Fotoğrafta, bir metro istasyonunda, Saint-Lazare durağına giden Paris metrosu vagonu görünüyor. Vagonun içinde ve dışında insanlar var. Zeminde, metro vagonunun aynalı kapılarının yansımaları görülüyor. Duvarlarda ve tavanlarda modern mimari detaylar var. Üstte bir ekran, muhtemelen metro sisteminin bilgilerini gösteriyor. Fotoğrafta herhangi bir açıkça komik veya mizah içeren unsur yok. Bu nedenle, bir şaka da yok. Sadece bir metro istasyonu ve içindeki manzara mevcut.

Fotoğrafta, bir metro istasyonunun iç mekanı görülüyor. Duvarlar, beyaz fayanslarla kaplı. Duvarların bir kısmı, farklı bir desenle (görünen küçük taşlardan oluşan desen) kaplanmış. Metro girişinde "KADIKÖY" yazan bir yön levhası var. Fotoğrafın altında yatan mizah, "Harry Potter miyiz lan biz?" sorusuyla yaratılıyor. Bu, olağanüstü veya gerçekdışı bir duruma karşı oluşan, hafif sinirlenmiş, esprili bir tepkidir. Fotoğraftaki ortamdaki gariplik, insanların Harry Potter film ve kitaplarını ne kadar beğenmiş olabileceklerini veya bu duruma karşı tepkilerinin ne olduğunu anımsatmaktadır. "Harry Potter miyiz lan biz?" sorusu, gerçekçi olmayan, abartılı, hatta biraz da garip bir durumu sorgulamaktadır. Metro istasyonundaki duvarlardaki farklı desenler ve genel ortamın birleşimiyle bu durum daha da vurgulanıyor. Yani, espri şu noktada: Bu olağandışı durum, normalde beklenmedik, abartılı, ve bir o kadar da "sıradışı" bir yer gibi algılanıyor. Fotoğrafta bir metro istasyonu iç mekanı görülüyor. Duvarlar, beyaz fayanslarla kaplı. "Harry Potter miyiz lan biz?" yazısı ve bir de "Kadıköy" yönlendirme işareti var. Şaka, metro istasyonunun iç dekorasyonunun karmaşık ve beklenmedik bir şekilde tasarlanmış olmasıyla ilgili. "Harry Potter miyiz lan biz?" sorusu, bu tuhaf ve şaşırtıcı dekorasyona karşı, bir filmde veya masal dünyasında gibi hissettiren bir tepkiyi temsil ediyor. Beklenmedik, farklı ve ilginç bir durumun, normalden uzak bir atmosfere sahip olduğunu ima ediyor.

Resimde, sosyal medya platformunda paylaşılmış bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi Asil kullanıcı adı ile anılıyor (@mekkartniy). Tweet, yorgun ve bitkin bir şekilde, gitarını son ecevit döneminde ayarlamış bir çocuk ve arkadaşının, metrodaki halinden bahsediyor. Tweet'in esprili kısmı, "ĞĞĞĞEEEELLLFİİİİİİİDAAAĞAĞAĞAĞAĞAĞAĞ" ifadesinde. Bu ifade, çocuk ve arkadaşının, çok sıkışık ve sessiz bir metroda, gitarın ayarlanmasıyla ilgili, birbirlerine uygulanan, muhtemelen çok yüksek sesli, tekrarlayan müzik notaları veya konuşma seslerini komik bir şekilde taklit ediyor. Bu, yorgun ve sıkıcı bir metro yolculuğunun gerçek bir tasviri gibi gözüküyor. Özetle, espri; yorgunluk ve gitar ayarlama eylemiyle ilgili bir toplumsal durumun abartılı ve komik bir şekilde, ses taklidiyle ifade edilmesinden oluşuyor.

Resimde, metro çalışanlarının bugün hangi yürüyen merdivenin çalışmayacağına karar vermeye çalıştığını gösteren bir "İki Seçenek" meme'si var. Resmin alt kısmında, terli bir adamın bu karardan aşırı yorulduğu görülüyor. Şaka, metro çalışanlarının sürekli olarak bir yürüyen merdiveni onarıyor gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu nedenle, adam bu sorunun nedeni hakkında çok endişeli.

Fotoğrafta, bir adam elini metro yolcusunun yüzüne yaklaştırıyor. Adamın yüzünde şaşkınlık ve iğrendiği bir ifade var. Şaka, adamın elini metro yolcusunun yüzüne yaklaştırarak onun burnunun ucunda olduğunu göstermesiyle oluşuyor. Şakanın Türkçe açıklaması: "Adam elini metro yolcusunun yüzüne yaklaştırmış ve adamın burnunun ucuna getirmiş. Yolcu iğrendiği için şaşkın bir ifadeyle bakıyor."

Resimde, iki farklı merdivenin resimleriyle birlikte bir "karar veremiyorum" meme görüyoruz. Üstteki panelde, çalışanlar bugün hangi merdivenin çalışmayacağına karar vermeye çalışıyor. Alttaki panelde ise, işin zorluğundan bezmiş ve başını bezle silerek, durumu ifade eden bir adam var. Fıkra, çalışanların sıradan ve basit bir karar için bile çok fazla çaba sarf ettiklerini, bu çabanın aslında aşırı zorlayıcı ve bunaltıcı olduğunu gösteriyor. Bu, gerçek hayatta karşılaştığımız ufak tefek kararlar için abartılı bir tepkiyi komik bir şekilde yansıtıyor.

Fotoğrafta, bir metroda yolculuk eden bir adamın, başka bir yolcunun koltuğuna asıldığını görüyoruz. Adam, koltuğa asılırken çok çaba sarf etmiş ve bacakları havada kalmış. Adamın yüzündeki ifade, yaptığı eylemin absürt olduğunu gösteriyor. Bu fotoğrafın komikliği, adamın koltukta asılı kalma çabasının, yer sıkıntısı yaşayan ve yolculuk etmek için her yolu deneyen bir yolcunun tipik davranışıyla çelişmesinden kaynaklanıyor.