Görüntü, muhtemelen bir sosyal medya platformunda (örneğin Twitter, Facebook veya Instagram gibi) paylaşılmış bir sohbet ekran görüntüsü. Bir kişi (GM 182), "bende kapalıydım açıldım ve bir pişmanlık, vicdan azabı gibi şeyler olmadı emin ol rahat takılırsın kanka" diyerek bir durum anlatıyor. Bu ifade, bir kişinin yaşadığı olumsuz deneyimden sonra, artık rahat bir şekilde hayatına devam edebileceği anlamına geliyor. Bu durum, "kapalı olmak" ifadesiyle "açılmak" arasında bir geçiş yaparak ve sıkıntılı duygulardan kurtulduğunu belirtiyor. Daha sonra başka bir kullanıcı (Nilüfer Saygan), "Allah seni sevseydi rahatsız ettirip tekrar kapatırırdı" cevabını veriyor. Bu cevap, birinci kullanıcının rahatladığı durumu sorguluyor veya ironik buluyor. Burada kullanılan "Allah seni sevseydi" ifadesi, Allah'ın varlığına dair bir ifade değil, aslında bir esprili karşıtlık oluşturmak ve durumu dramatize etmek için kullanılıyor. "Rahatsız ettirip tekrar kapatırırdı" kısmı ise, kişinin rahatlamasının gerçekte başkaları için bir rahatsızlık yaratabileceği veya durumun aslında kişinin aradığı rahatlamaya neden olmadığı, belki de daha zorlu bir duruma geri döndüğü anlamını taşıyor. Kısacası, espri, durumun paradoksal veya ironik bir yönünü vurguluyor. Özetle, iki farklı görüş, birinin rahatladığı durumu, diğeri ise daha ironik ve farklı bir bakış açısıyla ele alınıyor. Esprinin özünde, hayatı veya durumu farklı yorumlamaların olabileceği ve rahatlamanın her zaman istenilen sonuçlara yol açmayabileceği bir mesaj gizli.

Bu fotoğrafta, Polat Ameldar adlı bir Twitter kullanıcısının yaptığı bir paylaşım görünüyor. Polat, Dante'nin cehenneminin 9 katlı olduğunu ve bu sitenin kullanıcılarının cehennemin 10. katında yanacağını söylerken bir espri yapıyor. Espri, Dante'nin cehennem tasvirine gönderme yaparak, internet kullanıcısının "cehennemlik" olduğunu ima ediyor.

Görüntüde, kırmızı tişörtlü bir kişinin eldivenli elleriyle, ateş üzerindeki bir metal parçasını ısıtan ve işleyen bir demirci olduğunu görüyoruz. Metal parçaları, demircilik atölyesinde, muhtemelen kaynaştırmak veya şekillendirmek için ısıtılıyor. Demirci, metal parçalarını bir çeşit alet ile kavrıyor. Fotoğrafın potansiyel espri unsuru, demircinin işine odaklanma şeklindeki yoğunlaşma ve belki de "çok yoğun çalışıyor" anlamına gelebilecek bir durum yaratıyor. Ya da, "işe odaklanıp, yorulmadan çalışmak" imajını güçlendirmeye çalışan, bu durumdan doğabilecek bir espri olabilir. Tam olarak anlaşılması için daha fazla bağlam gerekli. Resimde, kırmızılı bir tişört giymiş bir kişi, ateşin üzerindeki demir parçalarını, muhtemelen aletlerle şekillendiriyor. Görünen demir parçaları sıcak ve yanmış görünüyor. Masa üzerinde çıtçıtlar gibi küçük metal parçalar da var. Fotoğrafın potansiyel mizahı, işçinin yaptığı işin oldukça zor ve sıcak, hatta tehlikeli olabileceğini vurgulamasıdır. Sonra, resmin odak noktası olan demir ile işlenen nesnenin, günlük hayatta kullanılan küçük metal parçalarından bir araya getirilen bir şey olduğuna dair bir çıkarım. Bu, "küçük şeylerle bile büyük işler yapılabilir" anlamında bir espri, ironi veya bir gözlem olabilir. Resim ayrıca, yüksek sıcaklık ve çaba gerektiren bir zanaatkarlık işini, sıradan, basit şeylerden oluşan bir şey üzerinde gösterme anlamına gelebilir.

Resimde, iki farklı karede aynı kişi var. Üstteki karede kişi "Ben dişimle fıstık bile kıramıyorum." diyor. Alttaki karede ise "İnsanlar dille çatırtı çatırtı kalp kırıyor." diyor. Fıstık kıramayan bir kişinin, dille çatırtı çatırtı kalp kırmamasıyla ilgili ironik bir mizah var. İngilizceye çevirirsek: The image shows the same person in two different frames. In the top frame, the person says, "I can't even crack a peanut with my teeth." In the bottom frame, he says, "People break hearts with their tongues, making a lot of noise." It's an ironic humor based on the fact that someone who can't even crack a peanut is breaking hearts with words.

Fotoğrafta, bir bıçağın üzerine "Kasaplar Federasyonu Söküm Yarışması Birincisi Halil TAŞ" yazısı kazınmış. Bıçağın "kasaplar federasyonu" birincilik ödülü olarak verildiği ve bunun bir espri olduğu anlaşılıyor. Çünkü normal şartlarda bir kasap bir bıçak kullanma yarışmasında birincilik kazanamaz. Bu durumun ironik olması ve bıçağın kasapların kullandığı bir bıçak olması espriyi ortaya çıkarıyor.