Fotoğrafta, muhtemelen 18. yüzyıl tarzı bir kadın portresi var. Kadın, kabarık saçı, bol kıyafetleri ve dönemin modasına uygun aksesuarlarla, döneminin zenginliğini ve lüksünü yansıtıyor. Görsel, özellikle saç şekli, kostüm ve arka plandaki kumaş dokusuyla, tarihi bir dönem portresinin estetiğini gösteriyor. Fotoğrafın bir espriye işaret ettiğini söylemek zor. Eğer bir espri varsa, buradaki espri, kadın güzelliği ve zenginliğinin, dönemin toplumsal değerleriyle ilişkilendirilerek tarihsel bir dönemin estetik kaydının sunulması şeklinde kodlanmış olabilme olasılığı yüksek. Önemli olan, fotoğrafın görsel olarak tarihsel bir dönemi temsil eden bir sanat eseri olmasıdır. Eski tarz kadın portrelerinin günümüzde neşe kaynağı olabileceği, yani, espri olma ihtimalinin, tarihsel bir öznellikten ziyade bir görsel yorumla ilgili olabilmesi, espriye yönelik net bir işaret vermiyor.

Resimde, Marie Antoinette'in portresi ve onun sözde bir alıntısı görülüyor. Marie Antoinette'in, "Çok fazla iyileştirdim, artık kimse gibi değilim" dediği söylenmekte. Bu, bir mizah örneği. Marie Antoinette'in gerçekte böyle bir şey söylediği bilinmiyor. Alıntı, onun, saray hayatı ve sorumlulukları nedeniyle kendiyle ilgili gerçekleri gizlemek zorunda kalmış olabileceği imajına dayanıyor. Hatta bir biçimde, aşırı hassasiyet ve dikkat çekmek istememe ile ilişkili, abartılı bir tavır sergileyebilmiş olabileceğiyle dalga geçiliyor. Dolayısıyla, espri, Marie Antoinette'in karakteri ve o dönemin toplumsal beklentileri üzerinden yapılan bir ironi.

Fotoğrafta, klasik bir döneme ait, muhtemelen 18. yüzyıl tarzı bir portre tarzında çizilmiş, mavi bir elbise giyen bir kadın resmedilmiş. Kadının yüzüne, gülümseyen ve sakallı bir erkek yüzü yerleştirilmiş. Resmin alt kısmında, "Dana eti alamıyorlarsa koyun eti yesinler" yazıları ve altında "Nureddin Antoinette" yazısı yer alıyor. Bu, bir espridir. Birçok farklı anlamda yorumlanabilir. En olası yorumu, dana eti gibi pahalı yiyeceklerin temin edilemediği bir durumda, ucuz koyun etinin yemeye değer bir alternatif olduğunu, yani uygunsuzluğu görmezden gelme seçeneğini ifade ediyor. Kadının yüzüne yerleştirilen erkek yüzünün, konu olan kişilerin (muhtemelen politikacı veya yetkili kişiler) bu durum karşısında tavırlarını veya seçimlerini eleştirel bir biçimde yansıtması amacıyla kullanıldığı düşünülüyor. "Nureddin Antoinette" kısmı ise, kişinin adı ile, klasik bir güzellik ile ironik ve absürt bir kombinasyon yaparak mizah duygusunu vurguluyor. Özetle, resim, ironik ve eleştirel bir bakış açısıyla, pahalı veya ulaşılmaz olan şeylerin yerine daha uygun fiyatlı olanların tercih edilmesinin bir mizah kaynağı olarak kullanıldığı bir durum ve espriyi ele alıyor.