçta beklenmedik ve hatta biraz absürt görünüyor. Resimde, bir heykel atölyesinde, heykeltraş bir adam, bir yastığın şeklini andıran bir mermer parçası üzerinde çalışıyor. Mermer, beyaz ve pürüzsüz görünüyor. Heykeltraş, el aletleri kullanarak mermere şekil veriyor. Arka planda da çeşitli heykeller, farklı aşamalarda, görülebiliyor. Fotoğraftaki espri, heykeltraşın üzerinde çalıştığı nesnenin, aslında bir yastığa benzemesinden kaynaklanıyor. "Heykeltraşın yastığı heykel yaptığı" ifadesi, bir şeyin beklediğinizin aksine bir şeye benzemesini veya işlevini yerine getirmesini ifade eden komik bir durum yaratıyor. Yani; beklenmedik bir şekle ya da duruma işaret ediyor.

Resimde "Süt Kız" adlı ünlü bir tablonun önünde duran bir adam var. Adam, elinde bir parça ekmek tutarak tablodaki kıza bakıyor. Bu fotoğrafın şakası, adamın tablonun önünde kendi ekmeğini yiyerek, tablodaki kızın ekmeğine ulaşmaya çalıştığı izlenimini vermesidir. Bu, "Süt Kız" tablosunun önünde duran bir adamın, bir parça ekmek yiyen, tablodaki kıza bakarak "Senin de bir parça versene" gibi bir ifade kullanıyor. Bu, tabloyla gerçekliği bir araya getiren, ironik ve esprili bir fotoğraf.

Fotoğrafta Frida Kahlo'nun resmi var ve altında bir Facebook yorumu paylaşılmış. Yorumda "Bekir Çevik fıstık düşünme bu kadar derdi veren dermanıda verir yalnızlık allaha mahsus beykozdaysan görüşelim 0543" yazıyor. Şaka, Frida Kahlo'nun acı dolu bir hayat yaşadığını bilerek, Bekir Çevik'in "fıstık düşünme bu kadar derdi veren dermanıda verir yalnızlık allaha mahsus" sözlerini kullanarak Frida Kahlo'ya benzetmesidir. Bu durum, Frida Kahlo'nun resimleriyle bilinen çileli hayatına ironik bir şekilde gönderme yapmaktadır.