Fotoğrafta, birinin kızının yaptığı bir doğum günü kartı görülüyor. Kartın üzerinde, farklı yüz ifadelerine sahip, garip çizimler var. Bazıları hayvan figürleri, bazıları da insan yüzlerine benzeyen tuhaf figürler. Esprinin kaynağı, çizimlerin kalitesi ve garip olması. Kızın yeteneği mizahi bir şekilde sergileniyor ve bu durum, kartın "ilginç" olarak nitelendirilmesine yol açıyor. Özellikle çizimlerin ifade şekilleri ve tuhaflıkları, izleyicide bir gülümseme yaratıyor.

Fotoğrafta, beyaz bir elbise giymiş bir kadın ve üzerinde denizkızı kostümü olan küçük bir çocuk görünüyor. Çocuk, buzdolabının kapısına çizdiği bir resmi asmaya çalışıyor. Kadın, çocuğun yaptığı resmin, ev dekorasyonunun estetiğine uymadığı bir ifadeyle bakıyor. Şaka, çocuğun sanat eserini ev estetiğine uygun bir yere asmayı denemesinin, ancak bu estetiğe uymayan bir resim olduğu için sonuç alınamaması gerçeğinde. Çocuğun yaratıcılığı ve sanatı, evin tarzına uygunsuz bir biçimde yorumlanıyor. Bu durum, birçok ebeveynin ev dekorasyonlarını belli bir estetik anlayışına göre düzenleme eğilimini ele alıyor ve çocuğun yaratıcılığını ve duygusallığını bu estetik çerçeveye sığdırmakla ilgili zorlukları ortaya koyuyor.

Resimde, EO Higgins isimli bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, çocuğunun "güvenli" kelimesini çizdiği bir çizim var. Çizim oldukça basit, üç yüz çizimi içeriyor ve her yüz büyük ve yuvarlak gözlerle, küçük bir ağız ve basit bir ifadeyle çizilmiş. Mizah, çocuğun "güvenli" kelimesinin resminin, gerçek anlamda "güvenli" bir şey ifade etmemesinden kaynaklanıyor. Çocuk, "güvenli" kavramını çok basit bir şekilde, yani bir sürü yuvarlak yüzle temsil etmeye çalışmış. Bu yüzden mizah, çocukların soyut kavramları ifade etmekte kullandıkları basitleştirilmiş ve hayal gücü dolu çizimlerinin şaşırtıcı ve komik doğasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, "Van Gogh" yazısı ile birlikte, bir çocuğun Van Gogh'u resmettiği bir çizim görülüyor. Çizimde Van Gogh'un saçı ve sakalı çizilmiş, koyu renk kıyafetler giymiş ve üstünde de çiçekler var. Çizimin basit ve sevimli oluşu, çocuğun Van Gogh'u kendi gözünden ve çocuğa özgü bir yorumla nasıl gördüğünü gösteriyor. Bu fotoğrafta, çocuğun Van Gogh'u "Van Gogh" olarak bilmesi ve bu ismi doğru yazması komik bulunuyor. Çünkü çocuk muhtemelen Van Gogh'un resimlerini görmüş ancak onun hakkında bilgi sahibi değil.

Fotoğrafta, sol üstte bir Twitter paylaşımı var. Paylaşımda, bir anne kızının okulda yaptığı ayçiçeği çiziminin gerçekte var olan bir çiçek gibi olup olmadığını sorduğunu yazmış. Resmin altında ise üç farklı fotoğraf bulunuyor. İlk fotoğrafta, kızın çizdiği ayçiçeği ve bunun gölgesi var. İkinci fotoğrafta ise gerçek ayçiçekleri var. Üçüncü fotoğrafta ise bir kız, gerçek ayçiçeklerine doğru eğilip kokluyor. Fıkra, kızın çizdiği ayçiçeğinin gerçek bir çiçekmiş gibi algılanması ve anne tarafından da gerçekçi olarak görülmesi üzerine kurulu. Anne, kızının çizimini gerçekte var olan bir çiçekle karşılaştırdığında, çizimin ne kadar iyi olduğunu anlıyor. Fotoğraftaki kızın gerçek ayçiçeklerine hayran kalmış olması da bu durumun altını çiziyor. Resimde, kağıttan yapılmış ve saksıya dikilmiş bir ayçiçeği görülüyor. Ayçiçeği, kağıttan yapılan bir gölgesiyle birlikte güneşe dönüyor. Şaka, ayçiçeğinin güneşe dönmesiyle değil, kağıttan yapıldığı için gölgesinin de aynı yöne dönmesiyle ortaya çıkıyor. Bu, kağıttan yapılan şeylerin de gölge oluşturabileceğini ve bu gölgenin de gerçek nesnenin hareketlerini takip edebileceğini gösteren eğlenceli bir şaka. Fotoğrafta, beyaz bir duvarın önünde vazo içinde duran üç adet ayçiçeği bulunmaktadır. Ayçiçeklerinin arkasında, güneş ışığının duvar üzerine düşmesiyle oluşan gölgeler bulunmaktadır. Bu fotoğrafta bir espri yoktur. Resimde, burnuna günebakan çiçeklerinin başını yaklaştırmış bir kız çocuğu var. Çiçeklerin arkasındaki kızın yüzü görünmüyor. Fıkra ise kızın yüzü görünmediği için "Günebakanın burnuna mı sokmuş ne?" şeklinde bir espriye dayanıyor.

Resimde bir çocuğun çizdiği bir kız resmi var. Resimdeki kızın yüzü boş, çünkü çocuk "yüzünü çizmekten korktuğu" için çizmemiş. Fotoğraftaki yazı ise çocuğun resmini gördükten sonra yaşadığı hayal kırıklığı ve bunun üzerine çocuğa yapılan iltifatları çöpe atma kararı aldığını anlatıyor. Çocuğun "yüzünü çizmekten korkması" ve bunun esprili bir şekilde yorumlanması, bu resmin eğlenceli bir hale gelmesini sağlıyor.