Fotoğrafta, Marilyn Monroe'nun gri, taş basamaklarda oturduğu ve pencere kenarında yaslandığı görülüyor. Üzerinde desenli, yeşil bir bluz ve siyah bir etek var. Bacaklarında file çoraplar ve siyah, burnu açık topuklu ayakkabılar bulunuyor. Elinde ise büzgülü, açık yeşil bir çanta tutuyor. Arkada, eski bir binanın pencereli ve taş detaylı cephesi görünüyor. Bu fotoğrafta herhangi bir espri veya mizahi unsur bulunmuyor. Bu, Marilyn Monroe'nun ikonik bir portresidir.

Fotoğrafta, dışarıda, yeşil ağaçlar ve çalıların önünde duran, takım elbiseli, genç bir adam görülüyor. Adam hafifçe sola dönmüş, kameraya doğru bakıyor. Üzerinde kareli bir ceket, beyaz bir gömlek ve çizgili bir kravat var. Saçları kısa ve kahverengi. Fotoğrafta belirgin bir espri bulunmuyor. Bu tür görseller genellikle nostaljik paylaşımlarda ya da o döneme ait bir kişiyi tanıtmak amacıyla kullanılır. Belki de paylaşımın yapıldığı platformun kendi içinde bir ironisi veya göndermesi olabilir. Ancak tek başına fotoğrafa bakarak bir espri çıkarmak mümkün değil.

Bu fotoğrafta, İstanbul'da 5 Mart 1987'deki yoğun kar yağışı sonrası bir sokak görülüyor. Yol ve kaldırımlar metrelerce karla kaplı. Bir kişi, derin karın içinde yürümeye çalışıyor. Fotoğrafın üzerinde "İstanbul 05.03.1987" yazısı bulunuyor. Ayrıca sol tarafta "ECZANE" yazan bir tabela ve "TURKİYE JOKEY KULÜBÜ" yazılı bir başka tabela dikkat çekiyor. Sağ tarafta ise "MİNGÖL FOTO & TİC." yazan bir başka tabela var. Bu fotoğrafta bir espri bulunmuyor. Fotoğraf, geçmişte yaşanmış bir doğa olayını ve onun yarattığı manzarayı belgeliyor. Kar yağışının şiddeti, insanların hayatını ne kadar etkileyebileceğini gösteriyor.

Fotoğrafta karlı bir kıyı şehrini ve orada bulunan bir tekneyi görüyoruz. Şehrin arka planında evler ve minareler görünüyor. Ön planda, karın üzerinde dolaşan köpekler ve karla kaplı bir tekne dikkat çekiyor. Fotoğrafın mizahı, karlı, soğuk bir ortamda köpeklerin ne kadar da "normal" bir şekilde dolaştıklarını göstermesiyle ilgilidir. Durum, günlük hayatta karşılaşabileceğimiz, sıradan bir kış manzarası. Dolayısıyla mizah, beklenmedik bir şeyin olmaması, yani bir "komiklik"ten yoksun olmasıdır. "Normal" bir kış günü, sıradan bir fotoğraf gibi hissettiriyor.

Fotoğrafta, muhtemelen eski bir dönemde, kar yağışlı bir kış günü, İstanbul'da (ya da benzer bir şehirde) bir cadde üzerindeki tarihi bir cami kompleksini ve etrafındaki sokak hayatını gösteren bir görüntü var. Caddede tramvaylar ve araçlar görülüyor. Camilerin üzerinde kar var, şehrin tarihi mimarisi göz önünde. Fotoğraftaki mizah, muhtemelen, eski bir dönemde çekilmiş, nostaljik bir görüntü olmasıyla ilgili. İnsanlar, o zamanlardaki yaşam tarzı ve o dönemin teknolojisi ile alakalı, belki de o günün giyim-kuşam tarzı ile ilgili bir gönderme yapılıyor. Eski bir fotoğrafın, güncel şartların tersine, nostaljik bir şekilde bir kış günü anısını yansıttığı anlaşılıyor. Resmin içindeki nostaljik ve eskişehir havası, fotoğrafa mizah unsuru katıyor. Dolayısıyla, mizah, geçmişle ilgili, geçmişi hatırlatma ile ilgili ve o zamanlardaki hayatın nostaljik bir yorumu.

Fotoğrafta, kar yağmış bir yerde, muhtemelen bir kasabanın girişinde, birkaç kişinin ayakta durduğu bir kış günü görülüyor. Kişiler kışlık kıyafetler giyiyorlar. Ortada, "ERENKÖY" yazan bir tabela var. Fotoğrafın esprili yanı, "ERENKÖY" yazısının, yerin adını belirterek ciddiyet içeren bir duruşa sahip olmasına karşın, kişilerin ve genel ortamın (kar yağışı vs.) kışın soğuk ve huzursuz havasına uygun bir şekilde, kışın ortasında olması. Bu, ciddiyetle karşılaştırıldığında, bir çelişki yaratıp espriyi oluşturuyor. Kısacası, beklenmedik bir soğukluk ve kışın huzursuzluğu, resmi tabelanın verdiği ciddiyetin tam tersine, komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta Marilyn Monroe, gri-yeşil desenli bir bluz ve siyah çoraplarla, siyah bir çanta tutarken, gri bir duvarın dibinde oturmuş poz vermektedir. Oturduğu yer, merdivenlere benzer bir zemindi. Görsel, Marilyn Monroe'nun görüntüsünün klasikleşmiş popüler kültür imajını çağrıştırıyor. Fotoğrafın altında yatan mizah, Marilyn Monroe'nun genellikle gösterişli ve çekici imajıyla, burada daha sade ve "sıradan" bir kıyafet içinde, belki de biraz da "fakir" gösterilmesinden kaynaklanır. Bu, onun ikonik imajının, veya gerçek hayatının, farklı yönlerini vurgular ve biraz abartılı bulunan popüler algılarını bozarak ince bir mizah üretmektedir. Kısacası, ikonik bir güzelliğin, alışılmış klişelere meydan okuyan, daha az "glamour" bir versiyonu sunulmaktadır.

Fotoğrafta, bakımlı ve güzel bir genç kadının, muhtemelen film veya dizi setinden bir karesi var. Kadın, dikkat çekici gözleri ve hafif makyajıyla çekici bir görünüme sahip. Giysisi, çiçek desenli, pastel mavi tonlarda bir bluz. Bu fotoğrafın içindeki bir mizah unsuru yok. Sadece bir portre görüntüsü. Dolayısıyla bir espri yok açıklamak için.

Fotoğrafta, kar yağmış bir şehir caddesini gösteriyor. Yollar, kaldırımlar ve ağaçlar karla kaplı. Cadde üzerinde çeşitli arabalar duruyor ve insanlar da yürüyerek gidiyor. Resimdeki insanların giysileri oldukça kalın ve kışlık. Görüntü, kışın şiddetli kar yağışının günlük hayata olan etkisini yansıtıyor. Fotoğraftaki mizah, kar yağışı nedeniyle insanların yaşamlarının ne kadar etkilenebileceği ve normal aktivitelerini yürütmenin zorluğuyla ilgili ironik bir yorum. Özellikle, karın altındaki araba ve yürüyüşçülerin "kışın zorluklarıyla başa çıkmak" anlamına gelen görsellerle örtüşüyor. Resim, kış şartlarında insanların karşı karşıya kaldığı pratik zorlukları ve belki de günlük yaşamın sıradanlığını göstererek hafif bir mizah içeriyor.

Fotoğrafta, İstanbul'da, muhtemelen Beyoğlu semtinde, bir cadde görünmektedir. Cadde iki tarafa uzanan, çok katlı binalarla çevrilidir. Cadde üzerinde, yayalar ve çeşitli yaş ve kıyafetlerde insanlar görülmektedir. Özellikle, etek ve ceket giymiş öğrenciler dikkat çekiyor. Cadde üzerindeki demir raylar, eski tramvay sisteminin bir parçası olabileceğini gösteriyor. Fotoğrafta bir mizah içeren bir gönderme yok gibi görünüyor. Görsel, İstanbul sokaklarının bir resmini sunuyor ve özellikle caddedeki insanlardan oluşan çeşitliliği ve günlük yaşamı yansıtıyor. Bir mizah veya gönderme içeriği tespit edilemediği için, bir espri açıklaması yapılamıyor. Fotoğrafta yağmurlu bir günde, İstanbul'un muhtemelen tarihi bir bölgesinde, tramvay rayları üzerindeki kaldırımlı bir cadde görünüyor. Binanın cepheleri, caddedeki insanlar ve genel atmosfer, şehrin sakin ve gri bir gününü yansıtıyor. Fotoğrafın bir espri unsuru yok gibi. Sadece yağmurlu bir cadde manzarası. Ek bir yorum veya bağlam olmadan bir espriden bahsetmek mümkün değil.

Fotoğrafta, muhtemelen 1950'ler veya 1960'lar gibi geçmiş bir dönemde, muhtemelen İstanbul'da, muhtemelen bir tarihi mekânın önünde, grup halinde poz veren genç kadınlar görünüyor. Kadınlar, o dönemin modasına uygun, etek ve bluzlarla giyiniyorlar. Görüntü, o dönemde yaygın olan kıyafetleri ve sosyal ortamı yansıtıyor. Arkalarında ise, cami ve diğer tarihi yapılar ile şehir manzarası görülüyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece o dönemdeki kıyafetler ve toplumsal yaşam tarzı sergileniyor.

Fotoğrafta, bir grup insanın, muhtemelen 1900'lü yılların başında ya da ortalarında, sokakta, bastonlar veya koltuk değnekleri ile yürüyen, giyimleri ile o dönemi yansıtan bir sahne yer alıyor. Ön planda iki kişi, kendilerini desteklemek için baston kullanıyor. Fotoğraftaki "şaka" (eğer şaka varsa) fiziksel engellilik, zamanın sosyal koşulları ve yoksulluk ile ilgili olabilir. Görüntünün "şaka" niteliği, insanları bu durumun içindeki zorluklara karşı empati kurmaya veya duruma ironik bir bakış açısıyla bakmaya teşvik etmek olabilir. Ancak bu, görseldeki kesin bir şaka olarak yorumlanamaz. Daha çok toplumda yaşanan toplumsal gerçekler veya fotoğrafın çekildiği dönemin toplumsal yapısını gözler önüne seren bir anı yakalamış.

Bu fotoğrafta, donmuş bir su yüzeyinde duran iki Dalmaçyalı köpek gösteriliyor. Fotoğrafın ilginç yanı, büyük köpeğin, küçük yavru köpeğin yanında, sanki genç haliyle yan yana fotoğraflanmış gibi, Photoshop ile düzenlenmiş olması. Fotoğraf, sanatçının genç köpek resimlerini büyütüp, büyük köpeklerin yanında konumlandırarak, iki köpeği sanki genç ve büyük haliyle yan yana gösterdiğini vurguluyor. Bu, fotoğraftaki mizah, Photoshop kullanılarak yapılan, gerçek dışı bir görüntü oluşturma ile ilgili. "Bu sanatçı köpeklerin resimlerini genç halleriyle yan yana yerleştirdi" şeklinde yorumlanabilir.

Resimde üçüz bebekleri görmekten heyecanlanan bir babanın baygın düştüğü bir an görülüyor. 1946'da ultrasonun henüz olmadığını göstermek için, babanın bebekleri doğmadan önce cinsiyetlerini bilmediği düşünülüyor. Bu resim, 1946'da ultrasonun olmadığı döneme ait bir espriyle oynuyor. Ultrasonun olmadığı zamanlarda bebeklerin cinsiyetleri doğumdan önce bilinmiyordu. Bu yüzden, babanın üçüz bebekleri gördüğünde şaşkınlıktan baygın düşmesi ve olayın bu şekilde fotoğraflanması, gülünç bir durum olarak yorumlanıyor.

Fotoğrafta dört genç adam görünüyor. En soldaki adamın elinde sigara var ve üç adam da sigarayı izliyor. Bu komik çünkü başlıkta "Gençliği saran hastalık: Otlakçılık" yazıyor, yani gençler sigara içmeyi bırakıp çim yiyor. Gençlik çağı bir çok kötü alışkanlığın yaygın olduğu bir dönemdir. Fotoğrafta görülen gençlerin otlakçılık hastalığına yakalanması, onları zorunlu olarak otlakçılık yapmaya mecbur bırakmıştır.

Fotoğrafta kırmızı bir takım elbise giyen küçük bir çocuk görünüyor. Çocuk ciddi bir ifadeyle bakıyor ve elbiseleri ona çok büyük gibi görünüyor. Resimdeki şaka, çocuğun takım elbisenin yetişkinlere ait olduğunu ima etmesi ve çocuğun küçük bir adam gibi giyinmiş olmasıdır. Bu tür fotoğraflar genellikle "çocuklar komik" veya "küçük çocuklar yetişkin gibi giyinmiş" gibi başlıklarla internette dolaşır.

Hasan Ali Yücel ve oğlu Can Yücel. Kaynak

Fotoğrafta, bir geminin kenarında duran bir kadın ve gemi personelinden biri var. Kadın, gemi personelinden bir şey istiyor. Ancak gemi personeli, kendisine uzattığı şeyin çok küçük olduğunu fark ediyor ve bu duruma gülüyor. Bu fotoğraftaki espri, gemi personelinin kadına verdiği şeyin çok küçük olması ve kadının bununla ne yapacağını merak etmesidir. Bu durum, "adamın verdiği şeyin kadına yetmeyeceği ve 'bu ne ki' diyeceği" şeklinde bir espriye benziyor. **Turkish:** Fotoğrafta, bir geminin kenarında duran bir kadın ve gemi personelinden biri var. Kadın, gemi personelinden bir şey istiyor. Ancak gemi personeli, kendisine uzattığı şeyin çok küçük olduğunu fark ediyor ve bu duruma gülüyor. Bu fotoğraftaki espri, gemi personelinin kadına verdiği şeyin çok küçük olması ve kadının bununla ne yapacağını merak etmesidir. Bu durum, "adamın verdiği şeyin kadına yetmeyeceği ve 'bu ne ki' diyeceği" şeklinde bir espriye benziyor.

Fotoğrafta, bir grup arkadaş masada oturmuş yemek yiyor. Masada pek çok şişe içecek var. Arkadaşlardan biri, "illüri tuz" yazan bir şişe göstererek, "Bak, bu "illüri tuz"muş, duymuş muydun?" diyor. Bu espri, "illüri tuz"un gerçek bir ürün değil, sadece bir kelime oyunu olduğu gerçeğine dayanıyor. "İllüri tuz" ifadesi, "illüzyon" kelimesiyle "tuz" kelimesinin birleştirilmesiyle oluşturulmuş bir kelime oyunu.