Fotoğrafta dört farklı heykel görülüyor. Solda yukarıda Michelangelo'nun Davut heykeli (1504), sağda yukarıda bir kadın figürünün mermer heykeli (1753), solda aşağıda yine mermerden yapılmış, yüzleri örtülü bir kadın heykeli (1855) ve sağda aşağıda futbolcu Cristiano Ronaldo'nun bronz büstü (2025) yer alıyor. Fotoğrafın şakası, heykellerin yapıldığı yılların giderek artması ve son olarak Cristiano Ronaldo'nun gelecekteki bir heykelinin yer alması. Bu, sanat tarihinde heykellerin gelişimini ve son olarak modern ikonların heykel sanatına dahil oluşunu hicveden bir mizah anlayışı taşıyor. Yani, zamanla sanat anlayışının değiştiği ve popüler kültürün de bu sürece dahil olduğu ironik bir şekilde gösteriliyor.

Resimde, Twitter'da iki farklı kullanıcının yaptığı paylaşım görünüyor. İlk paylaşım, "ilker canikligil" tarafından yapılmış ve temel sanat eğitimi almamış kişilerin sanat hakkında konuşmamaları gerektiği yönünde bir tavsiye içeriyor. "Nacizane önerimdir" ifadesi, tavsiyenin kişisel ve mütevazı olduğunu vurguluyor. Paylaşım, eğitimin önemini vurgulayarak ironik bir üslupla ifade edilmiş. İkinci paylaşım, "Omar" tarafından yapılmış ve sanat eserlerini eleştirirken yanlış anlamlara yol açmamak için daha dikkatli olunması gerektiğini komik bir dille ifade ediyor. "tabloda takım taklavat görünüüyorsa rönesans, bi sikim anlamıyorsanız 19. yy" ifadesi, sanatsal anlayış eksikliği ve tarih bilgisi yetersizliğini abartılı bir şekilde eleştiriyor. Paylaşım, ironik ve esprili bir dil kullanarak sanatsal anlayışta eksiklikleri vurgulamaktadır. Özetle, her iki paylaşım da sanat ve tarih bilgisi hakkında esprili ve ironik bir şekilde eleştirel bir bakış açısı sunuyor. İlk paylaşım eğitimsiz kişilerin konuya girmemesini önerirken, ikincisi de sanatsal değerlendirmenin ve tarihsel bağlamanın önemini esprili bir dille vurgulamaktadır.

Resimde, çıplak gövdeli bir sanatçı, büyük bir tuval üzerine akrilik boya kullanarak karmaşık, soyut bir tablo yaratıyor. Tuvalin üzerinde, çok renkli ve hareketli desenler oluşturan akışkan boyalar ve splatterlar görülüyor. Tuvalin boyutu ve sanatçının onu tamamlamak için harcadığı emek, resmin altındaki yazı ile vurgulanıyor: "Bu sanatçı bu esere üç yıl ayırdı." Bu, sanat yapma sürecini ve zamanını ele alan bir mizah örneği. Sanat eserinin muhteşem görünüşü ve tamamlanma süresinin uzunluğu, olayın komik ve abartılı tarafını ortaya koyuyor. "Üç yıl" ifadesi, olağanüstü bir sürenin vurgulanmasını ve sanat eserinin ortaya çıkarmak için ne kadar çaba gerektirdiğini vurgulamayı amaçlıyor.

Resimde, Bob Ross'un resminin basıldığı, gri renkte bir tost makinası görülüyor. Tost makinasının iç tarafına Bob Ross'un ünlü manzara resimlerinden biri basılmış. Önemli nokta ise, tost makinasında bulunan tost diliminin üzerinde, Bob Ross'un kendisi çizilmiş. Bu, Bob Ross'un, "Herkesin resmini mükemmel çizebileceği" ilkesine bir gönderme olarak, biraz ironik ve mizah içeren bir durum yaratıyor. Bob Ross'un resimlerinin genellikle sakinleştirici ve rahatlatıcı bir etkiye sahip olmasıyla, tost makinasının üzerine basılmış resmin, "zor tost dilimine bile Bob Ross ile çözüm bulabilirsiniz" şeklinde bir espri oluşturması amaçlanıyor. Tost makinesinin üzerindeki "Bob Ross" logosu ve Bob Ross'un resminin kendisinin tost dilimine kazınmış olması bu mizahı vurguluyor.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham kil kullanılarak yapılan bir seramik objenin (vazo/kap) yapım aşamasını görüyoruz. Objenin üzerindeki kabartmalar, pullar veya benekler gibi desenler, sürüngen bir hayvana (örneğin bir kertenkele veya ejderha) benzeyen bir tasarım oluşturuyor. Resimde, kilin üzerinde henüz kurumamış olması ve şekillendirilme aşamasında olduğu görülüyor. Çalışma alanında, diğer seramikler, çakı, hamur şişirici ve diğer sanat malzemeleri de mevcut. Masanın üzerindeki farklı boyutlarda ve renklerde seramik objeler ise, yaratılan eserlerin tamamlanmadığını ve çeşitli aşamalarda olduğunu işaret ediyor. Fotoğraftaki espri, kilden yapılmış ve "sürüngen" gibi tasarlanmış objenin, ham kilin üzerinde henüz kurumamış bir eseri temsil etmesinden kaynaklanıyor. İroni, böyle bir seramik nesnenin ne kadar gerçekçi olabileceği ve tam formuna kavuşmadan önceki halinin ortaya konmuş hali ile ilgili. Kısacası, resmin espri unsuru ham seramiğin şekillendirilme ve tamamlanma sürecini vurgulamaktadır.

Resimde siyah beyaz bir sokak ve sokağın ortasında yürüyüş yapan bir adam var. Resmin altında ise bir YouTube yorumu var. Yorumda "bu yapılan müzik değil, müziğin de ötesinde bir şey. tanımlanamayan ama insanı sanki hiç varolmayan bir diyara götüren kapı." yazıyor. Şaka, yorumun resmin içeriğini tamamen yanlış yorumlaması ve bu yanlış yorum üzerinden ironik bir yorum yapmasıdır. Resimde herhangi bir müzik veya müzikle alakalı bir şey yokken, yorum sanki resimde müzik varmış gibi yorum yapıyor ve müziğin ötesinde bir şey olduğunu söylüyor. Bu ironik yorum, yorum yapan kişinin zekasını ve mizah anlayışını vurguluyor.

Resimde Michelangelo'nun ünlü "Davut Heykeli"nin bir kısmı ve "Görünmez Heykel" başlığı altında bir haberin ekran görüntüsü var. Haber, İtalyan bir sanatçının görünmez bir heykelini 18.000 dolara sattığını ve alıcıya gerçekliğini kanıtlamak için bir sertifika verdiğini söylüyor. Bu resim, sanatın tanımının ne kadar öznel olabileceğine dair esprili bir yorum yapıyor. Michelangelo gibi klasik sanatçılar, görünür eserlerle tanınırken, modern sanat dünyası daha soyut ve kavramsal kavramları kucaklayabilir. "Görünmez Heykel" hikayesi, modern sanat dünyasında sansasyonel ve tartışmalı eserlerin nasıl alıcı bulabileceğinin bir örneğini sunuyor.

Fotoğrafta güneşin farklı aşamalarında çekilmiş 9 farklı fotoğraf var. Şaka ise, güneşin hep aynı şekilde görünmediği, bazen tutulduğu ve farklı şekillerde gözlemlendiği gerçeğine oynuyor. "Sanatın Allah'ı" kısmı ise, güneşin doğasına ve güzelliğine atfen yaratıcının sanatına bir övgü olarak yorumlanabilir. "Allah'ın sanatı" kısmı da bu yoruma destek verir ve şakanın temelinde Allah'ın yaratıcılığına ve güneşin güzelliğine vurgu yapar.

Resimde bir grup melek, gökyüzünde Tanrı'ya doğru uçuyor. Tanrı bulutların üzerinde oturmuş ve melekler ona doğru ellerini açmış şekilde uçuyor. Resimde Tanrı'nın yüzü açıkça gösterilmiyor, ancak başının üstünde parlak bir ışık var. Şakayı anlamak için, "Rönensans" kelimesine dikkat etmek gerekiyor. "Rönensans" aslında "Rönesans" kelimesinin yanlış yazılımı. Burada, "Rönesans" kelimesi, meleklerin Tanrı'ya doğru uçtuğu bir dönem olan Rönesans'ı temsil ediyor. Fakat, "Rönensans" kelimesi, meleklerin tanrıya ulaşmak için hala "rönesans" içerisinde olduklarını ima ediyor. Yani melekler hala Tanrı'ya ulaşmak için çabalıyor, henüz ulaşmış değiller. Bu şaka, "Rönensans" kelimesindeki yazım hatasını kullanarak, meleklerin Tanrı'ya ulaşmak için hala bir "rönesans" süreci içinde olduğunu ima ediyor. "Rönesans" kelimesinin yanlış yazılımı, şakaya bir mizah katıyor. Resimde bir yemek tezgahında, iftar vakti müşterilerine yemek satan bir işletmeci görülüyor. Müşterilerden biri "Abi ver" diyerek siparişini veriyor. İşletmeci ise "Bi laki strayk lütfen.. Ah pardon.." diyerek müşteriye yemek vermeye hazırlanıyor. Şaka, işletmecinin "lacivert" yerine "laki strayk" demesi ve müşterinin bu duruma şaşırması üzerine kurulu. İronik bir şekilde, işletmecinin telaşlı tavrı ve "Ah pardon.." demesi şakayı daha da komik kılıyor.

Fotoğrafta, çıplak ayaklarıyla mavi boya ile boyanmış bir resim tutan bir adam görülüyor. Resimde, mavi boyayla oluşturulmuş iki büyük ayak izi var. Adamın yaptığı şey, "Sanat" adına ayak izlerini resim olarak sunmak ve bu şekilde kendi "sanat eserini" yaratmak. Bu durum, resmin basitliğine ve adamın yaptığı şakaya dayanarak komik bir şekilde sunuluyor. Bu şaka, "sanatın öznelliği" ve "herkesin sanat yaratabileceği" düşüncesini ele alıyor. Adam, kendi ayak izlerini bir sanat eseri olarak sunarak, bu düşünceyi abartılı bir şekilde ortaya koyuyor. Fotoğrafta, üstü çıplak bir adamın elinde mavi boyayla boyanmış ayak izleri olan bir tablo tuttuğu görülüyor. Adamın ayakları da mavi boyayla boyanmış. Şaka, adamın tabloyu "sanat" olarak sunması, ancak aslında kendi ayak izlerini kullandığı ve bunun "çıplaklık" olduğu anlamına geliyor. Bu durum, sosyal medya paylaşımlarında sıkça karşılaşılan "sanat" kavramının abartılı kullanımıyla alay ediyor. Fotoğrafta çıplak göğüsleri açıkta duran bir adam var. Ellerinde tuttuğu resimde de kendi ayak izleri var. Adamın göğsündeki dövmeler "Van Gogh" u andırıyor. Adamın "Van Gogh" un eserlerini taklit etmek istediği ama daha çok "Van Gogh" u andırdığı espriye dayanıyor.

Bu fotoğrafta, bir sanat galerisinde, drapeli bir elbise giyen bir kadın heykeli gösteriliyor. Heykelin yüzü örtülü. Fotoğraftaki espri, heykelin yüzünün örtülü olmasına rağmen, izleyicinin heykelin yüzünün neye benzediğini hayal etmesine ve bir fikir yürütmesine olanak sağlamasıdır. Bu espriyi daha iyi anlamak için şu cümleyi kullanabiliriz: "Heykelin yüzü gizli, ama izleyici hayal gücünü kullanarak kendi hikayesini yaratabilir."

📸 Sanatçı Alex Andreyrev'in "İnsanın gözlerini açması, çok acı verici olabilir" adlı çalışması. Kaynak

Bu fotoğrafta bir gözün yakın çekimi var. Gözün beyaz kısmı kırmızı ve küçük damarlarla dolu. Damarların şekli ve görünümü insanların yüzlerine benziyor. Şaka, resim sanatında her şeyin denendiğini ve yapıldığını, artık hiçbir şey yeni olmayacağını, yeni bir şey yaratmanın imkansız olduğunu ima ediyor. Gözdeki damarların insan yüzlerine benzemesi de bu durumu vurguluyor. Fotoğrafta kırmızı gözlü bir kişi görülüyor. Gözünde kan damarları belirginleşmiş ve iltihaplanmış gibi görünüyor. Bu görüntüyle ilgili espri, kırmızı gözün bir kişinin çok fazla bilgisayar oyun oynadığına veya uykusuz kaldığına işaret ettiğidir. Bu tip espri, kişinin uzun süre bilgisayar başında kaldığını, gözlerinin yorulduğunu ve bunun sonucunda kırmızı gözleri oluştuğunu ima eder. **Espri:** "Yine mi gece geç saatlere kadar oyun oynamışsın, değil mi?" Resimde bir kişinin gözünün beyaz kısmında bir sürü yüz görüyoruz. Gözün kan damarları yüzlerin çevresini çiziyor. Şaka, bu yüzlerin kan damarları tarafından çizilmiş olması ve gözün "bir sürü yüz gördüğüne" dair bir ifade kullanması ile ilgili. Fotoğrafta bir gözün içinde insan figürlerinin olduğunu görüyoruz. Bu figürler gözün kan damarları tarafından oluşturulmuş. Şaka, insanların kan damarlarında görünen şeylerin aslında hayal güçleri ile yaratılan figürler olduğunda yatıyor. Yani fotoğrafta insanlara benzeyen şekiller aslında var olmayan şeyler. **Türkçe olarak:** Fotoğrafta bir gözün içine insan figürleri çizilmiş gibi görünüyor. Bu figürler aslında gözün kan damarları tarafından oluşturulmuş. Şaka, insanların kan damarlarında gördükleri şeylerin aslında hayal güçlerinin ürünü olduğunda yatıyor. Yani fotoğraftaki insanlara benzeyen şekiller aslında var olmayan şeyler.

Resimde bir çizgi roman karesi bulunuyor. İlk karede bir fotoğrafçı bir çifti fotoğraf çekiyor. Kadın fotoğrafçının klişelere takıldığını söylüyor. Erkek ise onun klişelere takılmadığını, sadece fotoğrafçılıkta ustalaşmaya çalıştığını söylüyor. İkinci karede ise fotoğrafçı artık bir kasap olmuş ve et çekiyor. Fıkra, fotoğrafçının kendini fotoğrafçılıkta ustalaştırmakla geliştirdiğini düşündüğü halde kasap olmuş olmasını ve klişeleri bırakmak yerine farklı bir klişeye düştüğünü anlatıyor.

Resimde, bir kişinin kağıt üzerine kurşun kalemle çizilmiş bir kap (muhtemelen kahve fincanı veya benzeri bir şey) üzerine akrilik boya veya benzeri bir madde ile ince bir fırça kullanarak resim yaptığı görülüyor. Çalışma aşaması ve özellikle kullanılan ince fırçanın boyutunu, fırçanın nesnenin ayrıntılarını hassas bir şekilde boyayabilmesine olanak sağlaması ve daha üç boyutlu bir görünüm yaratması açısından vurgulamak amaçlanıyor. Bu, "çok ince, çok detaylı" bir iş yapmaya veya "çok küçük ayrıntılar" üzerinde çalışmaya gönderme yapan bir jest. Hatta, komik bir şekilde, "çok küçük ayrıntılara" odaklanarak gerçekçi bir görünüm yaratma çabası olarak yorumlanabilir. Yani, espri, bu incelikli çalışmanın ve detaylı resmin biraz abartılı veya gereksiz olduğunu, çok ince bir çizgiden ibaret bir resim yapılması gerektiği anlamında değil de çok küçük ayrıntılara ve detaya aşırı dikkat çekmeyi vurgulamaktadır. Fotoğrafta, bir kağıda kurşun kalemle çizilmiş, muhtemelen bir kahve fincanı veya benzeri bir kap şekli resmedilmiş. Üzerine, ince bir fırça ile pembe-kahverengi bir akrilik boya veya benzeri bir malzeme ile detaylı bir şekilde renklendirme işlemi yapılıyor. İşin ilginç yanı, bu şekilde yapılan sanat yapımının, bir objeyi gerçekçi bir şekilde, yani üç boyutlu olarak çizmeyi gerektirmesi. Bu uygulama, çizim tekniği ile objenin üç boyutlu olarak algılanması arasındaki tezatlığı, dolayısıyla da mizahın kaynağını vurgulamaktadır. Görsel, "görünürde basit" bir çizimin, "görünürde basit" bir teknikle aslında oldukça karmaşık ve "gerçekçi" bir görüntüye nasıl ulaşabileceğini göstermektedir. Bu bir "sanatsal becerinin inceliklerini" vurgulayan, absürt ve eğlenceli bir an.

Görüntüde, bir galeride veya benzeri bir mekânda, bir sanat eserinin önünde duran bir grup insan görünüyor. İnsanlardan biri, duvara bir muz fırlatıyor gibi görünen bir hareket yapıyor. Duvar ise beyaz. Sanat eseri ise soyut bir tablodur. Hareketin arkasında bir espri var. Bu espri, kişinin duvara fırlattığı şeyin (muzun) son derece önemsiz ve anlamsız olduğunu, ancak sanatın ve sanatçının düşüncelerinin ve bakış açılarının ne kadar belirgin ve önemli olabileceğini vurgulamak için kullanılıyor. Muzun fırlatılması, sanat dünyasının ciddiyetine karşı hafif bir ironik gönderme yapıyor. Dolayısıyla espri, "önemsiz bir şeyin dikkat çekmesini sağlayabilir" veya "sadece bir muza bakarak bile sanat dünyasını anlamak imkansızdır" gibi bir yargı ortaya koyuyor. Görüntüde, bir galeride veya benzeri bir yerde, sanat eserleri önünde bir grup insan görünüyor. Duvara asılı bir tablo ve önünde duran, sanat eserini inceleyen insanlar var. Bunlardan biri, bir adam, duvara bir muz fırlatıyor gibi bir hareket yapıyor. Ancak muzun duvara çarpmadığı, havada asılı kaldığı görülüyor. Muhtemelen kısa bir süre sonra yere düşecek veya bir başka yere yönlendirilecek. Şaka, bu "muzun duvara çarpmaması" yani planlanandan farklı bir şekilde hareket etmesi üzerinden. Bir olay veya eylemin beklendiği gibi gerçekleşmemesi üzerinden komiklik yaratılıyor. Bu, bir nevi "muhteşem bir hata", "planlanmamış bir durum" veya beklenmedik bir sonucu ifade ediyor.

Resimde, 3 erkek ve 1 kadın duruyor. Erkeklerden biri, diğer bir erkeğe çerçeveli bir resim hediye ediyor. Resimde, hediye veren erkeğin karikatürize edilmiş bir çizimi var. Görünüşe göre resim, hediye veren erkeğe olan hayranlığı veya alaycılığı yansıtıyor. Fıkra, hediye veren erkeğin kendini beğenmişliğine ve resimdeki çizime verilen tepkiye dayanıyor. **Fıkra:** Resimdeki adam diğer adama, "Bu resmi çok beğendim. Özellikle gözler çok iyi çizilmiş" diyor. Diğer adam ise cevap veriyor, "Evet, gözler harika. Resimde ben olmamasından başka."

Resimde, bir sanatçının bir adamın portresini çizdiği görülüyor. Resmin üstünde, adamın ekran görüntüsü olan bir bilgisayar ekranı var. Şaka şu ki, sanatçı resmini ekrandaki adamın resminden değil, kendi elinden çizmiş.