Resimde, iki farklı filmin, "Andrei Rublev" (1966) ve "Ahlat Ağacı" (2018) filmlerinin görselleri yan yana yerleştirilmiş. Üst kısımda, siyah beyaz görüntüde, 1960'lardan Tarkovsky filmi olan Andrei Rublev'den bir sahne var. Altta ise, renkli görüntüde 2018 yapımı, Nuri Bilge Ceylan filmi Ahlat Ağacı'ndan bir sahne mevcut. Resim, Tarkovsky'nin filminin, Ceylan'ın filminin estetik ve ruh halinin zamanla nasıl değiştiğini, ya da tarz farklılıklarını göstermek için, bu iki filmden karelerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş. **Şaka**, iki filmin farklı estetiklerine ve dönemlerine gönderme yaparak, zamanla değişen sinematik zevklere bir esprili bakış sunuyor. Bir anlamda, geçmişin sinemasından günümüzün sinemasına bir geçişin, veya filmlerin zaman içindeki dönüşümünün görsel olarak yansıtılması.

Resimde, David Lynch gibi farklı yönetmenlere ait filmlerin afişleri yer alıyor. Başlıkta "Spoilers bile filmin tamamını anlamakta yardımcı olmuyor" ifadesi yer alıyor. Bu, özellikle David Lynch'in filmlerinin, izleyiciye olay örgüsünü veya karakterleri doğrudan anlatmadan, belirsizliği ve içsel anlamı vurgulayan, karmaşık yapılarını ifade ediyor. Yani, spoilerlar bile filmin karmaşık temalarını veya gizemini ortaya koyamıyor, hatta izleyicinin kendi yorumlarını engelliyor. Bu, filmin anlamını izleyiciye hissettirerek oluşturan, dolaylı anlatıma sahip filmlere olan zekâlı bir göndermedir.

Resimde, Cemil Marki adlı kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, Türk film yönetmeni Nuri Bilge Ceylan'ın çocukları yüzünden Marvel filmlerini izlemeye mahkûm olduğunu söylediği bir haberden alıntı yapılmış. Marki, bu durumun komik ve ironik olduğunu belirten bir ifade kullanmış. "Üstat biz de senin yüzünden demirkol'u izlemek zorunda kaldık hiç böyle lafını yapmadık" cümlesi, Nuri Bilge Ceylan'ın filmlerinin ciddi ve derin temalar içerdiği, ancak bu durumda çocukları nedeniyle hafif bir ironi oluşturduğu bir durumun vurgulanmasını amaçlıyor. Dolayısıyla, "cezam" sözüyle, Nuri Bilge Ceylan'ın filmleri hakkında ağır bir düşünceye sahip olmanın yanı sıra, çocukları yüzünden Marvel filmlerini izlemesi gerektiği durumu, hafif ve biraz da alaycı bir şekilde esprili bir şekilde anlatılıyor. Esasen, Marvel filmlerinin ağır filmlerin dünyasında bir tür hafiflik ve farklılık oluşturduğu bir ironik yorumdur.

Resimde birçok farklı filmin afişleri yer alıyor. Farklı ülkelerden, farklı yıllarda ve çeşitli temalarda filmlerden oluşan bir koleksiyon. Görüntüler, filmlerin konusu hakkında bir ipucu veriyor ve her bir afişin üzerindeki metinler film isimlerini ve yönetmenleri gösteriyor. Resimde bir espri yok. Sadece çeşitli filmlerin afişleri var.

cinai şebeke @durumuzumuzvar recep ivedik osurukla şişe devirirken gay kamyoncunun göte bakması desem.. aynen tarkovskinin...

Fotoğraf, Türk sineması ve dünya sinemasından çeşitli filmlerin isimlerini listeleyen bir görsel içeriyor. Fıkra, filmlerin isimlerini Türkçeye çevirdiğinde ortaya çıkan anlamsızlıkta yatıyor. Örneğin, "Bisiklet Hırsızları" "Ladri di Biciclette" filminin Türkçeye direkt çevrilmiş hali. Ancak bu filmin orijinal adı "Bisiklet Hırsızları" anlamına gelen "Ladri di Biciclette" ise, listede "Modern Zamanlar" (Modern Times) olarak yer alıyor. Bu, filmin adının Türkçeye çevrilmesinin ne kadar zor ve anlam kaybına yol açabileceğinin komik bir örneği. Genel olarak, görsel, "filmlerin isimlerini Türkçeye çevirmek çok zor!" gibi bir espriyi ifade ediyor.

Resimde, "Yeni Dalga" filmlerinin en iyi örnekleri olarak kabul edilen dört film sahnesi var. Ancak, resimdeki filmler aslında Fransa'nın "Yeni Dalga" filmleriyle hiçbir ilgisi yok. Resimde "İlk Aşk" filmi, "Üç Maymun" filmi, "Messi" ve "Dördüncü Kedi" filmleri var. Resmin altındaki yazı ise "En iyi Fransız (Yeni Dalga) filmleri" şeklinde. Bu resim, "Yeni Dalga" filmleriyle ilgili bir mizah içeriyor çünkü resimde gösterilen filmler aslında "Yeni Dalga" sinemasından değil. Bu şekilde, "En İyi Fransız (Yeni Dalga) Filmleri" başlığıyla bu filmlerin gösterilmesi, izleyiciyi güldürmeyi amaçlayan bir mizah unsuru yaratıyor.

Bu fotoğrafta, bir adam ve bir çocuk ormanda bir tüfekle poz vermiş şekilde görünüyor. Adam çocuğa tüfeği nasıl kullanacağını gösteriyormuş gibi görünüyor. Görüntü, çocukların silahla oynamasının tehlikeli olabileceğini ima ediyor. Fıkra yok. Bu resim bir espri değil, daha çok bir mesaj içeriyor. Resimde sahilde yürüyen iki adam var. Adamların arkasında ise bir köpek var. Filmin adı "İnisherin'in Banshees'i", bu yüzden filmin esprili bir şekilde köpeğin de filmin karakterlerinden biri olduğunu ima ediyor. Bu resimde iki kadın var, biri diğerinin gözlerine bakıyor. Görünüşe göre üstteki kadının gözleri çok büyük. Bu resmi komik yapan şey, üstteki kadının gözlerinin gerçekçi olmaması ve aşırı büyük görünmesidir. Bu bize "Şaşkınlık" ifadesini hatırlatıyor, böylece "Şaşkınlık" adında bir film için poster gibi görünüyor. Bu resmi Türkçede komik yapan şey, üstteki kadının gözlerinin gerçekçi olmaması ve aşırı büyük görünmesidir. Bu, sanki biri çok şaşırmış gibi bir ifade yaratıyor ve "Şaşkınlık" adında bir film için poster gibi görünüyor. Fotoğrafta "Empire of Light" filminin afişi bulunmaktadır. Afişte, filmde rol alan oyuncuların isimleri ve filmin konusu yer almaktadır. Ancak fotoğraftan bir şaka veya espri anlaşılamamaktadır. Bir şaka veya espri olmasa da, film afişi, film hakkında bilgi veren görsel bir materyaldir.

Fotoğrafta, Türk filmlerinin afişlerinde sıkça kullanılan bir şakaya gönderme yapan bir liste yer alıyor. Listede, film adları ve çıkış yılları belirtilmiş. Şaka şu ki, bu filmlerin adlarının çoğunun, filmin konusuna dair bir ipucu taşıyor. Örneğin, "Filler ve Çimen" filminin filler ve çimenlerle ilgili bir hikaye anlattığı varsayılıyor. "Yaşamını Kıyısında" filminin bir hayatın kıyısında geçen olayları anlattığı tahmin ediliyor. "Üç Maymun" filminde üç maymunun hikayesini anlatıyor gibi. Bu şaka, Türk filmlerinin isimlendirme geleneklerine yapılan esprili bir göndermedir.

Fotoğrafta, başı ve gövdesi karla kaplı bir adamın ayakları görünüyor. Adamın ayakları karın üzerine çıkmış durumda. Şaka şu ki adamın başı ve gövdesi karla tamamen kaplı olmasına rağmen ayakları dışarıda kalmış. Bu durum, "soğuktan donma" gibi bir şakayı çağrıştırıyor. Adam sanki çok soğuktan donmuş gibi görünüyor ve sadece ayakları dışarıda kalmış. **Türkçe:** Fotoğrafta, başı ve gövdesi karla kaplı bir adamın ayakları görünüyor. Adamın ayakları karın üzerine çıkmış durumda. Şaka şu ki adamın başı ve gövdesi karla tamamen kaplı olmasına rağmen ayakları dışarıda kalmış. Bu durum, "soğuktan donma" gibi bir şakayı çağrıştırıyor. Adam sanki çok soğuktan donmuş gibi görünüyor ve sadece ayakları dışarıda kalmış.

Resimde, Nuri Bilge Ceylan'ın evinin oturma odasında olduğu görüyoruz. Oturma odasında bir vazo, bir bardak, bir yandan da Nuri Bilge Ceylan oturmuş. Ceylan'ın elinde bir kamera var ve kamerayı bulmaya çalıştığını söylüyor. "Yaa benim bi kamera vardı, bulamıyorum, gördün mü?" diyor. Şaka, Nuri Bilge Ceylan'ın bir film yönetmeni olması ve filmlerinde sık sık kamera kullandığı gerçeğine dayanıyor. Bu nedenle onun evinde kameranın kaybolmuş olması komik bir durum olarak sunulmuş.

En sevdiğim film Nuri Bilge Ceylan - Kış uykusu Kaynak

Resimde, Dev Öykü adlı bir çizgi romanın sayfaları yer alıyor. Çizgi roman, Nuri adlı bir karakterin "abi pur. minima list sinema" demesiyle başlıyor. Sonrasında ise "Alahım düştüğü yeri gördüm ehe ehe" diyen bir karakterin düştüğünü görüyoruz. Bu çizgi romanın mizahı, Nuri'nin sinemayı abartılı bir şekilde önemsemesinden ve sürekli sinemadan bahsetmesinden kaynaklanıyor. Aynı zamanda, karakterin "düştüğü yeri gördüm" demesiyle, Nuri'nin konuşmalarının çok abartılı ve gerçekçi olmadığı ima ediliyor.

Resimde iki kare bulunuyor. Üst karede bir adam, bir odanın içinde beyaz bir kapının önünde duruyor. Alt karede ise bir adam, kameraya bakarak düşünceli bir ifadeyle elini çenesine götürmüş. Alt karede olan adam üst karedeki adamın filmlerinde sıkça kullanılan bir "açık kapı" sahnesini yorumluyor. Bu espri, Türk sinemasında sıkça kullanılan "açık kapı" klişesini ele alıyor. "Açık kapı" klişesi, filmlerde karakterler arasında anlamsız bir şekilde açık kalan kapıları ifade ediyor. Bu kapılar genellikle hiçbir yere gitmez, sadece sahneye estetik bir görünüm kazandırmak için kullanılır. Espri, alt karedeki adamın açık kapılara olan tepkisini göstererek, bu klişenin absürt bir şekilde filmlerde kullanılmasını eleştiriyor. Resimde bir adamın, "Filmlerimdeki aralık kapıların hiçbir anlamı yok." dediğini görüyoruz. Bu espri, filmlerinde aralık kapılar kullanıldığında, izleyicinin genelde "neden kapıları kapatmıyorlar" diye düşünmesi üzerine kurulu. Adam, aslında izleyicilerin bu düşüncelerini kabul ederek ve bunun filmleriyle alakalı olmadığını söyleyerek espri yapıyor.

Fotoğrafta beyaz bir kapı görünüyor. Kapıda küçük bir pencere var, ancak pencerenin arkasında biri görünür şekilde duruyor. Bu, "Festival filmi kapısı" yazısındaki mizahın kaynağıdır. Şaka, festival filmlerinde görülen düşük bütçeli ve kötü özel efektleri, bu durumda pencerenin arkasında kötüce duran kişinin, kötü bir şekilde yansıtılmış bir film karakteri olduğu fikrini kullanıyor. Türkçe olarak, "Festival filmi kapısı" yazısı, bu düşük bütçeli filmlerde görülen kötü özel efektlere gönderme yapıyor. Pencerenin arkasındaki kişinin "korkunç" varlığı, filmde kullanılan kötü özel efektleri sembolize ediyor.