Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görüntüsü var. Paylaşımı yapan kişi, "Dayakçı" kullanıcı adıyla ve @dayagiyedin kullanıcı adıyla tanıtılıyor. Profil fotoğrafında "İstanbul Sözleşmesi Yaşatır" ibaresinin yer aldığı bir logo var. Paylaşım metni şöyle: "Bu yaşlıların 20li yaşları ne güzelmiş, fotoğraflardan neşe enerji fışkırıyor bi de bizimkilere bakın ceset olduk 20li yaşlarımızda". **Şaka:** Paylaşım, 20'li yaşlarını "güzel" geçiren ve enerjik olan yaşlıların fotoğraflarına gönderme yapıyor. Daha sonra ise, kendi 20'li yaşlarının sıkıcı geçtiğini, adeta bir ceset gibi olduklarını ifade ederek bu kontrastı mizahi bir şekilde vurguluyor. Yani, gençler için yaşlıların hayatının ne kadar eğlenceli olduğu, kendi hayatlarının ise ne kadar monoton olduğu üzerine bir espri yapıyor.

Fotoğrafta, bir yandan üniversite mezunu ve işsiz genç bir kadın görülürken, diğer tarafta borazan çalan bir çocuk ve "Ülkenin anasını s*ken yaşlılar" yazısı yer almaktadır. Şaka, üniversite mezunu gençlerin iş bulmakta zorlandığını ve ülkenin genel yönetiminden veya gidişatından dolayı yaşlıların sorumlu tutulduğu bir durumla alay etmektedir. İronik bir şekilde, gençlerin yaşadığı zorluklara borazan çalan bir çocuk eşlik eder.

Görselde iki ayrı kısım bulunuyor. Solda, bir tost üzerinde avokado ezmesi olan bir fotoğraf var. Yazı ise "Boomers'ın Millenials'ın ne istediğini düşündüğü" şeklinde. Sağ tarafta ise Paris'te bulunan bir giyotin resmi yer alıyor ve yazı "Millenials'ın gerçekten ne istediği" şeklinde. Bu bir mizah resmi. Avokado tostunun, Millenials'ın "sağlıklı" ve "modaya uygun" yeme tercihlerini temsil ettiği varsayılıyor. Giyotin ise, Millenials'ın, yaşam tarzlarının, beklentilerinin, ve bazen de beklentilerinin çok da kolay olmaması, veya eski nesillerin onları anlamamasından kaynaklanan zorlukları veya zorbalık/karşı çıkmaları sembolize etmektedir. Özetle, resim, Boomers'ın Millenials'ın basit ve zararsız (avokado tost gibi) şeyler istediklerini düşünürken, Millenials'ın aslında (siyasete, ya da diğer sosyal konulara ve değişime) daha karmaşık ve riskli istekleri olduğunu, (siyasete, ya da diğer sosyal konulara ve değişime) söylemek için yapılmış bir mizah resmi.

Fotoğrafta, bir tarafta, oymalı, muhtemelen eski ve değerli bir dolap, diğer tarafta ise basit, beyaz, Ikea tarzı bir raf görülüyor. Görsel, nesiller boyunca miras kalan, ince işçilik gerektiren ve estetik değeri yüksek mobilyalarla, modern, fonksiyonel ve ucuz mobilyalar arasındaki farkı vurguluyor. "Nenenin/dedemizin bize bıraktığı eşya" ile "torunlarımız için bıraktığımız eşya" arasındaki ironi ve zıtlık, esprili bir şekilde "mobilya değişimi"ni, estetik ile pratik, klasik ile modern arasında bir karşılaştırma olarak sunuyor. Dolayısıyla şaka, değişen değerler, geçmiş ve şimdi arasındaki farkı mizah yoluyla sergiliyor.

Resimde, dünya haritası üzerinde gençlerin yaşlılardan daha az ya da daha fazla mutlu olduklarına dair bir renklendirme gösteriliyor. Renkler, genç nüfusun yaşlı nüfus kadar mutlu olmadığı bölgeleri kırmızı ile, daha mutlu olduklarını gösteren bölgeleri ise yeşil ve sarı tonlarıyla ifade ediyor. Bu, aslında bir mizah içeren bir görsel. Gençlerin mutluluk seviyelerinin yaşlılara göre değişkenlik gösterdiği fikrine dayanan, oldukça yüzeysel bir veri görselleştirme. "Mutluluk seviyesi" gibi öznel bir kavramı, coğrafi bir dağılım üzerinden göstermek, gerçekte nasıl bir ilişki varsa yoksa yada bu ilişkinin nedenleri neler olduğunu net bir şekilde ortaya koymuyor. Resmin mizahı, çok karmaşık bir durumu, oldukça basit ve yüzeysel bir görselle temsil edip, bu verilerden ne anlaşılacağını izleyicinin kendi yorumlamasına bırakması.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir genç kız (Minyon Dolarlık Bebek) yeğeninin sınav sonucuyla ilgili ablasına ulaşmaya çalışıyor. Ablası ise, "moral bozmamak" gerekçesiyle, sınav sonucunun "yarın" konuşulacağını söylüyor. Genç kızın annesinin de, kızının ilk lise sınavında kötü sonuç aldığında, "kötü sonuç varsa yarın pikniğe gitme" demesi, konuya ironik bir bakış açısı katıyor. Özetle, paylaşım; moral bozmamak için sorulmayan sorular, ve geçmişte yaşanan benzer bir durumun (ilk lisede kötü sonuç alma durumu) anlatılmasıyla, aile içi iletişimdeki bir ironiyi ve "moral bozmamak" adına yapılan, belki de gereksiz, davranışları eleştirel bir dille anlatıyor. "Pikniğe gitme" detaylı, böyle bir iletişimin olduğu gibi "amaçsızlığını" vurgulayan, komik bir detay olarak yer alıyor.

Bu resimde, üst kısımda 20'li yaşlarındaki ebeveynleri ev almak ve üç çocuk sahibi olmak için plan yaparken, alt kısımda 20'li yaşlarında olan kişinin "ben" yazılı evde yalnız oturup bu planı bilgisayar ekranında düzenlediği görülüyor. Şaka, 20'li yaşlardaki kişilerin ebeveynlerinin gençlik yıllarında nasıl büyük hayaller kurduğunu ve bu hayalleri gerçekleştirdiğini, ancak kendilerinin bu hayallere ulaşmak için çok genç olduğunu ve yalnız kaldığını gösteriyor.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, 1970'lerde 27 yaşında olanların 3 çocuğu olduğunu, 1980'lerde 27 yaşında olanların 2 çocuğu olduğunu, 1990'larda 27 yaşında olanların 1 çocuğu olduğunu, 2000'lerde 27 yaşında olanların yeni evlenmiş olduğunu ve 2020 yılında 27 yaşında olanların Netflix ve Spotify aboneliklerinin ve bir çok reddedilmiş iş başvurusunun olduğunu söylüyor. Bu, aslında yaşla birlikte sorumlulukların ve beklentilerin arttığını ironik bir şekilde gösteren bir şaka. Yani, 1970'lerde 27 yaşında olanlar genellikle evli ve çocuk sahibi olmaya başlamışlardır, ancak 2020'lerde 27 yaşında olanlar hala hayallerinin peşinden koşmaya çalışıyorlar.

Resimde, ünlü bir Türk oyuncu olan Mecnun Ç.'nin Twitter hesabından bir tweet görünüyor. Tweet'te, Türk halkına gönderme yapan, "Millet çocuğuna daha doğmadan ev araba alıyor. Bizi bırakmışlar caretta caretta gibi, yumurtadan çıkıp kumsaldan denize, ekmeğimizin peşinde koşuyoruz." yazıyor. Bu tweet'te yapılan espri, Türkiye'de zenginlerin çocuklarına yapılan ayrıcalıkları ve yoksul halkın zorluklarla mücadele etme durumunu eleştirel bir şekilde ele alıyor. "Caretta Caretta" örneği, yumurtadan çıkan deniz kaplumbağalarının denize ulaşmak için zorlu bir yolculuk yapmalarına ve avcılardan kaçmaya çalışmalarına benzer şekilde, yoksul halkın da yaşam mücadelesini vurguluyor. Tweet'te yapılan espri, Türk halkının günlük yaşamında karşılaşılan bir durumu ve toplumsal eşitsizliği mizah yoluyla ele alıyor.

Resimde 1990 yılında bir çocuğun uçurtma uçurduğu ve 2010 yılında bir çocuğun drone uçurduğu gösteriliyor. Resimdeki espri, teknolojinin zamanla nasıl geliştiğini ve uçurtma uçurma gibi eski eğlencelerin yerini drone uçurma gibi yeni eğlencelerin aldığını gösteriyor. Uçurtma uçurma gibi basit bir aktiviteye ihtiyaç duyulan zamanın geçtiğini ve artık drone kullanarak aynı heyecanı yaşayabileceğimizi ima ediyor.

Fotoğrafta, "Guldum.net" adlı bir internet sitesinin logosu altında bir tweet görülüyor. Tweet'in yazarı "@rumeysland" kullanıcı adıyla, çocukluğunda yaşanan bir anıyı esprili bir şekilde anlatıyor. Tweet şöyle: "Babamdan para istedim masanın üstüne 10 lira koymuş sanki 2. Sınıfa gidiyoruz kantin harçlığı istedik ebeveynler 2005'te yaşamayı bırakın abi artık bitti suyun 50 kuruş olduğu zamanları unutun geçti" Espri, 2005 yılındaki 10 liranın değeri ve o yıllarda okulda harçlığın ne kadar olduğu ile günümüzdeki durum arasında bir karşılaştırma yaparak komik bir durum yaratıyor. 2005 yılında 10 lira, günümüzdeki değeriyle çok daha fazla para anlamına geliyor ve çocukluğunda 10 lirayla harçlık istemek daha kolaydı. Ancak günümüzde, harçlık istemek için daha yüksek meblağlar gerekiyor. Tweet'in esprili kısmı, 2005'te yaşamayı bırakmanın istenmesi ve suyun 50 kuruş olmasının unutulduğunun belirtilmesiyle ortaya çıkıyor. Bu, o dönemin basit ve nispeten ucuz yaşam biçimini özlemle anımsatıyor ve günümüzün pahalı ve karmaşık hayatının bir eleştirisi olarak yorumlanabilir.