Resimde, birbirinden farklı iki siluet görülüyor. İki ayrı düzlemde, yatay çizgilerle ayrılmış platformlarda duran figürler var. Bir figür platformun bir ucunda yürüyor, diğeri ise karşı uçta ellerini kaldırmış duruyor. Mizah, yürüyen figürün platformun ucunda bir "kazaya" veya düşmeye yakın bir pozisyonda durmasıyla, diğer figürün de aynı platformun öbür ucunda sanki bu kazayı görüp tepki göstermiş gibi ellerini kaldırmasıyla ilgili. Özetle, figürler birbirlerine göre beklenmedik bir şekilde tepki veriyor ve bu beklenmedik tepki komik bir duruma neden oluyor. Bu, bir hareketli gif veya kısa bir animasyon parçası gibi görünüyorsa, bu durumun farklı zaman noktalarını temsil ettiğini de belirtmek gerekir.

Fotoğrafta, 19. yüzyıldan kalma bir kadının portresi var. Kadın, göğsüne iki fincan çay koymuş ve gülümsüyor. Bu resim, "Özel becerileriniz var mı?" sorusuna, "Ben bir fincan çay taşıyıcısıyım" diye cevap veren birinin komikliğine vurgu yapıyor.

Fotoğrafta üç politikacı oturmuş ve görüşüyor. En solda Recep Tayyip Erdoğan, ortada Ahmet Davutoğlu ve sağda ise Mevlüt Çavuşoğlu bulunuyor. Erdoğan elinde bir kağıtla, sanki Çavuşoğlu'na bir soru soruyormuş gibi bakıyor. Çavuşoğlu ise telefonuyla ilgileniyor. Davutoğlu ise sanki "Yine mi?" dercesine bakıyor. Fıkra: Erdoğan: "Mevlüt, sen bu telefonu neden elinden bırakmıyorsun? Sanki görüşmede değiliz gibi!" Çavuşoğlu: "Efendim, ben dışişleri bakanıyım. Telefonum sürekli çalıyor. Her dakika bir şey oluyor!" Erdoğan: "Peki ya ben senin yerine olsaydım? Sence nasıl davranırdım?" Davutoğlu: "İşte bu soruya yanıt veremeyiz, çünkü sen o konuda tecrübeli birisin!" Bu fıkra, Erdoğan'ın sürekli telefona bağlı olduğunu ve dışişleri bakanının telefonunun sürekli çalması nedeniyle işini düzgün yapamadığı konusunda mizahi bir eleştiri yapıyor. Ayrıca, Davutoğlu'nun da Erdoğan'ın telefon bağımlılığına değinerek alaycı bir şekilde tepki verdiğini gösteriyor.

Fotoğrafta, bir kadın "Herkes tıpçı, hukukçu şu sitede, bi tane farklı meslek yok, mesela ramazan davulcusu yok mu aranızda, kim bu adamlar nerede yaşıyo" yazan bir tweet atıyor. Şaka, kadınlar için "güzelliğin yanı sıra" çeşitli kariyer seçeneklerinin olması gerektiği fikrini hicvederek, kadınların mesleklerini sınırlayan kalıplara uyum sağlamak zorunda kaldıkları fikrine değiniyor. "Ramazan davulcusu" gibi beklenmedik bir mesleğe atıfta bulunarak, kadınların çeşitli alanlarda çalışma kabiliyetlerine vurgu yapıyor.

Resimde bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderinin sahibi, staj kabul edildiği yazmasına rağmen hala durumunun değişmemiş olmasından şikayet ediyor. Altına başka bir kullanıcı "Olunca mı*" diye cevap yazmış. Şaka, "Olunca mı" cevabının alaycı bir şekilde, kişinin aslında stajı kabul edilmediğini, ancak bunun sistemsel bir hata olduğunu ima etmesinden kaynaklanıyor.

Görselde, "LAN İPEK" kullanıcı adına sahip bir Twitter hesabından bir tweet paylaşımı bulunmaktadır. Tweet'te, "Sadece 25 yaşını geçmemiş 37 yıllık tecrübesi olan adaylar değerlendirilecektir ;))" ifadesi yer almaktadır. Bu tweet'in espri konusu, 25 yaşında 37 yıllık tecrübeye sahip olmanın imkansızlığıdır. Bu durum, "25 yaşını geçmemiş 37 yıllık tecrübe" ifadesinin absürtlüğünü vurgulamaktadır. Tweet, bu absürt durumu ironik bir şekilde ifade ederek, okuyucunun gülümsemesini amaçlamaktadır.

Fotoğrafta, Tayfun Tatar'ın Twitter hesabından yaptığı bir paylaşımı görüyoruz. Paylaşımda, gece saat 5'te bir iş başvurusundan red cevabı aldığı belirtiliyor. "Demek ki sabaha kadar beni düşündüler" şeklinde eklenen cümle, red cevabının aslında çok düşünülerek verilmiş olduğu anlamına geliyor ve ironik bir espri yapılıyor. Bu espri, iş başvurusu reddedildiğinde kişinin hemen değil de düşünülerek reddedildiğini ima eden, yerleşik bir Türk mizahı örneğidir. Tayfun Tatar da bu espriyi kullanarak, reddedilme durumuna ironik bir şekilde yaklaşmayı tercih etmiş.