Fotoğrafta, Ahmet Özberk adlı bir Twitter kullanıcısının bir paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda şu yazıyor: "tüm hayatınız boyunca cenazeniz için seyirci topluyorsunuz." Bu, hayat boyunca yaptığımız her şeyin aslında ölümümüz için bir izleyici kitlesi toplama çabası olduğu şeklinde ironik bir düşünceyi ifade ediyor. Yani, yaşam boyunca edindiğimiz deneyimler, ilişkiler ve başarılar, bir nevi ölüm törenimizde bizi izleyecek olanlar için bir hazırlık gibi.

Görselde, muhtemelen 19. yüzyılın sonlarına ait, eski bir çizim/illüstrasyon bulunmaktadır. İki ayrı sahne gösterilmekte: **Solda:** Seylan (bugünkü Sri Lanka) kırsalında, avcılar tarafından avlanan bir timsahı gösterilmektedir. Avlanan kişi (üstteki resimde) silah kullanarak veya avlanma hareketinde görünüyor. Sıradan insanlar ve kıyafetleriyle, muhtemelen yerel halk olarak tanımlanabilirler. **Sağda:** Çizimin alt kısmında bir timsahın avlandığı bir sahne var. Bir adam (avcı) timsahın üzerine eğiliyor; başka bir adam ise uzaktan timsaha bakıyor. Çizim, timsahın büyük olduğunu ve tehlikeli olduğunu vurgulamak için yapılan bir çizim. Sahne, avlanan bir timsahı değil, avcıların timsahları öldürmelerinin bir örneğini göstermektedir. **İlginç nokta:** Çizim, avlanma olaylarının (özellikle de vahşi hayvan avları) o dönemde önemli bir konu olduğunu gösteriyor. Bir de, o dönemde ırkçılık ve sömürgecilik ilişkilerini yansıtması, avlanan kişilerin dışarıdan gelen insanlar olduğu ve timsahların yerel olduğunun bir ifadesi olabilir. **Mizah** bu şekildeki çizimlerde (ve diğer tarihsel çizimlerde) bulunmaz. Resimler o dönemin toplumdaki, siyasi ve kültürel normlarını ve gerçekleri gösterir. Mizah, yorumlayana ve zaman dilimine göre farklılık gösterecektir. Belki de o dönemde, böyle avlanma olaylarının 'olağan' olarak algılanması, veya bu olayların çizim yoluyla dramatikleştirilmesinden ortaya çıkan durumdan biraz abartılı bir etki oluşturabiliyordu. Ancak, bunun bilinçli bir mizah amacıyla yapılmış bir çizim olmadığı anlaşılıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir paylaşım görünüyor. Tunç Tataker adlı kullanıcının paylaşımı, bir kurtarıcı rolüne giren kişinin, yardım ettiği kişi güçlendiğinde ilk terk edeceği kişi olduğuna dair bir gözlem içeriyor. Paylaşım, "eskiler"in (eski insanların/nesillerin) bu duruma "Körün gözü açıldığında kırdığı ilk şey bastonudur" sözüyle değindiğini söylüyor. Bu, kurtarıcı rolünü oynayan kişinin, desteklediği kişiye karşı gösterdiği özverinin sadece güçlenene kadar sürdüğünü ve ardından kişiden kopmayı temsil eden bir benzetme olarak yorumlanabilir. Kişi eski zaaflarını gördükçe, kurtarıcı rolünden çekilebilir. Bu da, ilişkinin yüzeyselliğine veya gerçeklikten yoksunluğuna gönderme yapmaktadır. Dolayısıyla, bir tür "kıskançlık", "çabuk vazgeçme" veya ilişkideki gerçekliğe vurgu yapan bir ironi içerir.

Resimde iki erkek var. Sol taraftaki erkek bağırarak konuşuyor ve "İnsan hayatı köpekten daha mı değerli?" diye soruyor. Sağ taraftaki erkek ise gülümseyerek "Evet?" diye cevap veriyor. Fıkra, insanların çoğu zaman "insan hayatı köpekten daha değerli" diye düşünmelerine rağmen, köpeklerine olan aşırı sevgi ve bağlılıkları nedeniyle bu soruyu düşünmeye bile yanaşmadıklarını vurgulamaktadır. Yani, resmin espri unsuru "insan hayatı" ile "köpek" arasındaki çelişkili ilişkiyi ele almasıdır.

Resimde iki adam yüzleşmiş durumda. Soldaki adam, sağdaki adamın kulağına bağırıyor. Soldaki adamın kafasında küçük bir beyin, sağdakinin kafasında ise büyük bir beyin var. Resmin espri konusu, sol taraftaki adamın "İnsan hayatı köpekten daha mı değerli?" diye soruyor, fakat beyni çok küçük olduğu için sağdaki adamın fikrini anlayamıyor ve sadece "Evet" diyebiliyor. Bu durum insan zekası ve değer yargıları arasındaki farkı komik bir şekilde gösteriyor.

Resimde iki kişi karşılıklı duruyor. Sağdaki kişi gülümsüyor ve başının üstünde bir beyin sembolü var. Sol taraftaki kişi ise kızgın ve ağzı açık bir şekilde konuşuyor. Resmin üstünde "İnsan hayatı köpekten daha mı değerli?" yazıyor ve sağdaki kişiye doğru üç çizgi yönlendiriliyor. Sağdaki kişinin üstünde ise "Evet?" yazıyor. Bu resim, insan hayatının değerini sorgulayan bir mizah örneğidir. Sol taraftaki kişi, insanların değerli olduğunu düşünürken, sağdaki kişi, insan hayatının köpeklere göre daha değerli olmadığını ima ederek "Evet?" diye soruyor. Bu, insanların kendi hayatlarını diğer canlılar ile kıyaslama eğilimini ve bu konudaki çatışmaları mizah yoluyla ele alıyor.

Resimde iki kişi birbirine bakıyor. Sol taraftaki kişi, "İnsan hayatı köpekten daha mı değerli!?" diye bağırıyor. Sağ taraftaki kişi ise gülümsüyor ve "Evet" yazan bir balonun içerisinde. Bu resim, insan hayatının, özellikle hayvanseverler tarafından, hayvanlardan daha değerli olup olmadığı tartışmasında kullanılan bir mizah örneği. Hayvanseverlerin, hayvanların insanlardan daha değerli olduğu düşüncesini karikatürize ediyor. Resim, insan hayatının değerini sorgulamak yerine, hayvanların haklarını savunmanın ve hayvanlarla insan hayatını eşitlemenin mizahli bir yolunu gösteriyor.

Resim, Twitter'da "Oynatalım Üğurcum" kullanıcı adlı bir hesabın paylaştığı bir tweet'i gösteriyor. Tweet'te "hayat pahalı ama hayatlar ucuz" yazıyor. Tweet'in yaptığı espri, hayatın maliyetinin yüksek olduğunu, ancak insanların hayatlarının değersiz olduğunu ima etmesidir. Bu, özellikle günümüz dünyasında insanların karşılaştığı zorlukları ve kayıpları düşününce, ironik bir şekilde komiktir.

arkadaşlar insanlara yetmeye çalışmayın ne olursa olsun yetemiyosunuz çünkü.ben hiç bu bana yeter diyen birini...

Resimde bir doktor, bir kadını doğum yaparken gösteriyor. Kadın yerine, ekranda görünen bir adam doğuruyor. Bu komik bir resim çünkü kadınlar doğurur ve erkeklere asla bebek doğurmaz.