Resimde, sosyal medya platformu (Twitter gibi) üzerindeki bir gönderi görülüyor. Gönderi sahibi, Samican Önder isimli bir kullanıcı ve mesajı, işinin (mesaisinin) başladığını duyuruyor. Ardından, mesajlaşma kutusu stilinde altta sıralı bir dizi soru-cevap veya diyalog örneği var. Sorular, "aniden kediye dönmüş" gibi tuhaf bir durum ve "sokakta beni tanır mıydın?" gibi olası bir karşılaşma durumu yaratıyor. Özetle, gönderi mizah içeren bir durum sunuyor ve günlük hayatta karşılaşılabilecek, biraz absürt ve komik anları konu alıyor. Özünde, espri, beklenmedik ve absürt bir durum yaratılarak, günlük yaşamın olağandışı ve komik yönlerine dikkat çekiyor. "Mesai başladı" gibi basit bir başlangıç cümlesinden sonra, sıralanan sorular, kişiyi günlük hayatın beklenmedik yönleri hakkında düşünmeye iterek gülmeceye dönüşüyor. Örnekteki durum, kediye dönüşme veya sokakta tanınmama gibi abartılı bir bakış açısı sunarak mizah katıyor.

Fotoğrafta bir telefon mesajlaşma uygulaması ekran görüntüsü yer alıyor. Mesajlaşma, "patron" olarak tanımlanan bir kişi ile "37" numaralı bir kişi arasında geçiyor. "Patron" kişinin, müşteriye "aklı başında mısın?" diye sorduğunu ve "37" numaralı kişinin bu soruyu sorgulamasını eleştirdiğini görüyoruz. Şaka, "müşteriye aptal mı diye seslendiğini" savunmak yerine, "müşteriye aptal mı diye sorduğumu" cevabı ile patronun durumu savunmaya çalışmasıdır. Bu, soru sormanın doğru bir yol olmadığı, ancak patronun savunmasında samimi olmadığı anlamına gelir. İş yerinde veya müşteri ilişkilerinde davranış biçimlerinin sorgulanması üzerine kurulu bir şakadır.

Fotoğrafta bir oto tamirhanesi zemininde, araba kaldırma sistemleri üzerinde duran arabalar görülüyor. Zeminde küçük bir şey var gibi görünüyor. Fotoğrafın alt kısmında sosyal medya hesabı kullanıcısı adı yer alıyor. Bu bir "mizahi" görsel. İlginç bir şekilde, fotoğrafa bakıldığında "zeminde bir şey var mı?" sorusunu akla getiriyor. Gerçekte ise herhangi bir önemli olay yok, sadece oto tamirhanesinde bir zemin. Olası bir mizah kaynağı, "küçük bir şey"in aslında önemsiz bir detay veya farkındalık gerektiren bir şey olmadığıdır. Fotoğrafta espri yok, sadece oto tamirhanesinin içindeki görünüşü yansıtıyor.

Resimde, renkli kalemlerle çizilmiş, olasılıkla bir çizgi roman veya karikatür panelini gösteren bir görsel var. İki kişi, muhtemelen bir çift, yatakta yatıyor. Kadın ağlıyor, erkek ise onu teselli etmeye çalışıyor. Kadın, konuşma balonlarıyla, "Ağlama yavrum..." gibi cümleler söylüyor. Erkek de, "Yaşanır canım, yaşanır... Keriz mi? Yaşanır" gibi, hayatın devam edebileceğine dair bir mesaj veriyor. Panelin sonunda, "Bitti" yazan bir kutu var ve altta da "GULDUM.NET" yazısı mevcut. Karikatür, hayattaki zorluklar ve üzüntü, özellikle de ağlama ve kayıpların anlamını ele alıyor. "Ağlayarak onları sevindirme" ifadesi, ağlamanın bir tür öfke veya başa çıkma mekanizması olabileceği, ancak sonuçta üzüntüyü daha da derinleştirebileceğini vurguluyor. "Yaşanır mı?" sorusu ise, zorluklarla nasıl başa çıkılabileceği ve yaşamın devam edip etmeyeceği konusunda sorgulanıyor. Özetle, karikatür, duyguların karmaşıklığını ve üzüntünün hayatın bir parçası olduğunu anlatıyor.

Resimde, gece vardiyasında çalışan bir kişi, saat 2'de, yani gece geç saatlerde, Doritos yiyerek öğle yemeği molası veriyor. Komik olan nokta, gece vardiyası çalışan insanların genellikle gün ışığında mola vermesi beklenirken, bu kişinin gece geç saatlerde yemeği olduğu için bir espri unsuru yaratıyor. "Gece vardiyasında öğle molası vermek" sözü, normal saatlerde mola verenlerin durumuyla karşılaştırılarak espriyi güçlendiriyor. Resmin genel tonu, biraz da ironik olarak, gece vardiyasının zorluklarını ve alışılmadık zamanlarda yaşanan rutinleri vurguluyor.

Resimde, Tintin çizgi romanından (ya da benzer bir çizgi romandan) bir sahne yer alıyor. Bir adam (belki de Kaptan Haddock), "Ne hafta, ha?" diye düşünürken diğer bir kişi (belki de Tintin) "Kaptan, bugün Çarşamba" diye cevap veriyor. Zaman kavramının, özellikle haftanın günlerinin, komik bir şekilde nasıl algılanabileceğini gösteriyor. "Ne hafta, ha?" sorusu, zamanın nasıl hızla geçtiğini ve kahramanın belki de bir şeyleri kaçırdığı izlenimini veriyor. "Çarşamba" yanıtı ise bu sorunun çok basit ve direkt bir cevabı olduğuna vurgu yapıyor. Bu da, aslında zamanın algılanışındaki ve insanların zamanı nasıl algıladıklarındaki komik bir çelişkiyi yansıtıyor. Joke, zamanın hızlı geçişine ve bunun fark edilmemesine dayanan bir zamanlama yanlış anlaşılmasının mizahına dayanıyor.

Resimde, yüzü ve üst bedeninin bir kısmı görünen, koyu saçlı, orta yaşlı bir erkek görünüyor. Erkek, muhtemelen bir röportaj ya da benzer bir ortamda. Üzerinde bej renkli bir mont var. Montun ön kısmında "Kankimle her iş çıkışı aramızda geçen diyalog:" yazısı Türkçe olarak görülüyor. Bu, muhtemelen bir esprili ifadeler veya günlük konuşmalar bağlamında kullanılan "kankim" (arkadaşım) kelimesinin ironik kullanımı üzerinden işliyor. Genellikle "her iş çıkışı aramızda geçen diyalog" ifadesi, arkadaşlar arasında geçirilen sohbetlerin, iş çıkışı karşılaşmalarının, ve günlük konuşmaların tekrarlayıcı ve bazen de önemsiz olabileceğini vurgulamak için esprili bir şekilde kullanılıyor. Bu bağlamda, "kankimle her iş çıkışı" detayı, sıradan bir söylem gibi görünse de aslında oldukça komik ve esprili bir ifade oluşturuyor. Çünkü günlük sohbetlerin sıkıcı ve önemsenmeyecek derecede olabileceği vurgulanıyor.

Fotoğrafta, başörtüsü ve maske takmış bir kadın, eldivenlerle prezervatif paketleme işinde çalışıyor. Arka planda benzer şekilde giyinmiş diğer kadınlar da görülüyor. Metinde ise, "fabrikada tütün sarar, sanki kendi içer gibi, sararken de hayal kurar, bütün insanlar gibi" deniyor. Bu, kadınların çalıştığı yerde prezervatif üretiminin, aslında insanların cinsel yaşamları ve hayal gücüyle ilişkilendirilmesi anlamına gelen ironik ve dokunaklı bir ifade. Tütün sarmanın "hayaller kurmak" ile ilişkilendirilmesi, insanların her türlü iş yerinde hayalleri olduğunu ve günlük rutinlerinde bile hayal kurduklarını vurgulamak için bir metafordur. İşin kendisiyle hayallerinin ve insanların ortak yönlerine gönderme yapıyor. Özetle, mizah, prezervatif üretimi gibi, genellikle gizlilik ve özel hayatla bağlantılı bir işin, "sıradan" bir iş gibi, herkesin yaşadığı hayaller, arzular ve düşüncelerle ilişkilendirilmesine dayanmaktadır.

Resimde, bir barda masada oturan bir adam ve onunla ilgili bir Twitter paylaşımı görülüyor. Adam, koyu yeşil bir tişört giymiş ve elinde bir bira bardağı var. Masanın üstünde. Twitter paylaşımında, "Türklerde mesai sonrası bar kültürü olmaması" yazıyor. Joke, Türk toplumunda mesai sonrası bar kültürünün azlığına veya varlığına dair bir yorum yapıyor. Adamın bira içmesiyle, bu kültürü temsil ettiği ve belki de bu kültürün daha yaygın olmadığına dair ironik bir gözlem olarak algılanabiliyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın sahibi "piko" kullanıcı adlı birisi ve paylaşımda, eşinin iş yerinden kaçırılma ve uzun süre hapis altında tutulma şikayeti dile getiriliyor. "Kocamı o iş yeri denen yerden nasıl kurtarabilirim saatlerce hapsediyorlar ve bana göstermiyorlar" cümlesinde ironi var. Kadın, eşinin iş yerinden kurtarmak istediğini, fakat iş yerinin onu saatlerce hapsetmeye devam ettiğini anlatarak, şikayetçi olduğunu ve çözüm bulmakta zorlandığını vurguluyor. Özetle, eşinin hapsedilmesinin imkansız veya çözülemez bir durum olduğu ironik bir ifadeyle anlatılıyor.

Fotoğrafta Burger King'de çalışan bir işçi görülüyor. İşçinin önlüğü ters giyilmiş ve önlükte "KASA ÖNÜNDE" yazıyor. Bu durumun komik tarafı, kasiyer olması gereken işçinin, önlüğünü ters giymiş ve önlükte de "kasa önünde" yazması. Bu durum, işçinin görevini yerine getiremediği ve işini ciddiyetle yapmadığı izlenimi veriyor.

Pazartesi mesaisi vücut bulmuş Kaynak

Fotoğrafta kaldırımda yürüyen bir adam ve adamın başının üzerinde duruyor gibi görünen küçük bir çocuk var. Şaka, çocuğun adamın başında durmadığı, ancak adamın yürürken arkasında durması ve bu nedenle, adamın arkasında yürürken başında olduğu gibi görünmesidir. Çocuğun ayaklarının yerden kesik olması bu illüzyonu daha da güçlendiriyor. Başka bir deyişle, fotoğrafta çocuk "adamın başında duruyor" gibi görünüyor ama aslında adamın arkasında yürüyerek, bu görünümü yaratıyor.

Fotoğrafta, Demet adlı bir kullanıcı "Mesleği gereği insanlarla birebir iletişim kurmak zorunda olan herkese büyük sabır diliyorum." yazarak bir tweet atmış. Şaka, Demet'in mesleğinin insanlar ile birebir iletişim kurmayı gerektirdiğini ve bu nedenle insanlara sabır göstermek zorunda kaldığını ima ediyor. Ancak bu tweet, tweet sahibinin aslında çok sabırsız olduğunu ve insanların ona sabır göstermesini istediğini ironik bir şekilde ifade ediyor.

Resimde, "Y.RRAK GİBİ ADAM" yazan bir tişört giyen ve "YARIN PAZARTESİ EHE..." diyen bir adam var. Şaka, adamın "Y.RRAK GİBİ ADAM" yazan bir tişört giyiyor olması ve aynı zamanda "YARIN PAZARTESİ EHE..." demesiyle, işinden ve hayatından sıkıldığı ve hafta sonunu bekleyerek haftanın en kötü gününü geçirdiğini ima ediyor. Bu, iş hayatında sıkça yaşanan bir duyguyla dalga geçerek, okuyucunun "işte bende de böyle" demesini sağlayacak bir mizah yaratıyor.

Fotoğrafta, bir kişinin yataktan kalkıp yatağını topladığı ve "Her Sabah" yazan bir başlıkla gösterilmiş. Ardından, aynı kişinin bir koltuğa oturduğu ve "Her Gece" başlığı ile gösterilmiş. Şaka, kişinin sabah yatağını toplamanın zorluğuna ve geceleri ise rahatça koltuğa oturma tercihine gönderme yapıyor.

Fazla coşmaya gerek yok.. ________________________________________ #umutsarıkaya #umutsarıkayakarikatür #mizah #karikatür...

Resimde 9gag'ın Twitter hesabından bir tweet görülüyor. Tweet'te "İşten çok uzun bir gün geçirdim - 419 meme inceledim ve hangilerini yayınlayacağımı seçtim" yazıyor. Şaka, 9gag'ın çalışanlarının sürekli olarak meme incelemek zorunda kalarak oldukça zor bir iş yaptığını ima etmesinde yatıyor. 419 gibi yüksek sayıda meme incelemek oldukça yorucu ve sıkıcı bir iş gibi görünüyor.

Fotoğraf, Twitter'da Samican Önder'in "benim mesai başladı" yazdığı bir gönderiyi gösteriyor. Altında ise "ben aniden kediye donussem sokakta beni tanır mıydın gecerken" diye bir mesaj dizisi var. Bu, kediye dönüşen birinin sokakta tanınıp tanınmayacağı hakkında esprili bir soru sorarak mesainin yoğunluğunu vurguluyor.