Fotoğrafta, iki genç adam, Antalya Kitap Fuarı'nda "Gelecek Nesiller İçin Umut Sarı Kayayı Fotoğraflayoruz" yazılı bir kitabın önünde oturuyor. Adamlardan biri kitabın üzerine imza atıyor. **Şaka şu ki, kitabın adı ve üzerindeki yazılar gerçekçi değil. Fotoğraf, bir sosyal medya gönderisinde kullanılan "komik" bir içerik örneği.** Başka bir deyişle, fotoğraftaki kitabın adı ve üzerindeki yazılar tamamen uydurma ve espri amaçlı. Bu, insanların gerçekliği ve internet kültürünü nasıl algıladığı hakkında bir yorum olarak da yorumlanabilir.

Fotoğrafta, çeşitli ülkelerin pasaportları ve kimlik kartları ile bir dizüstü bilgisayar görünüyor. Laptop ekranında, "Batı berberlerinin haritası" yazan ve üzerinde "harita" olarak çizilmiş bir resim bulunuyor. Bu görselde, Türkiye'nin dış politikasına yönelik bir espri yapılıyor. Ülkenin diğer ülkelerle olan ilişkileri genellikle "haritayı" nasıl çizdiği ile benzetiliyor. Espri, Türkiye'nin uluslararası arenadaki duruşunun, Batı'nın beklentilerine ve sınırlarına uymadığını ve kendi "haritasını" çizdiğini ima ediyor.

Bu fotoğraf, İzmir Kitap Fuarı'nın bir tanıtım görseli. Görselde, karikatürist Umut Sarıkaya'nın çizimi yer alıyor ve "Umut Sarıkaya İmza" yazısıyla birlikte, onun fuarda kitaplarını imzalayacağını duyuruyor. Görseldeki espri, Umut Sarıkaya'nın çizimindeki yüz ifadesi ve pozisyonuyla ilgili. Umut Sarıkaya, gülümsemeyen, biraz da mutsuz görünen bir ifadeyle resmedilmiş, bu da onu izleyenlerin "acaba Umut Sarıkaya, imza gününde okurlarına karşı biraz tedirgin mi?" diye düşünmelerini sağlayarak esprili bir hava yaratıyor.

Resimde, İzmir Kitap Fuarı'nda katılımcıların imza almak için sıraya girdiği, ancak kitapları imzalayan karikatürist Umut Sarıkaya'nın imzayı yerine başının etrafına bir çizgi çizdiği bir sahne gösteriliyor. Şaka, karikatürist Umut Sarıkaya'nın imza yerine başının etrafına bir çizgi çizerek, "imza" olarak bunu kabul ettirmesi ve bununla dalga geçmesi üzerine kurulu. Karikatüristlerin ve sanatçıların genellikle sıra dışı imzaları olmasıyla da bağlantılı bir espri bu.

Resimde bir grup insan sahilde yürürken, sahilde yürümek yerine denize paralel yürüyerek "ilıman bir iklime sahip" olduklarını iddia ediyorlar. Fırtına bulutları ve yağmurlu hava, onların iddialarını komik bir şekilde çürüterek, "ilıman iklim" tanımının gerçeklikle örtüşmediğini gösteriyor. Şaka, insanların, kendilerini olumsuz bir durumdan uzaklaştırmak için ucuz bir çözüm bulmaya çalışırken, gerçeklikten kaçmayı tercih etmelerini ve kendilerini kandırmalarını göstermektedir.

Fotoğrafta üç kişi var. İlk fotoğrafta sol taraftaki adam, sağ taraftaki adama bir kitap hediye ediyor. İkinci fotoğrafta ise sol taraftaki adam, kitabını sağ taraftaki adama imzalıyor. Bu fotoğrafların oluşturduğu espri, aslında kitapların hediye edilmesiyle ilgili bir espri değil. Espri, kitabın bir şekilde iki farklı kişi tarafından aynı anda imzalanması üzerine kurulu. Esprinin tam olarak anlaşılabilmesi için, fotoğrafların bir birine bağlanarak anlatılması gerekmektedir. Bu bağlamda, fotoğrafları izleyen kişi, kitapların birinin iki farklı kişi tarafından imzalandığını fark edip, bunun bir hata olup olmadığını veya bilerek mi yapıldığını merak edebilir. Ancak, bu espriyi kelimelerle anlatmak zor, çünkü komiklik fotoğrafların oluşturduğu görsel bağlama bağlı.

Fotoğrafta iki genç kişi ve yukarıda bir kadının fotoğrafı var. Alt kısımda ise "2014 İzmir :) @umutsarikaya58 #geleceknesillericin #umutsarikayayifotografliyoroz " yazıyor. Burada yapılan espri umut sarı kaya'nın fotoğrafı çekilirken gençlerle poz vermesinin o yıllarda gelecek nesillerin gelecekte onları sosyal medyada görmesi ve umut sarı kaya'yı fotoğraflayan kişi olarak tanımlaması.

Fotoğrafta iki erkek arkadaş gülümsüyor ve kameraya bakıyor. Fotoğrafın altına "Gelecek nesiller için umut sarıkaya yı fotoğraflıyoruz" yazılmış. Bu, gelecekteki nesillerin umut sarıkaya'yı (türkçe bir isim) tanımayacağı ve fotoğrafı anlamayacağı şeklinde bir espri. "Umut sarıkaya yı fotoğraflıyoruz" cümlesi oldukça sıradan ve anlamsız bir ifade, bu da espriyi daha da komik hale getiriyor.

Resimde iki farklı kare var. İlk karede bir adam Umut Sarıkaya ile el sıkışıyor, ikinci karede ise adam elini sabunla yıkıyor. Bu mizahın arkasındaki şaka, koronavirüsün el temasıyla yayıldığını ve bu nedenle insanlar ellerini sıkmaktan kaçınmaları gerektiği yönünde. Adam Umut Sarıkaya'nın karikatürlerini seviyor, ancak onunla el sıkışmak yerine, onu daha uzun süre görebilmek için ellerini yıkıyor. Fotoğrafta sabunla ellerini yıkayan çocukların bir grup resmini göstermektedir. Resmin altındaki yazı "Koronavirüse karşı mücadelede kritik önem taşıyan sabunla el yıkama, milyarlarca kişinin 'ulaşamayacağı' bir imkan durumunda" yazmaktadır. Şaka, sabunla el yıkamak bu kadar önemli olmasına rağmen, dünyanın her yerinde bu imkana sahip olmayan insanların olmasıdır. Bu fotoğraf, UNICEF'in el yıkamaya dair bir duyurusunu gösteriyor. Resimde, UNICEF'in el yıkamanın küresel salgın sırasında önemli bir önlem olduğunu vurguladığı ve dünya genelinde herkesin bu temel imkana sahip olması için çağrı yaptığı görülüyor. Bu fotoğrafta bir espri yok. Ancak, UNICEF'in "el yıkama" konusuna olan odaklanmasının esprili bir şekilde ele alınabileceği söylenebilir. Resimde, UNICEF Programlar Direktörü Sanjay Wijesekera'nın koronavirüs hakkında bir açıklama yaptığı görülüyor. Açıklamasında, ellerin sabunla yıkanmasının en temel korunma yöntemlerinden biri olduğunu, ancak dünyada milyonlarca insanın bu imkana sahip olmadığını belirtiyor. Aynı zamanda, koronavirüse karşı özel bir ilaç olmadığından da bahsediyor. Bu açıklama, dünyanın genel sağlık durumu ve imkansızlıklara karşı bir alaycı şekilde ele alınabilir. Şaka, herkesin sabun ve suyla ellerini yıkamasını söylemenin kolay olduğunu, ancak bu imkana erişemeyen çok insan olduğunu vurgulamasıyla ortaya çıkıyor. Resimde dünyanın pek çok yerinde çocukların, ebeveynlerin, öğretmenlerin, sağlıkçılar ve toplumun diğer bazı kesimlerinin evlerinde, sağlık tesislerinde, okullarda ve başka yerlerde el yıkama imkânlarından yoksun durumda olduğu belirtiliyor. Ardından, dünyanın nüfusunun %40'ının (3 milyar insan) evinde ellerini su ve sabunla yıkayabilecekleri bir yer bulunmadığı ve en az gelişmiş ülkelerde insanların hemen hemen dörtte üçünün evinde bu imkan mevcut olmadığı belirtiliyor. Daha sonra okulların %47'sinde el yıkanacak yer olmaması, okul çağındaki 900 milyon çocuğu etkilemekte olduğu ve tüm dünyaya ele alındığında okulların üçte birinde, en az gelişmiş ülkelerdeki okulların yarısında çocukların el yıkayabilecekleri yer olmadığı belirtiliyor. Bu durum, dünyanın bir çok yerinde temel hijyen koşullarının olmadığını ve insanların bu temel ihtiyaçları karşılamakta zorlandığını gösteriyor. **Şaka:** Resimdeki bilginin komik bir yanı yok. Aslında, resim ciddi bir konuyu ele alıyor ve dünyanın birçok yerinde hijyen eksikliğinin çok büyük bir sorun olduğunu gösteriyor. Resimde, sağlık tesislerinin yüzde 16'sında her 6 tesisten yaklaşık 1'inde tuvalet ya da el yıkama yeri bulunmaması nedeniyle, kentli nüfus açısından viral solunum yolu enfeksiyonlarının özellikle risk oluşturduğu ve bunun nedeninin kentlerde nüfus yoğunluğunun fazla olması, insanların market, toplu taşıma araçları ya da ibadet yerleri gibi kalabalık mekanlarda daha sık bir araya gelmeleri olduğuna dair bir yazı yer alıyor. Yazının son cümlesi ise "Bu durumda el yıkama daha da önem kazanmaktadır. N. var ki" şeklinde sonlanıyor. Burada yapılan espri, "N. var ki" kısmının eksik bırakılmış olması ve bununla "Nerede el yıkama yeri bulursan orada yıkan, yoksa hastalıktan kurtulma şansın yok" gibi bir anlamı çağrıştırıyor. Resimde, Sahra Altı Afrika ve Güney Asya'da kentsel bölgelerdeki insanların el yıkama imkanlarına erişimlerinin çok düşük olduğunu anlatan bir metin var. Metinde, Sahra Altı Afrika'da nüfusun %63'ünün, Güney Asya'da ise nüfusun %22'sinin el yıkama imkanlarına erişemediği belirtiliyor. Metinde, bu oranların yüksek olmasının nedeni olarak yoksulluk gösteriliyor. Metnin espri konusu, yoksulluğun el yıkama gibi temel ihtiyaçları bile engellemesi. Kısaca, metin, gelişmekte olan ülkelerde yaşayan insanların yoksulluk nedeniyle en temel ihtiyaçlarından bile mahrum kaldıklarını göstererek esprili bir şekilde ele alıyor. Görselde, Doğu Asya'da kentlerde yaşayan Endonezyalıların %28'i (41 milyon kişi) ve Filipinlilerin %15'i (7 milyon kişi) evlerinde temel el yıkama olanaklarından yoksun olduğu belirtiliyor. Bu durumun sağlık çalışanlarının enfeksiyonlardan korunmalarında, COVID-19 ve diğer enfeksiyonların sağlık tesislerinde yayılmasını önlemede çok önemli olduğu belirtilmekte. Bu metin, gelişmekte olan ülkelerde temel hijyenin önemini ve sağlıksız koşulların sağlık hizmetlerini nasıl etkilediğini vurgulamaktadır. Espri, metnin Doğu Asya ülkelerinde yaşayan insanların hijyen konusundaki yetersizliğini ima etmesi, bu da "Doğu Asya'da el yıkamak mı olurmuş?" gibi bir yorumu akla getiriyor. Bu resimde UNICEF'in çocukların ve ebeveynlerinin el yıkama olanaklarına ulaşmasını sağlamak için dünya çapında yaptığı çalışmaların bir tanıtım metni yer alıyor. Resimde, paylaşım butonu yukarıda bulunan, ancak "el yıkama" kelimesinin hemen altında olan, bu da metnin "paylaşmak için el yıkama kampanyalarını destekliyoruz" gibi bir anlama geldiğini gösteriyor. Bu ironik bir şekilde, paylaşım butonunun el yıkama ile ilişkilendirilmesinden dolayı komik bir durum yaratıyor. **Şaka:** Paylaşım butonunun "el yıkama" kelimesiyle bağlantılı olarak konumlandırılması, okuyucunun el yıkamayı paylaşmaya teşvik edildiği izlenimini veriyor. Fotoğraf, UNICEF'in koronavirüse karşı mücadele için halkın ellerini yıkarken uyması gereken adımları listeleyen bir broşürü gösteriyor. Ancak broşürde komik bir hata var, çünkü her adımda "ellerinizi" yerine "ellerinizi" yazılmış. Bu, broşürün hazırlanırken dikkatsizliğin veya kasıtlı bir hatanın ürünü olduğunu gösteriyor. Komik olan ise broşürün son satırının "# # #" olması ve bu hatanın fark edilmediğini düşündürerek okuyucuda "Acaba bu broşürü kim hazırladı?" sorusunu akla getirmesi.

Fotoğrafta, iki el birbirine sıkışıyor. Bir elin üzerinde "En sevdiğin karikatürist kim?" yazan bir baloncuk var, diğer elin üzerinde ise "Umut Sarıkaya" yazan bir baloncuk var. Fotoğrafın altında ise bir lavabo ve elleriyle sabunlu suda yıkanan bir kişinin fotoğrafı var. Bunun altında ise "Benimki de Umut Sarıkaya. Sadece koronavirüsten korunmak için ellerimi yıkıyorum. Böylece sağlığımı koruyabilir ve Umut Sarıkaya'yı daha uzun süre sevebilirim." yazıyor. Bu fotoğraf, koronavirüs salgını sırasında, insanların sağlıklarını korumak için ellerini yıkamalarını teşvik etmek amacıyla yapılmış bir mizah unsuru içeren bir reklam. Fotoğraf, "Umut Sarıkaya"yı seven ve onun karikatürlerini izlemek isteyen insanların, koronavirüsten korunmak için ellerini yıkamaları gerektiğini, böylece Umut Sarıkaya'nın karikatürlerini daha uzun süre izleyebileceklerini ima ediyor. Resimde bir grup insanın ellerini sabunla yıkadığı görülüyor. Resimde yer alan "Bilgi Notu" başlıklı metin, el yıkamayı, özellikle de sabun kullanmayı, COVID-19 salgınına karşı önemli bir önlem olarak vurguluyor. Fıkra ise, "Bilgi Notu"nun sabunla el yıkamayı "milyarlarca kişinin ulaşamayacağı bir imkan" olarak tanımlaması üzerine kurulu. Bu ironik bir ifade çünkü sabun, genel olarak ulaşılabilir bir maddedir. Fıkra, sabunla el yıkamaya herkesin erişebilmesi gerektiğini ve bunun bir lüks olmadığını, aksine sağlık için olmazsa olmaz bir adım olduğunu ima ediyor. Bu fotoğraf, UNICEF'in el yıkamaya dikkat çeken bir açıklamasını gösteriyor. Ancak, açıklamanın son cümlesi, "çabaların yenilenmesi çağrısında bulunuyor" şeklinde sona eriyor. Bu durum, el yıkamaya yönelik bir çağrıda bulunmanın, aslında sürekli bir çaba gerektiği ve el yıkama alışkanlığının her zaman yenilenmesi gerektiğini vurgulayan bir espri oluşturuyor. Kısacası, fotoğraf UNICEF'in el yıkamaya dikkat çekme çabalarını, aynı zamanda el yıkamayı sürekli bir çaba olarak gördüğü için bir espri olarak ele alıyor. Bu resimde dünyanın pek çok yerinde insanların el yıkama olanaklarına sahip olmadığını gösteren bir yazı var. Yazıya göre, dünyadaki nüfusun yüzde 40'ı evlerinde ellerini su ve sabunla yıkayamıyor ve en az gelişmiş ülkelerde insanların sadece dörtte üçü evinde bu olanağa sahip. Yazının devamında da okulların yüzde 47'sinde el yıkama yeri olmadığı ve bu durumun dünyadaki 900 milyon çocuğu etkilediği belirtiliyor. Bu yazının ironik kısmı, en az gelişmiş ülkelerdeki okulların yarısında çocukların el yıkayabilecekleri bir yerin olmaması. Bu durum, insanlara sağlık ve hijyen konusunda bilgi verilmesi, bu konuda gerekli önlemlerin alınması ve çocukların sağlıklı ve güvenli bir ortamda büyümelerinin sağlanması gerektiğini vurguluyor. Yani, en az gelişmiş ülkelerde bile el yıkama imkanının olmaması oldukça trajik bir durum ve bu sorunun çözümü için çaba gösterilmesi gerekiyor. Resimde, sağlık tesislerinin %16'sında her 6 tesisten yaklaşık 1'inde tuvalet ya da el yıkama yeri bulunmadığına dikkat çeken bir yazı görüyoruz. Yazı, kent nüfusunun yoğunluğunun fazla olması nedeniyle insanların market, toplu taşıma araçları ya da ibadet yerleri gibi kalabalık mekanlarda daha sık bir araya geldiğini ve bu durumun özellikle yoksul kent mahallelerinde yaşayanlar için risk altında olduğunu belirtiyor. Bu nedenle el yıkamaya daha da önem kazandığını söylüyor. Bu durumun bir espri olduğu söylenemez, çünkü yazının amacı el yıkamaya dikkat çekmek ve bu konuda toplumu bilinçlendirmek. Ancak, tuvalet ve el yıkama yerinin bulunmamasının özellikle yoğun yerlerde ciddi bir sağlık sorunu olabileceği gerçeğini vurgulayarak ironik bir şekilde sunuluyor. Resimde, Sahra Altı Afrika ve Güney Asya'da kentsel alanlarda yaşayan insanların el yıkama imkanlarının sınırlı olduğu belirtiliyor. Örneğin, Sahra Altı Afrika'da kentli nüfusun yaklaşık yüzde 47'si el yıkama imkanlarından yoksun. Güney Asya'da ise kentli nüfusun yüzde 22'si (153 milyon kişi) el yıkama imkanlarından yoksun. Burada espri, **el yıkama imkanlarının yoksunluğunun** özellikle kentsel alanlarda yaşayanlar için büyük bir sorun olduğunun vurgulanmasıyla yapılıyor. Resimde, el yıkama imkanlarının yoksunluğunun önemi vurgulanarak, bu sorunun yaygınlığı ve ciddiyetine dikkat çekiliyor. Bu görselde, Doğu Asya'daki Endonezyalılar ve Filipinlilerin el yıkama olanaklarının yetersiz olduğunun ve bu durumun sağlık çalışanlarının enfeksiyonlardan korunmalarında ve COVID-19'un yayılmasını önlemede önemli bir rol oynadığının belirtildiği bir metin yer alıyor. Görselde herhangi bir espri veya şaka bulunmamaktadır. Bu resim, UNICEF'in çocukların ve ebeveynlerinin el yıkama imkânlarına erişimini sağlamak için yaptığı çalışmaları açıklayan bir metin içeriyor. Resimde yer alan paylaşılabilen buton, UNICEF'in çalışmaları hakkında bilgi paylaşımını vurgulayarak, el yıkama alışkanlığının yaygınlaştırılması ve bu konuda farkındalık yaratılması mesajını güçlendiriyor. El yıkama alışkanlığının, bulaşıcı hastalıklardan korunmada önemli bir rol oynadığı, ancak bu alışkanlığın yeterince yaygın olmaması sebebiyle UNICEF'in bu konuda çalışmaları gerektiği, mizah amaçlı bir yorumla ifade edilebilir. Örneğin: "El yıkama, sanki dünyanın en zor işiymış gibi, UNICEF hala bunun için çabalıyor. " Bu resimde koronavirüse karşı el yıkamak için adımlar yazıyor. Şaka kısmı, el yıkama adımlarını yazan kağıdın altına "# # #" yazılmış olması. Bu, şaka olarak, "İşte bu kadar. Bu kadar." gibi bir ifade gibi yorumlanabilir. El yıkama adımlarının basit ve pratik olduğu vurgulanmak isteniyor.

Değerli karikatürist Kaan Ertem abiyi kaybettik. Umut Sarıkaya da dahil birçok karikatürist yetiştiren kıymetli bir ustaydı....

Fotoğrafta, masada oturmuş bir adam kitap okuyor. Adamın gözlük taktığını ve kitap okumaya odaklandığını görüyoruz. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Resimde, gözlüklü ve uzun saçlı bir adam, "selam işte genç!" diye bağırıyor. Ayağının altında ise "çito" yazan bir logo var. Şaka, "çito" kelimesinin, adamın söylediği "genç" kelimesine benzemesi ve "çito" kelimesinin Çiğdem markasının bir ürününün adı olması ve genelde gençler tarafından tüketilmesiyle ilgili. Yani şaka, adamın gençlere hitap ederken, aslında "çito" markasını duyurmak istediğini ima ediyor.

Resimde bir adam bir şapkayla çizim yapıyor ve başka birine "kafa konulu bir karikatür çizmeyi planlıyorum dostum. Phoop phoop!" diyor. Diğer adam ise "Yine ne istiyorsun?" diye cevap veriyor. Şaka, bir karikatürün "kafa" konulu olması fikrinin çok basit ve sıradan olmasına dayanıyor. Diğer karakter bunu anlıyor ve bu fikrin tekrarlanmasıyla sıkıldığı için bunu soruyor. "Phoop phoop" sesi ise karikatürün esprili ve abartılı bir şekilde ortaya çıkışını simgeliyor.