Fotoğrafta bir metro vagonunda oturan, başörtülü bir kadın ve yanında oturan bir erkek görülüyor. Erkek, hafiften başını öne eğmiş ve sanki üzgün veya düşünceli gibi duruyor. Kadın ise başörtüsüyle örtülü. Her ikisi de rahat giyimli ve ayaklarında terlik benzeri ayakkabılar var. Metro vagonunda başka yolcular da var, ancak odak noktası bu çift. Fotoğraftaki espri, başörtüsü takmış bir kadının yanında oturan erkeğin düşünceli/üzgün ifadesi ile bağlantılı. Bu durum, dini inanç ve sosyal normlar çerçevesinde insanların tepkilerini komik bir şekilde yansıtıyor. Görsel olarak, bu durumun şaşırtıcı veya beklenmedik bir şey olmadığını, normal bir metro sahnesi olarak sunuluyor. Potansiyel mizah, beklenmedik bir durum veya ironik bir nokta yaratmak yerine, "normal" bir olayda gizli bir anlamı vurgulamaktır.

Resimde, bir metro vagonunda, başları örtülü iki kadın görünüyor. Üst kısımda Türkçe bir yazı var: "LAN KADIN ÖLDÜ RUHÜ ÇIKIYOR SANDIM". Bu, "Lan kadın öldü, ruhu çıkıyor sandım" anlamına geliyor. Mizah, bir kadın ölüyormuş gibi görünen, ancak sadece başı örtülü bir kadın olduğundan oluşan durumdan kaynaklanıyor. Metindeki "lan kadın öldü" ifadesi, şaşkınlığı veya abartılı tepkiyi vurguluyor. Başlık, bir metro vagonunda kimsenin öldüğünü düşünerek gergin, korkmuş bir durum yaratıyor. Kısacası, fotoğraftaki durumun abartılı ve absürt bir biçimde anlatıldığı bir mizah örneği.

Resimde, bir metro istasyonunda, direğin yanındaki şarj aletiyle telefonunu şarj eden, kulaklık takmış, bankta oturan bir adam görülüyor. Adamın yanına birkaç poşet koyulmuş. Fotoğraftaki mizah, adamın metro istasyonunda, şarj etmek için kolay erişilebilir bir noktaya sahip telefonu ve şarj aletiyle rahatça oturuyor olmasıyla ilgili. Bu, sanki adam, şarj için özel bir yeri olan ve kolay erişime sahip bir 'lüks' konforu yaşarmış gibi algılanır. Oysa ki, çevredeki diğer öğeler (poşetler, adamın giyimi) onu aslında çok fakir ve yoksul bir kişi olarak gösteriyor. Bu tezatlık, fotoğrafın mizahını oluşturuyor. "Şarjı çok kolay" yerine, aslında yoksulluğu vurguluyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görünüyor. Paylaşım, bir kadının (annenin) toplu taşıma aracında, bir çocuğun kusması sonucu yaşanan olayı anlatan birinci şahıs anlatımı. Kadın, çocuğun kusması üzerine annesiyle babasının telaşlanmasını, kendisinin hemen poşet, peçete, ıslak mendil ve su verdiğini, çocuğun bu yardımların yetersiz kaldığını söyleyen olayı anlatıyor ve son cümlesi ile olayla ilgili komik bir yorum yaparak kendi doğurganlık kapasitesini ve olay karşısındaki tepkisini ironik bir şekilde anımsatıyor. Özetle, mizah, anne rolünün abartılı ve ironik bir şekilde ele alınması ve çocuğun ihtiyaçlarını karşılama konusundaki stresli duruma gönderme yapıyor. Olayı son cümlesinde "verdim amk ben doğursaydım bi de öyle anlatım dedim" diyerek, ironik ve esprili bir biçimde ele alıyor. "Amk" kelimesi de Türkçede oldukça yaygın olarak kullanılan ve genellikle olumsuz durumlarda kullanılan bir sözcük. Bu kullanım, olayı anlatım tarzını da vurgulayarak mizahı pekiştiriyor.

Resimde, sosyal medya platformu (Twitter gibi) üzerinden paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajın sahibi, "Asil" kullanıcı adı altında paylaşıma imza atmış. Mesajda, yorgun ve bitkin olan biri, gitarını son ecevit döneminde akort etmiş bir çocuk ve arkadaşının ne yaptıklarını anlatıyor. "ĞĞĞĞEEEELLLFİİİİİİİDAAAĞAĞAĞAĞAĞAĞAĞ" kısmı, muhtemelen gülünç bir şekilde gitarın akort edilme sürecini veya sonrasındaki halet'i ifade eden, anlamsız seslerin/harflerin tekrarlanmasıdır. **Şaka**, yorgunluğun ve günlük yaşamın sıkıntılarının, bir şeylerin (burada gitarın akordu) gereksiz yere uzamasına ve bu durumun gülünç bir şekilde uzun ve tekrarlayıcı bir sürece dönüşmesine dayanıyor. Gitarı akort etmeye çalışmanın (ya da bunu yapmayı simgelerken) son derece zor ve sıkıcı olduğu vurgulanıyor. Bu da günlük yaşamın zorluklarını esprili bir şekilde yansıtıyor. Yani, insanların herhangi bir aktivite için aşırı efor harcayıp bu da oldukça sıradan bir sonuca yol açabileceği, hatta sıkıcı ve anlamsızlaşabileceği önemlidir.

Fotoğrafta, bir metro istasyonunda, sırt çantalarıyla yürüyen iki kişi görünüyor. Kadının başında başörtüsü var. Resmin üzerine, "Biz Fakir" yazısı eklenmiş. Bu, muhtemelen "Biz fakir insanlarız" anlamında bir espri. Sosyal medyada yaygın olarak kullanılan, durumları veya yaşam tarzlarını esprili bir dille ifade etme biçimidir. İfade, yaşam koşullarının zorluğuna gönderme yapıyor ve komik bir üslupla ele alıyor.

Fotoğrafta, bir masanın üzerinde, çeşitli mezeler ve soslar bulunuyor. Yeşil zeytinler, salatalık dilimleri, doğranmış kırmızı domatesler ve muhtemelen bir çeşit başka meze görünüyor. Ayrıca, sos şişeleri, muhtemelen mayonez ve domates sosu gibi görünmektedir. Fotoğrafın altındaki yazı, "Ablam evlenince evine gitmişimdir" diyor. Bu, oldukça yaygın bir esprili ifade. Genellikle bir kız/kadın kardeşin evlenmesi ve onun evinden uzaklaşması, ailenin diğer üyeleri için bir çeşit kayıp ya da değişime neden olduğunu anlatmaktadır. Bu fotoğraftan anlaşıldığı kadarıyla, mezeler ve soslar hazırlanmış, ancak kardeş evlenerek gitmiş ve şimdi evde kalan kişiler yemeklerden keyif almak zorundadır. Dolayısıyla, espri kardeşin evlenmesiyle birlikte o evdeki "yemek/meze" ortamının değişmesini vurgular.

Fotoğrafta bir metro vagonunda oturan insanlar görünüyor. İki kişi cep telefonlarıyla meşgulken, diğer kişi ise başını ellerinin arasına koymuş, gözleri doluymuş gibi görünüyor. Fotoğraf, cep telefonlarından uzaklaşıp anı yaşamayan ve içinde bulunduğu andan haberdar olmayan insanların, aksine anı yaşayanların bir karşılaştırma yaparak insanların anı yaşamanın önemine dikkat çekmek için komik bir şekilde eleştiriliyor. Komiklik, cep telefonu bağımlılığını ve insanları gerçek hayattan koparan dijital teknolojinin bir eleştirisinden kaynaklanıyor. Dolayısıyla, metro vagonunda telefon kullanırken diğerlerine tepki gösteren insanın durumu bir mizahi eleştiri olarak sunuluyor.

Resimde, sosyal medya platformunda (muhtemelen Twitter'da) paylaşılan bir gönderi görülüyor. Gönderi sahibi "Asil" kullanıcı adı ile tanımlanmış ve gitar çalmayı seven biri gibi gözüküyor. Gönderi, yorgun ve bitkin bir şekilde metrobüse binmek zorunda kalmasıyla ilgili bir durum anlatıyor. Ayrıca, "Gitarını en son ecevit döneminde akort etmiş çocuk ve kankisi" ifadesiyle, o dönemden kalma bir kültür veya müzik tarzına gönderme yapıyor. "ĞĞĞĞEEEELLLFİİİİİİİDAAAĞAĞAĞAĞAĞAĞAĞ" kısmı ise, sanırım gitar akoru ya da müzikal bir nota dizisi olarak tasarlanmış, ancak okunması zor ve anlam çıkarılması imkansız, müzikal olmayan bir şekilde tekrarlanan bir ifade. Sonuç olarak, espri; yorgunluğun ve günlük hayatın yıpranmalarının, özellikle de eski müzikal dönemlere atıfta bulunarak komik bir şekilde aktarıldığı, ironik bir durumdan doğan bir espri.

Fotoğrafta, bir metroda oturan üç kişi var. Ön planda pembe bir ayı kostümü giymiş bir kadın, arkasında ise siyah giysiler içinde iki kişi oturuyor. Bu fotoğrafın espri konusu, pembe ayı kostümünün bir kadın tarafından giyilmesi ve bu durumun, iki adamı şaşırtmasıdır. İşte espriyi anlatan bir cümle: "İki adam metroda giderken, yanlarında oturan pembe ayı kostümlü kadın yüzünden şaşırdılar. Acaba bu kostümü neden giyiyor diye düşünmeye başladılar."

Fotoğrafta kalabalık bir metro vagonunun içinde yolcular duruyor. Resimde "okumayı" ve "okumayı metrodada yaparım ya" yazan iki yazı var. Şaka, metroda yolcuların kalabalık olması nedeniyle sakin bir şekilde kitap okuma imkânının olmaması üzerine kurulu. "Okumayı metrodada yaparım ya" sözü, bu imkânsızlığı ironik bir şekilde vurguluyor.

Resimde bir adam dev bir gül buketiyle metroda bekliyor. Adamın buketi o kadar büyük ki diğer yolcuların önünü kapatıyor. Bu gül buketinin boyutunun gerçekçi olmaması ve gülün insanlara değil, bir metro yolcusuna verilmesi, resimde komik bir durum yaratıyor. Fıkra: Adamın bu büyük gül buketiyle metroda bekliyor olması, gülün büyüklüğü ve normal bir gül buketinden daha büyük olması bu gülü komik bir şekilde gerçekçi dışı kılıyor.

Resimde, bir metroda yolculuk eden üç kişi var. Kadınlardan biri, pencereden dışarı bakarken, yanındaki kadına "Bir de benim saçlarımı boyasam mı?" diye soruyor. Bu mizah, toplumda yaygın olan bir klişeye oynuyor. Yani, kadınlar sürekli olarak dış görünüşleriyle ilgileniyorlar, özellikle de saçlarıyla. Komik olan, kadının zaten saçlarının zaten boyalı olduğunu düşünmesi ve yine de bu soruya sorulmasıdır.

Resimde Twitter paylaşımı görüyoruz. Paylaşım, "Metroda Dostoyevski Karamozov kardeşler kalınlığındaki kitabın sonuna gelmiş çocuk kitabı bırakıp 35 numara topuklu sandaletime kitlendi" şeklinde yazıyor. Bu paylaşımdaki espri, bir çocuğun karmaşık bir roman okumaya çalışırken aslında çocuk kitabı okumayı tercih ettiği ve sandaletine takıldığı ironisini ele alıyor. Bu durum, çocuğun gelişimini ve ilgi alanlarını düşünürken, okuma alışkanlıkları ve moda tercihlerini komik bir şekilde çarpıştırarak gülümsetecek bir durum oluşturuyor.

Fotoğrafta metroda yoğun bir kalabalık var. Herkes maske takmış, ancak kalabalık o kadar yoğun ki sosyal mesafeyi korumak mümkün değil. Şaka: Bu fotoğrafta sosyal mesafeyi korumak imkansız gözüküyor, ancak herkes maske takmış. Bu da bize gösteriyor ki insanlar sağlığa önem veriyor, ancak bazen şartlar zorlu olabiliyor. The picture shows a crowded subway station. Everyone is wearing masks, but the crowd is so dense that it's impossible to keep a social distance. Joke: In this photo, it seems impossible to maintain social distance, yet everyone is wearing a mask. This shows us that people care about their health, but sometimes circumstances can be difficult. Fotoğrafta, metroda kalabalık bir şekilde yolculuk eden insanlar görünüyor. Bu kadar kalabalık bir metroda, insanların birbirine çok yakın olduğu ve sıkışık bir şekilde durduğu görülüyor. Bu durumla ilgili bir şaka şöyle yapılabilir: "Metroda bu kadar kalabalık olunca, insanlar birbirine o kadar sıkışık duruyor ki, artık herkesin kendi yeri olduğunu düşünmeye başlıyor." Bu şaka, insanların kalabalık ortamlarda ne kadar birbirine yakın olduklarını ve bu durumun getirdiği rahatsızlığı mizahi bir şekilde dile getiriyor.

Fotoğrafta, bir metro istasyonunda bir adamın bir yere bağlı telefonla müzik dinlediği görülüyor. Telefonun diğer ucu adamın cebinde. Telefonun fişinin yere bağlı olduğundan adamın aslında müzik dinlemediği, cep telefonunun sadece şarj olduğunu anlıyoruz. Bu durum, adamın "çok modern" görünmek için telefonunun şarj olmasını bile müzik dinliyormuş gibi göstermesi ile dalga geçiyor. Şaka, modern teknolojinin insanları nasıl etkilediğini ve bazı insanların teknolojiyle nasıl gereksiz yere ilgilendiğini ele alıyor.

Fotoğrafta, bir metro istasyonunda, bir adamın telefonunu şarj etmeye çalıştığı ancak telefonunun fişinin olmadığı görülüyor. Adam telefonu şarj edebilmek için prize çok yaklaşmış ancak telefonunu fişe takmayı unutmuş. Bu fotoğrafın esprili yanı, adamın telefonunu şarj etmek için çaba sarf etmesine rağmen, fişin olmadığı ve bu yüzden telefonunun şarj olmayacağı gerçeğinde yatıyor.

ceren cer*ngil @aborjinayildi · 20h Heidi de botlarını çıkardığında ayakları aynı böyle görünüyordu. Bu teyze heidi olabilir mi...

Fotoğrafta, bir otobüste oturan üç kadın var. Sağdaki iki kadın maske takmış, ancak sol taraftaki kadının maskeli ve gözlüklü olması ilginç bir durum. Bu da sol taraftaki kadının, gözlüklü olduğunu düşünerek maske taktığını, ancak aslında zaten gözlüklü olduğunu gösteriyor. Fotoğrafın espri konusu, sol taraftaki kadının, maske takarak gözlerini kapatması nedeniyle, halihazırda gözlüklü olmasına rağmen ek olarak gözlüklü gibi görünmesi. Bu durum, günlük hayatta karşılaşabileceğimiz komik ve garip durumlara bir örnek olarak gösterilebilir.