Fotoğrafta, üç erkek karakter görünüyor. Ortadaki adam, şapkası, bıyığı ve giydiği mont ile karakteristik bir görünüm sergiliyor. Soldaki ve sağdaki adamlar ise benzer kıyafetler ve şapkalar giyiyorlar. Hepsi birbirleriyle konuşuyor gibi görünüyorlar ve bir araya gelmişler. Fotoğrafın mizahı, ortadaki adamın karakteristik özelliklerinin, diğer iki adamın kıyafetleri ve görünüşleriyle tam olarak örtüşmemesinden kaynaklanıyor. Bu farklılık, karakterlerin benzerliklerini ve belki de toplumsal durumlarını, mesleklerini, ya da benzer sosyal çevrelerinden geldiklerini vurgulamak amacıyla kullanılabilir. Dolayısıyla fotoğraf, karakterlerin nasıl birbirine benzediğini (bazı yönleriyle), fakat nasıl farklı olduğunu (diğer yönleriyle) gösteren bir mizah içermiyor, yalnızca bir toplumsal ilişkinin fotoğrafı.

Fotoğrafta, "SARHOŞ" kelimesinin pembe/mor bir renkte, koyu bir arka plan üzerinde yazılı olduğu görülüyor. Ayrıca, fotoğrafın alt sağ köşesinde "@efsosahne" kullanıcı adı yer alıyor. Bu, muhtemelen "sarhoş" anlamına gelen bir kelimeyle ilgili bir espri. "Sarhoş"un yazım şekli ve arka plan rengi, bir sosyal medya paylaşımı veya durum güncellemesi gibi görsel bir espriye işaret ediyor. Üzerinde paylaşılan mesaj veya görsel, kullanıcının sarhoş olduğunu veya sarhoşlukla ilgili bir durumu ifade ediyor olabilir. Bahsedilen kullanıcı adı da bu anlamın pekiştirilmesini sağlıyor. Esas espri, "sarhoş" kelimesinin kullanış biçimiyle oluşturuluyor. Yani, sarhoş olmayı ifade eden bir ifade ya da durumun paylaşılmasında bir ironi ya da mizah var.

Fotoğrafta, iki kişi arasında bir el sıkışma anı görülüyor. Soldaki kişi, klasik bir takım elbiseyle resmi bir görüntü sergiliyor. Sağdaki kişi ise, kaşmir şapkalı ve uzun sakallı, geleneksel bir kıyafetle karşımıza çıkıyor. Aralarında el sıkışmaları, kültürel ve sosyal farklılıkları vurguluyor. Resmin mizah unsuru, iki farklı tarzın, iki farklı dünyanın, el sıkışma adabıyla bir araya gelmesi ve beklenmedik bir şekilde birlikte görünmesinde yatıyor. Görsel, kültürel farklılıkların ve toplumsal beklentilerin, aslında çok da farklı olmadığını, insan ilişkilerinin her koşulda gerçekleşebileceğini, hatta bazen beklenmedik bir uyum sağlayabileceğini iğneleyici bir şekilde ortaya koyuyor. Kısacası, "zıtlıkların buluşması" konusunda bir espri yapılıyor.

Görüntüde, bir televizyon programında, muhtemelen bir siyasi tartışma veya panel programında, iki kişinin masada oturduğu bir sahne yer alıyor. Soldaki kişi, takım elbise giymiş ve bir dizüstü bilgisayara bakıyor. Sağdaki kişi de takım elbiseli ve elini havaya kaldırıyor. Fotoğrafın arkasındaki potansiyel espri, sağdaki kişinin elinin havaya kaldırılışının biraz abartılı ve teatral görünmesi, sol taraftaki kişinin ise dizüstü bilgisayara odaklanması ve konuşmanın değil de bilgisayarla meşgul olmasıdır. Bu, sağdaki kişinin, konuşmasına veya tartışmaya katılmasına karşılık, sol taraftaki kişinin sanki tartışmanın dışında bir iş yapıyormuş gibi görünüşünü vurgulamak için komik bir şekilde tasarlanmış olabilir. Bu yüzden espri, dikkati dağıtılmış veya önemli bir konuyu önemsememiş gibi algılanan birinin davranışını karikatürize eden bir gözlemle ilgilidir. Bir başka deyişle, "diğer konuşmacının el hareketleri çok abartılıyken, kendi işiyle meşgul olan kişi çok normal duruyor" gibi bir yorum da yapılabilir. Program tarzına göre yorum farklılık gösterebilir.

Resimde, kapının önünde iki kişi el sıkışıyor. Birisi takım elbiseli, diğeri de oldukça geleneksel bir kıyafet içinde (başındaki örtü, uzun pelerin vb. ile). Görünen şahısların geleneksel kıyafetler içindeki kişiye saygı ve takdir içinde el sıkıştığı anlaşılıyor. Fotoğrafın biraz ironik/mizah içeren tarafı, takım elbiseli kişinin aslında "değişen zamanlara ve geleneksel olmayan değerlere" de ayak uydurması ve "geleneksel kıyafetlerle" giyinen kişiye hürmetle el sıkışması. Bu, modernite ve geleneksellik arasındaki çatışmayı, ya da farklılıklarımıza rağmen saygı göstermenin önemini komik bir şekilde yansıtıyor. Resim "farklılıkları kabul etme" mesajı veriyor. Bu, "zıtlıkların yan yana gelmesi" veya "zıt kültürlerin barış içinde bir arada olması" ile ilgili esprili bir yorum. İşte bu ironi, fotoğraftaki mizah kaynağıdır.

Resimde, taş duvarlı eski bir evin önünde, muhtemelen bir Türk köyünde, birkaç kişi görülüyor. Ortada, yeşil ve beyazlı bir örtüyle örtünmüş bir kadın var. Etrafında, bir erkek ve bir kadın daha mevcut. Resimde, "Yahu burası yatak odası mı be?" yazılı Türkçe bir metin var. Bu, bir şaka veya espri içeren bir ifade. Muhtemelen kadınların bekledikleri odanın, özellikle de odanın tahmin edilenden farklı bir şekilde düzenlenmiş ya da beklentileri ile örtüşmeyen bir yapıya sahip olduğu anlamına geliyor. "Yahu" ifadesi, şaşkınlığı, hayal kırıklığı veya tepkiyi ifade eden bir söz. "Yatak odası mı be?" sorusu, durumun beklediğinden farklı olduğunu vurgular; odanın yatak odası olarak uygun olmadığını veya beklenmedik bir durumla karşılaştıklarını öne sürer.

Görselde, bir Türk televizyon haber kanalı olan Akit TV'de canlı yayın sırasında bir haber sunucusu ve haberin altındaki haber başlığı görülüyor. Haber başlığı, Türk tiyatrosunun usta ismi Levent Kırca'nın Akit TV ekranlarında anıldığına dair. Görünen bir mizah veya ironi yok. Sadece bir haberin sunulduğu bir televizyon yayın görüntüsü ve haberin konusu hakkında kısa bir başlık var. Bu bir haber sunumu olduğu için, herhangi bir espri veya şaka içermiyor.

Fotoğrafta, ünlü Türk oyuncu Levent Kırca'nın balmumu heykeli görülüyor. Fotoğrafın üstünde "O kadar kaydırdın ki..." yazıyor. Bu, Levent Kırca'nın kendine has esprili ve ironik tavrını ve "kaydırma" sözcüğünü kullanarak onun karakteristik mizahını yansıtıyor. Bu, Levent Kırca'nın ünlü bir şahsiyet olması ve onun balmumu heykelinin de var olması sebebiyle yapılan bir espri.