Resimde, René Magritte'in "Aşıklar" (The Lovers) adlı 1928 tarihli tablosu yer alıyor. Tabloda, yüzleri örtülü iki kişi birbirine yakın durmaktadır. Elif adlı kullanıcının paylaşımında, "Zülfü Livaneli çizmemiş mi bunu?" sorusu var. Bu, Zülfü Livaneli'nin (bir Türk ressam) bu eseri çizdiği yönündeki bir şaka veya iddia. Aslında resim Magritte'e ait. Dolayısıyla, espri, Zülfü Livaneli'nin Magritte'in yapıtını çizmiş olabileceği yönündeki yanlış varsayımdan kaynaklanıyor. Bu, resmin kimin eseri olduğunun bilindiği halde, böyle bir iddianın gündeme gelmesini, ve esprili bir yanıtı beraberinde getiriyor.

. . . ....

Fotoğrafta, Halkbank'ın bir reklamı var. Reklamda, "Bak Kerem senin anan Çolpan İlhan baban Sadri Alışık dayın Attila İlhan, sen niye böyle oldun Kerem" yazıyor. Bu, Türk halkının sevdiği ve tanıdığı ünlü isimlerin isimlerini kullanarak, Kerem'in parasını ve değerini sorgulayan mizah dolu bir cümle. Aynı zamanda Halkbank'ın Türk parasının gücüne güvendiğini ve onu desteklediğini ima ediyor. Şaka, Türk halkının sevdiği ve tanıdığı ünlü isimleri kullanarak Kerem'i alaycı bir şekilde sorgulaması ve aynı zamanda Halkbank'ın Türk parasının gücüne ve halkın desteğine güvendığını belirtmesidir. Resimde, başında saçı olan ve ağzı açık bir adam, "Olasılık Bilimi" adlı kitabı elinde tutmuş, başında düşünceli düşüncelere dalmış vaziyette görüyoruz. Adamın düşünceleri, üzerinde "Attila İlhan (dayı)" ve "Kerem Alışık (yeğen)" isimlerinin yazdığı, olasılık hesabı ile ilgili kağıtta yansıyor. Şaka, olasılık biliminin insan ilişkileri konusunda işe yaramayacağını ve hatta karmaşık hale getirebileceğini gösteriyor. Adam, aile ilişkilerinde "dayı" ile "yeğen" arasındaki olasılık hesabını kafasına takmış ve bunu çözmeye çalışıyor. Olasılık biliminin her şeye cevap bulabileceği yanılgısına düşmüş, ancak bu hesabı yaparken bile kafası karışmış durumda.

Bu fotoğrafta, Hindistan'daki bir tapınağın içi görülüyor. Tapınak, çok sayıda oyma ve süslemeyle kaplı. Bu kadar karmaşık süslemeleri gören biri "Tapınağın içindeki oymaların sayısını sayabilene kadar" diye bir söz söyleyebilir. Bu söz, tapınaktaki süslemelerin o kadar çok ve karmaşık olduğunu, birinin onları saymasının imkansız olduğunu ima eder.

Fotoğrafta başörtüsü takmış yaşlı bir kadın portresi var. Resmin altında yazan cümle şöyle: "Annemi de çizmeyeceksem niye okudum resim öğretmenliğini?". Burada espri, resim öğretmenliği okuyan kişinin annesini bile resmedememesi ve bu durumun ironik olması üzerine kurulu.

Resimde görkemli bir kilise gösteriliyor. Kilise içi çok süslenmiş, duvarlarında heykeller ve resimlerle kaplı. Kilise, açıkça önemli bir tarihi değere sahip. Bu resimde espri yok. Fotoğraf, kilise mimarisinin güzelliğini ve ihtişamını yakalamak için çekilmiş. Fotoğraf, tavanı detaylı freskler ile süslü bir kilisenin içini gösteriyor. Kilisenin iç kısmı karanlık ve kasvetli bir atmosfer yaratıyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Resimde, Osmanlı mimarisini çağdaş bir şekilde yorumlayan, ahşap panellerle kaplı bir müze binası görülüyor. Binanın önünde, müzeye giren ve çıkan ziyaretçiler var. Fotoğraftaki espri, müzenin isminin "O***" olarak yazılması ve ziyaretçilerin binaya giriş yaparken "O***'ya gidiyorum" dedikleri varsayımına dayanıyor. Bu durum, "O***" kelimesinin Türkçe'de kaba bir anlam taşıması nedeniyle komik bir durum yaratıyor. Ancak bu espri, kişilere göre değişebilen bir anlayışa dayanıyor ve bazı kişilerce uygunsuz bulunabilir.