Fotoğrafta büyük bir servis tabağında sunulan geleneksel bir İngiliz Pazar rostosu (Sunday roast) görülüyor. Tabağın içinde; bolca soslanmış patates püresi, kavrulmuş patatesler, haşlanmış havuçlar, bezelye, sosisler (bacon ile sarılmış), tavuk veya hindi gibi bir et, ve büyük bir Yorkshire pudingi bulunuyor. Ayrıca sol üstte kavanozlarda çeşitli soslar da yer alıyor. Fotoğrafın altındaki yazıdaki espri ise şöyle: Yabancılar İngilizlerin yemeklerinin iyi olmadığını iddia ederken, bu fotoğrafı paylaşan kişi, "İşte size Pazar rostosunu sunuyorum" diyerek bu iddiayı çürütmeye çalışıyor. Yani, bu gösterişli ve doyurucu yemekle İngiliz mutfağının ne kadar lezzetli ve zengin olabileceğini göstermek istiyor. Espri, İngilizlerin yemek konusundaki genel olumsuz algısıyla, aslında gurur duydukları bu geleneksel yemeği karşılaştırmasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, bir şişe kola, içine sarılmış dürüm benzeri yiyeceklerle birlikte görülüyor. Yiyecekler, sanki şişenin etrafına bantlanmış gibi duruyor. Üstteki yazı ise "Artık yarın için öğle yemeği hazırlamıyorum" şeklinde. Buradaki espri, kişinin yiyecekleri saklamak veya taşımak için pratik bir çözüm bulma çabasıdır. Klasik yiyecek paketleme yöntemleri yerine, elindeki malzemeleri (kola şişesi ve bir tür poşet/plastik) kullanarak bir "kendin yap" öğle yemeği paketi oluşturmuştur. "Artık umursamıyorum" veya "Canım sıkkın" anlamına gelen "idgaf" kısaltması, bu durumun kişinin pratikliğe veya görünüme önem vermediğini, sadece işini halletmeye odaklandığını vurgulamak için kullanılmıştır. Yani, kişi aceleyle veya umursamaz bir şekilde bu yaratıcı (?) çözümü bulmuştur.

Fotoğrafta bir tabakta dilimlenmiş, kızarmış bir sandviç görünüyor. Sandviçin ortadan ikiye, ardından da iki parçanın her birinin tekrar ikiye bölündüğü görülüyor. Şakanın esprisi, sandviçin dilimlenme şeklinin oldukça alışılmadık ve abartılı bir şekilde "yeni bir yöntem" olarak sunulmasında yatıyor. "Sandviç topluluğu" için bunun büyük bir haber olarak nitelendirilmesi, sıradan bir eylemi abartarak mizahi bir etki yaratıyor. Yani, sandviç kesmenin aslında komik derecede basit bir şey olmasıyla, bunun büyük bir "gelişme" gibi sunulması arasındaki tezat, şakanın temelini oluşturuyor.

Fotoğrafta bir el üzerinde tutulan, jelatinimsi, kırmızı renkli bir küp ve aynı şekilde bir el üzerinde tutulan, ısırılmış, jelatinimsi, kırmızı renkli bir küp görülüyor. Bu küplerin çilek ve lime suyu ile yapıldığı metinde belirtiliyor. Espri, "Share a piece of lore about yourself" (Kendin hakkında bir 'lore' yani bir hikaye/mit paylaş) şeklindeki bir tweete verilen yanıtta yatıyor. "Lore" kelimesi genellikle oyunlar veya fantastik hikayeler bağlamında kullanılır ve bu kişinin kendine ait, belki de abartılı veya tuhaf bir hikayesi olduğunu ima eder. Ancak verilen yanıt, tamamen gerçek ve biraz da rahatsız edici bir şekilde kendi yaptığı jelatinimsi çilek küplerini ve bunları günde dörde yakın yediğini anlatıyor. Bu durum, beklenen "epik" veya "fantastik" bir hikaye yerine, sıradan ama tuhaf bir günlük alışkanlığın paylaşılmasıyla ortaya çıkan bir komedi yaratıyor. Ayrıca, lime suyunun verdiği "yakıcı" tadın da bu durumu daha da ilginç hale getirdiği ima ediliyor.

Fotoğrafta bir restoranın biftek pişirme derecelerini anlatan bir menü kartı görülüyor. Menüde "Nadir", "Orta Nadir", "Orta" ve "İyi Pişmiş" gibi dereceler için açıklama bulunuyor. Asıl espri ise "İyi Pişmiş" (Well Done) derecesinin açıklamasında gizli: "Bu, yanmış bir sunum. Doğanın bir parçasını yok ettin ve Şef senden nefret ediyor." Bu açıklama, bifteği tamamen pişmiş sevenlere karşı restoranın mizahi ve biraz da alaycı tutumunu gösteriyor. Restoran, bifteğin lezzetinin ve suyunu kaybedecek kadar pişirilmesini olumsuz bir durum olarak nitelendiriyor ve bu tercihi yapan müşteriye şakayla karışık bir sitemde bulunuyor.

Fotoğrafta, tek kullanımlık plastik bir kap içinde küp küp doğranmış karpuz dilimleri görülüyor. Bir çift tahta çubuk karpuz dilimlerinden birini tutuyor. Metin üstte "Watermelon sashimi" (Karpuz sashimi) yazıyor ve sağda bir sushi ikonu bulunuyor. Buradaki espri, genellikle çiğ balık dilimleriyle yapılan "sashimi" kelimesinin, karpuz gibi beklenmedik bir yiyecekle birleştirilerek ironik bir şekilde kullanılması. Karpuzun sashimi gibi sunulması, bu iki farklı yiyecek konseptini bir araya getirerek mizahi bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, üst kısımda "Sağlıklı yiyecekler" başlığı altında domates dilimleri, peynir, ekmek, marul, salatalık dilimleri ve biberler gibi sağlıklı yiyeceklerin resimleri bulunuyor. Alt kısımda ise "Sağlıksız yiyecekler" başlığı altında kocaman, bol malzemeli bir hamburgerin resmi var. Şaka, sağlıklı yiyeceklerin (meyve, sebze vb.) aslında hamburgerin içindeki malzemelerden bazıları olmasına rağmen, hamburgerin kendisinin sağlıksız olarak kabul edilmesidir. İnsanların sağlıklı beslenme ile sağlıksız yiyecekler arasındaki farkı mizahi bir şekilde vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, bir elin bir salatalığı muz gibi soyarak tuttuğu görülüyor. Salatalığın kabuğunun bir kısmı soyulmuş ve muzun kabuğu gibi duruyor. Şaka, sebzelerin ve meyvelerin beklenmedik bir şekilde birleştirilmesiyle ilgilidir. Salatalık, muz gibi soyulmuş ve bu durum, sıradışı bir görsel komedi yaratır.

Görselde, "vay canına ne pişiriyorsun, çok güzel kokuyor" başlangıç paketi temalı bir meme bulunuyor. Bu pakette, tipik olarak yemek yaparken güzel kokular yayan malzemeler yer alıyor: * **Sarımsak:** Birkaç diş ve bütün baş şeklinde gösteriliyor. * **Soğan:** Hem kırmızı hem de sarı/kahverengi soğanlar (veya muhtemelen arpacık soğan) kullanılmış. * **Zeytinyağı:** İki farklı şişede zeytinyağı gösteriliyor. Meme'in şakası, bu malzemelerin, özellikle zeytinyağında kavrulduklarında, lezzetli kokular yayarak bir mutfakta harikalar yaratmasıdır. Bu malzemelerle yemek pişirildiğinde, diğerlerinin "ne pişiriyorsun, çok güzel kokuyor!" şeklinde yorum yapması oldukça olasıdır.

Fotoğrafta bir tabakta çeşitli "top" şeklinde yiyecekler görülüyor. Bunlar arasında kızartılmış toplar, et topları ve Brüksel lahanası bulunuyor. Şaka ise, "top sevenler için özel" ifadesiyle yiyeceklerin şekline gönderme yapılıyor. Bu, cinsel bir çağrışım içeren bir mizah unsuru barındırıyor.

Fotoğrafta, bir kitap rafında duran "Basic Microwaving" (Temel Mikrodalga Fırın Kullanımı) adlı bir kitap kapağı görülüyor. Kitap kapağında mikrodalgada pişirilmiş gibi görünen mısır, kek ve hamburger gibi yiyeceklerin resimleri var. Esprisi ise şurada yatıyor: Kitabın içeriğinin, o dönemde mikrodalga fırın kullanımının ne kadar popüler ve yaygın olduğunu ironik bir şekilde vurgulaması. Mikrodalgada pişirilebilen temel yiyeceklerin (mısır, kek, hamburger) gösterilmesi, bu teknolojinin o zamanlar için ne kadar önemli bir yenilik olduğunu ve hayatı ne kadar kolaylaştırdığını mizahi bir dille anlatıyor. Kitabın "Basic" (Temel) başlığı da bu duruma gönderme yaparak, mikrodalga fırın kullanımının ne kadar basit ve yaygın hale geldiğini vurguluyor.

Fotoğrafta, bir wok (Çin yemeği pişirme tavası) içinde kızarmış pirinç gibi görünen bir yemek var. Wok'un yanında ve altında, bir kepçe ve bir karides veya benzeri deniz ürünü duruyor. Gülmece, karidesin wok'un sapına oturmuş gibi görünmesi ve yemeğin içinde olmamasıyla ilgili. Yani, karides sanki yemeğin bir parçası değilmiş gibi, sanki "Ben de burada takılıyorum, inanılmaz!" der gibi duruyor. Bu durum, yemeğin durumu veya kalitesi hakkında bir şaşkınlık veya inanılmazlık ifadesi oluşturuyor. İronik bir durum veya aşırı bir durumun mizahi bir sunumu söz konusu.

Fotoğrafta, bir ressamın araçları ve malzemeleriyle ilgili bir mizah yapılıyor. **Şunlar görülüyor:** * **"Fırçam"**: Tereyağı bıçağı. * **"Boyam"**: Kerrygold marka tereyağı. * **"Tuvalim"**: Üzerine tereyağı sürülmüş bir dilim kızarmış ekmek. **Şaka şu:** Sanatçı, geleneksel fırça ve boya yerine, tereyağı bıçağını fırça, tereyağını boya ve kızarmış ekmeği tuval olarak kullanıyor. Bu, günlük hayattaki basit ve sıradan nesneleri kullanarak mizahi bir resim yapma biçimidir.