Fotoğrafta, Twitter'dan alınmış bir paylaşım yer alıyor. Paylaşımı yapan kişi "başko #1312" kullanıcı adıyla ve "@tavukyeniden" kullanıcı adını kullanarak, "orta alt sınıf bir ailenin hırsız ama bilinçli büyütülmüş çocuğu olmak benim ağzıma sıçtı" şeklinde bir ifade kullanmış. Buradaki espri, ironik bir durumun ifadesiyle alakalı. Kişi, orta alt gelir seviyesindeki bir ailede, hırsızlık yapma eğilimi gösteren fakat bu durumu bilinçli bir şekilde kabullenmiş bir çocuk olmaktan duyduğu rahatsızlığı mizahi bir dille ifade ediyor. "Ağzıma sıçtı" ifadesi, bu durumun kendisini çok rahatsız ettiğini, canını sıktığını anlatmak için kullanılmış. Bu tür ifadeler, bazen çaresizlik, bazen de duruma karşı tepki veya ironi yaratmak için kullanılır.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi Mahmut Can, çok sayıda kitap okuduğunu ve dizi film izlediğini söylüyor ancak konuşmalar sırasında hatırlayamadığında "mavi ekran" (bilgisayarlarda hata oluştuğu zaman çıkan ekran) verdiği şakacı bir ifadeyle anlatılıyor. Joke, insanların bir konuda yeterince bilgi sahibi olmadıklarını ya da yaşadıklarını unuttuklarını bir bilgisayarın hata vermesiyle özdeşleştirerek esprili bir şekilde ifade ediyor. Kişisel deneyimlerini, teknik bir arıza ile ilişkilendirmesi esprili bir yan içeriyor.

Fotoğrafta bir yarışma programında bir yarışmacı soruyu cevaplamaya hazırlanıyor. Soru "Hangisi "Dede Korkut Hikâyeleri"ndeki karakterlerden biri değildir?" ve cevap seçenekleri "A: Bala Hatun", "B: Banu Çiçek", "C: Bamsi Beyrek", "D: Bayindir Han" olarak verilmiş. Burada espri, "Banu Çiçek" seçeneğinin "Dede Korkut Hikayeleri"nde bir karakter olmaması ve "Dede Korkut Hikayeleri"nde "Banu Çiçek" adlı bir karakter bulunmaması üzerine kurulu.

showbet anılcan ... @itsanilcan ya avrupadaki gençler ülkesinin başbakanını bilmiyor biz tekel bayiler başkanı özgür aybaşı bile...

Fotoğrafta Robin Williams'ın oynadığı bir öğretmen ve bir öğrenci arasında geçen bir diyalog var. Öğretmen öğrenciye kitap okur musun diye soruyor. Öğrenci de okumadığını ve eksikliğini hissetmediğini söylüyor. Öğretmen de ona "Ama biz hissediyoruz" diyerek cevap veriyor. Bu espri, kitap okumamanın, öğrencinin kendisini eksik hissetmesine neden olmasa da, öğretmen ve çevresindeki diğer insanların bunu fark etmesi ve bu eksikliği hissetmesi üzerine kurulu.

Fotoğraf, Twitter'da Fatma Özokay tarafından paylaşılan bir tweet'i göstermektedir. Tweet, üniversite öğrencilerinin mezun olmak için derslerinin yanı sıra belirli kitapları okumak, müzeleri gezmek, bazı filmleri izlemek gibi ek şartlar da yerine getirmek zorunda kalmalarını eleştirmektedir. Tweet'in sonunda "Yurt arasında dört yıl mekik dokumak yetmiyor yetmeyecek" ifadesi ile bu durumun öğrenciler için ne kadar zorlayıcı olduğunu vurgulanmıştır. Şaka, öğrencilere yüklenen bu ek şartların gereksizliğini ve gerçek hayatta yararlı olmayacağını ironik bir şekilde göstermektedir. Yurtla okul arasında dört yıl mekik dokumak, üniversite hayatının yoğunluğunu ve bu ek şartların öğrencilerin zamanlarını nasıl çaldığını ifade etmektedir.

Fotoğrafta, Twitter'da bir paylaşım bulunuyor. Paylaşımın yazarı "sicolanarkozy", paylaşımın konusu ise Paris'te yaşayan insanların küçük evlerde yaşamasına rağmen ülkelerini gezmedikleri ve Türkiye'ye de 30 metrekarelik evlere "kümes" diyorlar ama bu insanlar hayatlarında hiç yurt dışına çıkmamış. Burada yapılan espri, Paris'te yaşayan insanların, Türkiye'de 30 metrekarelik evlere "kümes" demesiyle, aslında kendilerinin de küçük evlerde yaşadığı ve ülkelerini gezmediği gerçeğini eleştiriyor. Yani aslında "kümes" diyenler, kendileri de "kümes" gibi bir hayat yaşıyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderide, Paris'te insanların 30 metre karelik evlerde yaşadıkları fakat görmedikleri ülke olmadığı belirtiliyor. Ayrıca, Türkiye'de 30 metre kareye kümes dendiğini, kocaman evlerde oturanların çoğunun ise hayatında bir kere bile yurt dışına çıkmadığını ima ediyor. Şaka, Türkiye'deki insanların küçük evlerde yaşadığı ve seyahat imkanlarının sınırlı olduğu algısını ele alıyor. Paris'te küçük evlerde yaşayanların bile birçok ülkeyi görmüş olmaları, Türkiye'de ise büyük evlerde oturanların bile yurt dışını görmemiş olmalarıyla karşılaştırılıyor. Bu karşılaştırma, genel bir seyahat kültürüyle ilgili gözlem üzerine kurulu, hafif bir hiciv içeren bir şakadır.