Fotoğrafta, bir çocuğun noel şapkası takmış ve bir sepette oturmuş bir fotoğrafı var. Bu fotoğrafın altında ise "bazen okula sadece imza atmak ve çay içmek için geldiğimi düşünüyorum" yazısı yer alıyor. Bu fotoğraf ve yazı, mizahi bir şekilde okul hayatının zorluklarına ve bazen öğrencilerin okula sadece mecburiyetten gittiklerini anlatıyor. Çay içmek ve imza atmak gibi basit eylemler, okulun genel amacından uzaklaşmış, sadece bir formalite gibi algılanan durumları temsil ediyor. Yazının altındaki çocuk görseli ise, bu düşüncelerin çocukluktan beri var olabileceğini veya okulun çocuklara bir yük gibi geldiğini ima ediyor olabilir.

Fotoğrafta İstanbul'un, muhtemelen Beyoğlu veya çevresinin, kar altında bir kış günü manzarası görülüyor. Binlerce ev ve bina, karla kaplı ve şehir, beyaz bir örtüyle örtülü. Ortada, Galata Kulesi'nin karakteristik görüntüsü yer alıyor. Fotoğraf, kışın güzelliğini ve şehrin bu haliyle özel bir atmosferi yakalamış. Şaka ise, fotoğraftaki karlı manzara ile İstanbul'un "kar altında bile şirin" görünümüne vurgu yapan bir gözlem/yorumdan kaynaklanıyor. Dolayısıyla, "şaka" ifadesi bir espriden ziyade, görsel bir ifadeyle yapılan bir gözlem ve hayranlık ifadesine işaret ediyor.

Fotoğrafta Anıtkabir'i, Ankara'nın kalbinde, kışın karla kaplı halde görüyoruz. Şaka ise, Ankara'nın sık sık kar yağmasıyla ilgilidir. Ankaralılar, karın şehre her geldiğinde "Yine mi kar?" diye şaka yaparlar. Bu şaka, Ankara'nın karla özdeşleşmiş olmasını ve Ankaralıların kara alışkın olmasını gösterir.

Fotoğrafta okul bahçesinde öğrenciler "STOP COVID-19" yazısını oluşturmuş. Öğrenciler bir mesaj vermek için bu şekilde durmuşlar, ancak öğrenciler arası mesafeye dikkat edilmemiş. Dolayısıyla, burada ironi şu ki: COVID-19'dan korunmak için sosyal mesafe önemliyken, öğrenciler bu mesajı oluştururken sosyal mesafeyi dikkate almamışlar.

Resimde yoğun sisli bir havada çok sayıda insanın yürüdüğü bir yol görülüyor. Resmin üstünde "Okula mı gidiyoruz ruhlar alemine mi" yazıyor. Şaka, sisli havanın insanları hayalet gibi göstermesi ve okula gidilirken ruhlar alemine gidiyor gibi bir his yaratması üzerine kurulu.

Resimde, 17. yüzyıldan kalma bir Hollanda resmine benzeyen, 2 kadın görüyoruz. Kadınlardan biri diğerine bir not veriyor ve "Aynen zaten önemsiz derstı" diye yazıyor. Diğer kadın ise "Ders gitmesek mi? Neydi ki ders?" diye yanıtlıyor. Resimdeki espri, kadınların günümüzdeki eğitim sistemine atıfta bulunarak derse gitmemek için "önemsiz" derslerden kaçınmaya çalışıyor gibi gösterilmesidir. Resmin eski bir sanat eseri olması ve günümüzdeki konuşma dilinin kullanılması, espriyi daha da komik hale getiriyor.

Fotoğrafta beyaz bir elbise giymiş bir adamın sırt üstü uzanmış, bir battaniyeye sarılmış, bir dağa bakan bir sahne var. Adamın elinde beyaz bir battaniye var. Fotoğrafın altındaki yazı, "derse gitsem mi gitmesem mi tam şu an kalksam yetişebilir miyim gitmezsem kaç devamsızlığım kalıyor gitmiyorum" diye yazıyor. Bu yazı, adamın derse gitme konusunda yaşadığı iç çatışmayı komik bir şekilde anlatıyor. Adam derse gitmek için "kalksa" yetişebilir ama gitmese devamsızlık sayısı artacağından dolayı bu duruma "kaç"mak istiyor. Buradaki espri, adamın kendi iç çatışmasını ve devamsızlık korkusunu, "kalksa" ve "kaç" gibi kelimeler kullanarak komik bir şekilde anlatmasında yatıyor.

Fotoğrafta, üç farklı sahnede aynı adam görünüyor. İlk sahnede, adam bir salıncağa oturmuş ve oldukça üzgün görünüyor. İkinci sahnede adam, boş bir sandalyenin karşısında oturmuş ve elinde bir tabak yemek var. Üçüncü sahnede adam, yalnız bir şekilde yüzme havuzunun yanına doğru yürüyor. Bu fotoğraflardaki espri, adamın arkadaşı okula gelmeyince, arkadaşı olmadan ne kadar yalnız ve üzgün hissettiğini gösteriyor. İlk sahnede, arkadaşına duyduğu özlemden dolayı bir salıncağa oturmuş ve üzgün görünüyor. İkinci sahnede, arkadaşının yokluğundan dolayı tek başına yemek yiyor. Üçüncü sahnede ise, arkadaşının olmadığı bir yerde dolaşmak zorunda kalıyor. Espri, arkadaşlıkların önemini vurguluyor ve arkadaşı olmayan birinin ne kadar mutsuz olabileceğini gösteriyor.

Fotoğrafta okulda fındık alerjisi olan bir kızın hikayesinin olduğu haberin ekran görüntüsü var. Haberin başlığı "Okula alerjisi olan ibreklik kızın dramı" ve altına "Pazartesi Günü Ben... (Temsili)" yazılmış. Şaka, fındık alerjisi olan kızın, okulda fındık yendiğinde "ibrelik" gibi tepki verdiğini ima ediyor. İbrelik, genellikle alerjisi olan kişilerin alerjik reaksiyon geçirdiğinde kullandıkları bir epinefrin enjektörü. Bu nedenle şaka, kızın alerjik reaksiyonlarının şiddetli olduğunu ve çok kolay tetiklendiğini komik bir şekilde vurguluyor.