Görüntüde, sokakta duran bir adam ve ona ait gibi görünen, sarı arka plana sahip, Türkçe yazılar içeren bir pankart/yazı görülüyor. Adamın sözleri "hiç kitap okudunuz mu" şeklinde, bir soru soruyor ve pankartta ise "Eğitimi Okullarda Değil De Cezaevlerinde Mi Yapsalar" şeklinde bir cümle var. Bu, eğitim sisteminin yetersizliği ve belki de yanlış yönlendirilmesi hakkındaki ironik bir yorum. "Hiç kitap okudunuz mu?" sorusu, eğitim almış biri gibi görünmeyen adamın kendi kendine veya karşı taraftaki dinleyicilere yönelik sorusu olarak algılanabiliyor. "Eğitimi Okullarda Değil De Cezaevlerinde Mi Yapsalar?" sorusu ise mevcut eğitim sistemini eleştiren ve belki de absürt bir çözüm önerisi sunan bir bakış açısı. Adamın yanı sıra pankartın da ironik bir mesaj vermeye çalıştığı düşünülüyor. Özetle, espri, eğitim sisteminin eksik yönlerini, belki de aşırı cezalandırıcı ve etkisiz bir yaklaşımla sorgulamak üzere kurulmuş.

Fotoğraf, kitaplarla dolu bir kilisenin içini göstermektedir. Kilisede, kilise mimarisini andıran şekilde düzenlenmiş raflar ve masalar üzerine kitaplar sergilenmektedir. Fotoğrafın mizahı, kilise gibi kutsal bir mekanın kitap satışına ayrılmış olması ve kitapların kutsal bir nesne gibi sunulmasıyla ortaya çıkmaktadır. Bir başka deyişle, "Kiliseye mi yoksa kitapçıya mı geldim?" sorusu espri konusu haline getirilmektedir.

Resimde ağlayan bir Hello Kitty karakteri ve bir beyin görülüyor. Hello Kitty "Makale okusam olur mu?" diye soruyor. Beyin ise "Hayır. Tweet okumak zorundasın" diye cevap veriyor. Şaka, öğrencilerin sosyal medyada takılıp derslerine çalışmak yerine tweet okumaya daha çok zaman ayırmalarını ele alıyor.

Fotoğrafta iki kişinin bir sohbet uygulamasında birbirlerine mesaj attığı görülüyor. İlk mesajda "Sen neler okuyorsun?" sorusu soruluyor. İkinci mesajda "Daha çok edebi kitaplar seviyorum ben şiir falan Sabahta Ali gibi" cevabı veriliyor. Üçüncü mesajda "Yok akşamdan Mehmet aq" cevabı veriliyor. Şaka, "Sabahta Ali gibi" ifadesinin, Sabah gazetesini okuyan ve Sabah gazetesinde çıkan haberleri Ali karakteri aracılığıyla eleştiren bir mizah şovuna atıfta bulunmasından kaynaklanıyor. "Yok akşamdan Mehmet aq" cevabı ise bu şova atıfta bulunarak, akşamdan Mehmet denen birinin "Mehmet" diye anılan bir haberle, esprili bir şekilde, Sabah gazetesini ve Ali karakterini eleştirdiğini ima ediyor. Özetle, şaka, Sabah gazetesini okuyan kişilerin Ali karakterini mizah aracılığıyla nasıl eleştirdiğini anlatan bir söz oyununa dayanıyor.

Fotoğrafta, bir kitaplıkta, bir kitap rafindan bir kitap çeken bir el görüyoruz. Resimde, "Türkiye'deki okuma yazma oranı %97,42" yazıyor. Resimdeki espri, Türkiye'deki okuma yazma oranının yüksek olmasına rağmen, insanlar hala kitap okumaktan çok kitapları raflardan çekmekle meşgul olduklarını ima ediyor. Fotoğrafta, bir kitaplığın önünde duran bir el görülüyor. Elin üzerinde "Türkiye'de en yüksek okuryazarlık oranı %99.07 ile Antalya'da, en düşük oranı %93.02 ile Mardin'de" yazan iki not var. Fıkra, Türkiye'de eğitim seviyesi hakkında olumsuz bir bakış açısı sunarak, Antalya'nın en yüksek okuryazarlık oranına sahip olmasına rağmen, en düşük oranı Mardin'de olduğunu vurgulayarak, eğitim sistemindeki eşitsizliklere dikkat çekiyor. Bu durum, gerçekte Antalya'nın daha gelişmiş bir şehir olması ve Mardin'in ise daha az gelişmiş olması nedeniyle gerçekleşebilir. Resimde bir kütüphanede kitap rafı, kitaplar ve bir el görüyoruz. Resimde Türk kadınlarının okuma oranı %95.54 iken erkeklerin okuma oranı %99.29 olduğu görülüyor. Bu oranların gerçekte böyle olmaması ve erkeklere atfedilen "kitap okuma" eyleminin aslında sadece futbol maçlarını takip etmek, gazete okumak, telefonla mesajlaşmak gibi faaliyetleri içermesi ile ilgili bir mizah taşıyor. Bu mizah, Türk toplumunda erkeklere atfedilen klişe okuma alışkanlıkları üzerine oynuyor. Gerçekte, toplumda kadınlar erkekler kadar kitap okuyor, ancak "okuma" eyleminin erkekler için daha sınırlı bir şekilde tanımlanması bu mizahı ortaya çıkarıyor. Resimde bir kitaplık ve bir kişinin kitapları çektiği görülüyor. Resimde "Türkiye'de okuryazarlık oranı %97,42'dir" yazıyor. Bu komik bir resim çünkü Türkiye'de kitap okuma oranı çok düşük olmasına rağmen okuryazarlık oranı oldukça yüksek gösterilmiş. Bu da Türkiye'de eğitim sisteminin gerçekçi bir şekilde yansıtılmadığını gösteriyor. Resimde bir kütüphane rafında kitaplar ve elinde bir kitapla kitap rafindan bir kitap alan bir el görülüyor. Kütüphanenin üzerinde ise Türkiye'nin en yüksek ve en düşük okuryazarlık oranına sahip illeri belirtiliyor. Resimdeki espri, Antalya'nın Türkiye'nin en yüksek okuryazarlık oranına sahip ili olması ve Mardin'in en düşük okuryazarlık oranına sahip ili olmasıyla oluşuyor. Okuryazarlık oranına göre Antalya'nın kitap okumaya daha yatkın bir il olarak görülürken, Mardin'in kitap okumaya daha az ilgi gösteren bir il olduğu ima ediliyor. Bu ima, Antalya'dan kitap alan el ile Mardin'in kitap okumama durumunu karşılaştırarak gerçekleştiriliyor. Bu espri, okuryazarlık oranlarındaki farkı abartarak ve yer yer gerçekçi olmayan bir ima ile ortaya koyuyor. Espri, okuryazarlık oranlarındaki farkı ele alırken aynı zamanda bir ilin kültür ve gelişmişlik düzeyini kitap okuma alışkanlığına bağlamayı amaçlıyor. Resimde kitaplık ve kitaplığın önünde duran bir el var. El kitapları alıyor gibi görünüyor. Resimde ayrıca "Türkiye'de kadınların okuryazarlık oranı %95.54 iken erkeklerde bu oran %99.29'dur." yazıyor. Bu resimde yapılan espri, kadınların okuryazarlık oranının erkeklerden düşük olması durumunda, bu durumun kadınların kitap okumayı daha çok sevmesi ve kitaplıkta daha fazla kitap almaya çalışmaları ile açıklanmaya çalışılmasıdır.

https://t.co/0dAUadGsVy la géstapique @basakjonsdottir önce kitap okuyamamaya başladım sonra dizi ve film izleyememeye,...

Fotoğrafta bir yığın kitap var. En üstte "Dostoyevski" yazılı bir kitap var, daha sonra onun altında yine aynı isimle bir kitap daha var. En altta ise "Sonsuz Şaka" ve "Middlesex" kitapları görünüyor. Tweet'te kişi, meslektaşının onu kitapları yarıdan keserek daha taşınabilir hale getirdiği için "kitap katili" olarak adlandırdığını anlatıyor. Bu durum, kişinin kitaplarına olan aşırı bağlılığına ve bunları taşımayı kolaylaştırmak için bu yöntemi kullanmasına gönderme yapıyor. Kişi, bunu yapanın sadece kendisi olup olmadığını merak ediyor. Yani tweet, yazarın kitapları taşımak için onları ikiye bölerek kestiği ve bu durumun meslektaşı tarafından "kitap katili" olarak adlandırılmasına sebep olduğu bir mizah örneği.

Bu fotoğrafta üstte Türk televizyon programının ekran görüntüsü ve altta silahlı teröristler var. İki görüntü arasındaki zıtlık, "Bir kitap bu kadar mı farklı yorumlanır ya?" sorusuyla vurgulanıyor. Bu ifade, bir kitabı veya bir olayı farklı kişilerin farklı yorumlayabileceğini ve bunun çok farklı sonuçlara yol açabileceğini gösteriyor. Örneğin, televizyon programı eğlence amaçlı olabilirken, teröristler bunu propaganda amaçlı kullanabilirler. Bu, insan deneyimlerinin ve yorumlarının öznelliğini gösterir.

Resimde, farklı pozlarda duran beş kadın ve tek bir erkek gösteriliyor. Kadınların hepsi okuyor, ancak erkek kitap okumayı bıraktı ve bakışları başka yöne kaydı. Bu, "erkeklerin kitap okumaya karşı ilgilerinin çok çabuk kaybolması" üzerine bir espri. Daha basit bir ifadeyle, resimdeki espri, erkeklerin kitap okumaktan çok çabuk sıkıldıkları ve başka şeylerle ilgilenmeye başladıkları hakkındadır.

Fotoğrafta, Atatürk'ün okuduğu kitapları anlatan bir kitap setinin fotoğrafı yer alıyor. Tweet'in yazarı, bu kitapların sadece Atatürk'ün okuduğu kitapları anlattığını belirtiyor ve "Kiyas yapanlara böyleymiş dersiniz" diyerek ironik bir şekilde "kiyas yapma" eylemini eleştiriyor. Bu tweet, "Atatürk'ün okuduğu kitaplar" gibi ifadelerin, "Atatürk'ün düşüncelerini yansıtan kitaplar" olarak algılanmasına ve bu kitapların Atatürk'ün düşünceleri hakkında bilgi vermek yerine, onu yüceltmek amacıyla kullanılmasına yapılan bir eleştiriyi temsil ediyor.

Fotoğrafta, kalabalık bir grup insan yürüyüş yapıyor ve ellerinde "Kanımız Aksada İslâm'ın Zaferi" yazılı bir pankart taşıyorlar. Ancak pankarttaki "İslâm'ın" kelimesinin sonundaki "n" harfi, "m" gibi görünüyor ve bu da "Kanımız Aksada İslâm'ın Zafer mi" şeklinde bir okuma sağlıyor. Şaka ise pankartta kasıtsız olarak oluşan bu yazım hatasında yatıyor. İnsanlar "zafer" diye bağırarak yürürken, aslında pankartta "zafer mi" diye sorgulayan bir ifade yer alıyor. Bu da, yürüyüşçülerin aslında zaferden emin olup olmadıkları konusunda bir soru işareti yaratıyor. Yani, fotoğraftaki mizah, pankartta kasıtsız olarak oluşan yazım hatasının, yürüyüşün amacı ve yürüyüşçülerin zaferden emin olup olmadıkları konusunda bir ironi yaratmasından kaynaklanıyor.

Fotoğraf, YouTube'da bir videonun ekran görüntüsüdür. Videoda bir adam, 6 yaşındaki oğlunun 10 ayda 1000 kitap okuduğunu söylüyor. Alttaki yorumda ise başka bir kullanıcı, "Bizim süla-le 1000 ayda 10 kitap okumamıştır..." yazmış. Bu ironik yorum, adamın oğlunun kitap okuma hızının abartılı olduğunu ve diğer ailelerde bu kadar hızlı okuma alışkanlığının olmadığını vurgulamaktadır. "Süla-le" kelimesinin kullanımı, yorumu daha da mizahli hale getirmiştir.

Fotoğrafta Atatürk'ün okuduğu kitaplar diye satılan bir dizi kitap görünüyor. Resmin altındaki yazıda "Bakın size şöyle ifade edeyim; Bunlar sadece Atatürk'ün okuduğu kitapları anlatan kitaplar. Kiyas yapanlara böyleymiş dersiniz" yazıyor. Burada yapılan espri Atatürk'ün okuduğu kitapların başka insanların okuduğu kitaplardan farklı olması ve bunun üzerinde bu şekilde pazarlama yapmanın ironik olması.

Fotoğrafta Atatürk'ün Anıtkabir'deki kütüphanesi görülüyor. Kütüphanede 3997 kitap var. Fıkra, Atatürk'ün bu kitapları hayattayken okuduğu anlamında. Aslında bu imkansız, çünkü Atatürk bu kitapların hepsini okuyamazdı. Fıkra, Atatürk'ün bilgeliğini ve okumayı sevdiğini vurgulamak için mizahla anlatılmış.

Fotoğraf, bir Twitter gönderisini gösteriyor. Gönderide Kivaç adında bir kullanıcı, "d&r gezmeyi seven insanlar bu ülkenin aydınlık yüzüdür" diye yazmış. Bu tweet'te espri, d&r'nin kitapçılık ve müzik mağazası olarak biliniyor olmasına rağmen, Kivaç'ın "aydınlık yüzüdür" diyerek d&r'nin sanki bir toplumun iyi yönlerini temsil eden bir grup insanmış gibi sunmasıdır. Yani, Kivaç d&r'ye hayranlığını esprili bir şekilde dile getiriyor ve bu espri, Türk kültüründe d&r'nin kitap okumak ve müzik dinlemekle özdeşleşmesi ve bu etkinliklerin "aydınlık" olarak görülmesi üzerine kurulu.