Resimde, Twitter'da paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajda, "delipetro" kullanıcı adlı birisi, "olgunbayanlar" adlı bir hesaba göndermiş. Resmin içinde, gözlük takmış bir tarihi figürün resmi var. Metinde ise, bir iş yaptığınızda, aranan ve saygın bir kişi olmanız gerektiği ve bunu başaramadığınızda, çevrenizdekilerin sizi eleştirdiği vurgulanıyor. "Nerdesin? Saat kaç oldu?" gibi sorularla alay ediliyor. Tweet'in "ne iş yaparsanız yapın o işin aranan elemanı olmalısınız" kısmı bir genel mesaj. "insanlar arkanızdan 'nerde bu amına koyduğum saat kaç oldu' demeli" kısmı ise ironik ve esprili. Konuşmacı, bir işi iyi yaparak veya başarılı bir şekilde olmanız gerektiğini ve başarısızlığınızda da eleştirilmeniz durumunu anlatıyor. Dolayısıyla, tweet'teki mizah, beklenmedik bir şekilde oldukça kaba bir dil kullanarak, eleştirilmekten kaçınmanın zor olduğunu ve başarının beklenmedik derecede güçlü bir öneme sahip olduğunu vurgulamaktadır. İfade edilen eleştiri, birtakım ironi ve abartı kullanarak, insan davranışlarını ve beklentileri esprili bir şekilde konu almıştır.

Görüntüde, gri-bej tonlarında, muhtemelen bir tür plastik veya reçine malzemenin üzerine, eşit aralıklarla, elmas şekillerde desen işlenmiş bir yüzey görülüyor. Yüzeyin üzerinde "Work smart not hard" (Akıllıca çalış, zorla çalışma) yazısı mevcut. Bu, çalışırken verimli ve zekice yöntemler kullanarak, daha az çaba ile aynı sonucu elde etmeye odaklanan bir yaşam tarzı veya çalışma etiği mesajını ifade eden bir espri/görsel espri. Yani, "akıllıca" çalışarak, "zorla" çalışmaya kıyasla daha az efor sarf edebilirsiniz, ama yine de sonuç alırsınız. Görsel, işlevselliği vurgularken, belki biraz da tembelliği, verimliliği bir metafor olarak kullanıyor.

Resimde, yüzü ve üst bedeninin bir kısmı görünen, koyu saçlı, orta yaşlı bir erkek görünüyor. Erkek, muhtemelen bir röportaj ya da benzer bir ortamda. Üzerinde bej renkli bir mont var. Montun ön kısmında "Kankimle her iş çıkışı aramızda geçen diyalog:" yazısı Türkçe olarak görülüyor. Bu, muhtemelen bir esprili ifadeler veya günlük konuşmalar bağlamında kullanılan "kankim" (arkadaşım) kelimesinin ironik kullanımı üzerinden işliyor. Genellikle "her iş çıkışı aramızda geçen diyalog" ifadesi, arkadaşlar arasında geçirilen sohbetlerin, iş çıkışı karşılaşmalarının, ve günlük konuşmaların tekrarlayıcı ve bazen de önemsiz olabileceğini vurgulamak için esprili bir şekilde kullanılıyor. Bu bağlamda, "kankimle her iş çıkışı" detayı, sıradan bir söylem gibi görünse de aslında oldukça komik ve esprili bir ifade oluşturuyor. Çünkü günlük sohbetlerin sıkıcı ve önemsenmeyecek derecede olabileceği vurgulanıyor.

Resimde, beyaz gömlekli yaşlı bir adamın iki farklı cep telefonu ile konuştuğu görülüyor. Bir elinde bir telefon, diğer elinde başka bir telefon. Resmin altındaki metin, "MevzukÜrtlere" adlı bir hesap tarafından paylaşıldığını ve "Kürt babaları anlık" ifadesiyle, Kürt kültürünün, yaşlıların iki telefonla konuşma şeklinin bir anlık durumunu veya geleneksel iletişim biçimlerini ifade ettiğini gösteriyor. Fotoğraf, yaşlı adamın iki telefonla konuşmasının, komik ve absürt bir durum oluşturarak, konuşmanın çok önemli veya birden fazla kişinin aynı anda iletişim kurması gerektiğinin altını çizerken, ya da Kürt kültürünün bu durumla ilişkilendirildiği ile ilgili bir ironi veya mizah içerdiğini ima ediyor. Genellikle iki telefon ile konuşma gereksinimi, iletişimde güçlük yaşama durumunu, çok fazla konuşma veya mesajlaşma gereksinimini, iletişimin zorluğunu veya iletişimdeki farklılıkları vurgulamaktadır.

Resimde, resmi kıyafetler içinde iki adamın bir masada oturduğu görülüyor. Adamların biri diğerine "Adın ne?" diye soruyor, diğer adam da "İşe alındım." diye cevaplıyor. Bu, "İşe alındım" ifadesinin, birinin özgeçmişini paylaştığı ve ardından bir işe alındığı zamanki "İşe alındım" ifadesinden farklı bir şekilde kullanıldığını gösteren bir mizah örneğidir. Bu, işe alındıktan sonra gelen kişinin "İşe alındım" ifadesini kullandığı durumları temsil eden bir mizah biçimidir. İşte Türkçede bu mizahın açıklaması: Resimde iki adam var ve biri diğerine "Adın ne?" diye soruyor. Diğer adam ise "İşe alındım." diye cevaplıyor. Bu, "İşe alındım" ifadesinin, işe alındığına sevinen biri tarafından kullanılan "İşe alındım" ifadesinden farklı bir şekilde kullanıldığını gösteren bir mizah örneğidir. Bu, birisinin işe alındıktan sonraki hislerini gösteren bir mizah biçimidir.

Resimde, bir iş görüşmesinde "Yetenekleriniz neler?" diye soran mülakatçı ile buna cevap veren üç farklı kişiliği temsil eden üç çizim var. İlk çizim çok basit bir şekilde "ben" diyor. İkinci çizim daha fazla detaya girerek, "ben bir takım elbise giymeyi biliyorum" diyor. Üçüncü çizim ise kendisini bir pelerinle örterek, "ben görünmez olabiliyorum" diyor. Bu çizimdeki espri, iş görüşmesinde insanların yeteneklerini abartma eğilimine ve kendilerini çok yetenekli göstermeye çalışmalarına yönelik bir gönderme.

Fotoğrafta bir adam büyük bir tahta parçasını tutarak onu bir traktörün üzerine koymaya çalışıyor. Adamın zorlanması ve başarısız olması, tahta parçasının boyutunun büyük olmasından kaynaklanıyor. Şaka, bu durumun alışılmadık ve biraz da komik olması üzerine kurulu. Adamın çabaları ve tahta parçasının boyutu, izleyicilerde gülme hissi uyandırıyor. Kısaca, şaka, adamın büyük bir tahta parçasını taşıma çabalarıyla ilgili ve bu durumun izleyiciler için eğlenceli ve komik bir durum yaratması üzerine kurulu.

Resimde, bir spor karşılaşmasında (muhtemelen voleybol veya benzeri bir spor) sahada ağır yaralanan bir oyuncuyu sağlık ekipleri sedyeye alıyor. Sağlık görevlileri, oyuncuyu sedyeye yerleştirme ve taşıma görevini yerine getiriyorlar. Görüntünün "şaka" kısmı ise, sedyenin üzerindeki oyuncunun üzerindeki forma ve sağlık görevlilerinin giydikleri kıyafetlerin renk uyumsuzluğu veya garip bir şekilde dikkat çekici renklerin kullanımıyla ilgili olabilir. Bu tarz bir renk uyumsuzluğu veya uyumsuzluğu, izleyiciye komik bir görüntü sunabilir, ancak bu kesin olarak bir şaka olarak düşünülmemeli ve ağır bir olayı küçümsememeliyiz. Resimdeki olay ciddi ve yaralanan sporcu için önemli bir durum. Resimde, bir spor karşılaşmasında (muhtemelen voleybol veya benzeri) yaralanan bir sporcunun sedyeye alınması görülüyor. Sedyede yatan sporcu, etrafında sağlık görevlileri tarafından destekleniyor. Görüntü, sedyeye alınışın biraz hantal ve komik bir şekilde gerçekleştiğini ima ediyor. Komiklik, sağlık görevlilerinin hareketiyle, sporcunun sedyedeki konumuyla ve genel hareketin bir spor karşılaşması içindeki ciddiyetle tezat oluşturmasından kaynaklanıyor. Görüntü, olağanüstü bir olay yaşandığı izlenimi yaratırken aynı zamanda ciddi bir duruma biraz hafifletici bir dokunuş katıyor. Bir nevi "kahkaha dolu" bir sağlık olayı.

Resimde SpongeBob karekteri bulunuyor. "Özel veya önemli bir işim var" dediği zaman yüzünde gülümseme ve heyecan var. Bir gün sonra, yüzünde aynı gülümseme ve heyecan varken "Aşkım, beni affet!" diyor. Burada espri, insanların işlerini, önemli işlerini bahane ederek eşlerinden kaçmaya çalışma eğilimini gösteriyor. Daha sonra ise özür dilemelerine rağmen yüzlerindeki gülümseme devam ettiği için bu eğilimi gülünç hale getiriyor.