Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Saba isimli bir kullanıcı, Fatma Özkaya adlı başka bir kullanıcıya yöneltilen bir mesajı paylaşıyor. Mesajda, Ferat adlı biriyle evlenmeyi reddetme gerekçesi olarak, ailenin buna izin vermeyeceği ifade ediliyor. Sonrasında, Fatma Özkaya'nın, "Neydi o hiç aklından çıkmayan roman cümlesi?" sorusu yer alıyor. Bu, "saba" tarafından paylaşılan mesajın içerdiği durumun, klasik bir roman veya hikaye örneğinde karşımıza çıkan bilindik bir durum veya kalıp olduğunu ima ediyor. Başka bir deyişle, "bildiğiniz gibi, aileler izin vermiyor" gibi klişe bir durumdan bahsediliyor. Joke, klasik bir aile-eş seçim çatışmasını vurguluyor ve "aklından çıkmayan roman cümlesi" ifadesiyle, bu tip hikayelerde sıkça geçen ve kalıcı iz bırakan unsurları hatırlatıyor. "Neydi o cümle?" sorusu ise, karşımızdaki durumu, evlenmeyi kabul eden ve etmeyen kahramanlarla ilişkilendirilmiş romanlardaki veya filmlerdeki tanıdık bir durumu sorgulama olarak algılanabilir.

Fotoğrafta iki kişinin WhatsApp konuşması var. Hasan, "Merhaba ben Hasan" diye mesaj atıyor. Emre ise "Merhaba bende Emre" diye yanıt veriyor. Şaka, Emre'nin "bende" kelimesini kullanarak "ben de" anlamında kullanmak yerine "bende" anlamında kullanması. Bu da Türkçedeki dil bilgisi kurallarına uymayan ve komik bir hata olarak algılanıyor.

Fotoğrafta bir kitap ve üzerine yapıştırılmış bir not kağıdı görünüyor. Kitapta "Sevgili, iyi kalpli Arkadiy Makarovıç, inanın sizin için..." diye bir cümle var. Not kağıdında ise "Yüzlerce kitap arasından tercihin benden yana düştüyse birbirimize bir şans vermeliyiz, ne dersin?" yazıyor. Bu komik çünkü kitapta yer alan cümle bir aşk mektubu gibi başlıyor ve not kağıdı ise bu aşk mektubuna bir cevap niteliğinde yazılıp, kişinin aslında bir aşk mektubu değil de bir kitabı okuduktan sonra yazdığı bir mesaj olduğu düşünülüyor. Fotoğrafta bir WhatsApp sohbeti görüyoruz. Sohbette iki kişi "Merhaba" diye selamlaşmış. Üstte kalan mesajda bir kişi "Merhaba ben Hasan" diye yazmış, diğer kişi ise "Merhaba bende Emre" diye cevap vermiş. Resimde de Emre'nin mesajının okunmadığı ve "1 OKUNMAMIŞ MESAJ" yazdığı görülüyor. Resimdeki espri, Emre'nin Hasan'ın mesajını okumayı "bende" diye yanlış anlaması ve "Ben de Emre'yim" demek istemesiyle oluşuyor.

Resimde, üstte aynı ailenin 1984 ve 2013 yıllarında çekilmiş iki fotoğrafı var. 1984'te, çocuk küçük bir bebekken aile bir araya geliyor. 2013 yılında, çocuğun yetişkin olduğu ve artık kendi çocukları olduğu görülüyor. Fıkra, çocukluktan yetişkinliğe geçişin hızını gösteriyor. Çocuk çok hızlı büyümüş ve şimdi kendi çocuğu var. The photo shows two photos of the same family, taken in 1984 and 2013. In 1984, the family is gathered with the child as a small baby. In 2013, the child is an adult and has their own child. The joke is about how fast time flies and how quickly children grow up. The child has grown up so fast that they now have a child of their own.