Görüntüde, muhtemelen bir mesajlaşma uygulaması (WhatsApp gibi) üzerinden bir araba satış görüşmesi yer alıyor. Görüntü, bir araba ilanı ve fiyat görüşmelerini içeriyor. **Joke/Mizah:** İlan edilen araba 71.000 TL'dir. Satıcı, "65.000 TL uygunsa alabilirim" diyor. Alıcı ise "68 olur hocam" diyor. Burada mizah, fiyatın düşmesiyle ilgili. 71.000 TL'den 65.000 TL'ye düşen fiyat, alıcı için cazip görünürken, alıcının "68 olur hocam" yanıtı, satıcının çok inatçı ve fiyat konusunda esnek davranmadığını ima ediyor. "Hocam" ifadesi, alıcının biraz daha resmi ve saygılı bir üslupla iletişim kurmaya çalıştığını, ancak fiyat konusunda ısrarlı olduğunu gösteriyor. Dolayısıyla mizah, satıcı ve alıcı arasındaki fiyat görüşmelerindeki sıkışmışlık ve anlaşma zorluğundan kaynaklanıyor. Resimde, muhtemelen bir mesajlaşma uygulaması üzerinden, bir hesaplaşma veya bir bütçe hakkında bir konuşma görülüyor. Kullanıcı, biriyle bir ücret konusunu görüşüyor. **Görünen İfade:** Önce "68 olur hocam" diye bir talep geliyor. Ardından, "Anlıyorum ama tam olarak 65.758 liram var" diye bir yanıt ve ardından da yolculuk ve diğer harcamaların (otobüs bileti, expertiz, noter, yakıt) ayrıntılı bir listesi veriliyor. Sonuç olarak "Kaldı 65.033tl" ifadesiyle kalan tutar açıklanıyor ve sonrasında kalan 18 TL'yle yapılabilecek olası harcamalar (sigara, öğle yemeği) ve kalan para ile yapılabilecek konaklama gibi opsiyonlar sıralanarak, son bir özet oluşturuluyor. **Mizah Unsuru:** Mizah, son cümlelerde yatıyor. Hesaplanan tutarın oldukça yakın bir miktar olduğuna (65.033 TL), ancak kalan küçük bir miktar parayla olası harcamalara (sigara, yemek) ve en son konaklamaya değinilmesi, belirli bir ekonomik sıkıntının ve para yönetimi zorluğunun bir işareti olarak yorumlanabilir. Konuşmanın son derece pratik ve günlük bir hesaplaşma olduğunu, bunun da mizah içeriğini "gerçekçi" durumdan kaynaklandığını gösteriyor. Bu, hayali bir hesaplaşmadan ziyade gerçek bir diyalog olarak okunması nedeniyle mizahın "gerçek hayat" tarzı olmasını sağlıyor. Kısacası, az kalan parayla bile olası harcamalara değinilerek gerçekçi bir ekonomik tablo çiziliyor.

Resimde, pembe ve kırmızı renkte bir arka plan üzerinde beyaz renkte yazı içeren bir kart görülüyor. Yazı, "Bir satıcıya asla fiyatların uygun olup olmadığını sormayın. Çünkü her zaman en uygun fiyata kendisinin sattığını söyleyecektir." şeklindedir. Bu, satıcıların her zaman en yüksek fiyata mal satmak istedikleri ve müşterilerin fiyatlar hakkında pazarlık yapmaya çalıştıklarında genellikle istedikleri fiyatın en iyi seçenek olduğunu söyleyecekleri bilinen bir gerçektir. Dolayısıyla, satıcıların gerçek fiyatın düşük olup olmadığını sormak, genellikle işe yaramaz, çünkü yine de kendilerine en yüksek fiyata mal satmaya çalışacaklardır.

Fotoğrafta, Tony adlı bir Twitter kullanıcısının bir espri paylaşımı görülüyor. Espride, bir erkek çocuğunun babasına 1000 TL'ye aldığı pantolonu kaç TL'ye aldığını sorması ve babasının "Kampanya vardı, 90 TL'ye aldım." cevabını vermesi anlatılıyor. Espri, babanın çocuğun 1000 TL'ye aldığı pantolonu aslında çok daha düşük fiyata aldığını ima ederek komik bir durum yaratıyor.

Resimde Twitter'dan bir gönderi görünüyor. Gönderi, "alışverişte ben", "alışverişte annem" başlıklı iki ayrı hikayeden oluşuyor. * **Alışverişte ben**: Adam 100 liraya bir şey alıyor, ben 95 liraya almaya çalışıyorum. Adam olumsuz cevap veriyor. * **Alışverişte annem**: Adam 100 liraya bir şey alıyor, annem 15 liraya almaya çalışıyor. Adam olumsuz cevap veriyor. Annem 20 lira uzatıp daha fazlasını vermeyi reddediyor. Bu gönderideki espri, alışverişte erkeklerin ve kadınların farklı pazarlık stratejilerine vurgu yapıyor. Erkekler genelde pazarlık yapmaktan çekinirken, kadınlar daha ısrarcı ve daha uygun fiyatlı bir anlaşma sağlamak için daha fazla çaba gösterirler.