Fotoğrafta üstte ve altta altışar adet yan yana dizilmiş yuvarlaklar bulunuyor. Bu yuvarlakların içleri yeşil renkli bir sıvı ile doldurulmuş, ancak her yuvarlakta sıvının seviyesi farklı. Bazılarının içi tamamen boş, bazılarının ise yarısı veya daha fazlası dolu. Üstteki yuvarlakların altında "İlerleme, bu şekilde gözlemlenebilir." yazıyor. Buradaki espri, ilerlemenin doğrusal ve hep yukarı doğru gitmesi gerektiği algısıdır. Yeşil sıvıların giderek artan seviyeleri, tipik bir ilerleme göstergesi olarak yorumlanabilir. Alttaki yuvarlakların altında ise "Ancak bu da bir ilerleme örneğidir." yazıyor. Bu ikinci satırda ise yuvarlaklardaki sıvı seviyeleri rastgele bir şekilde dağılmış görünüyor. Bazı yuvarlaklar boşalmış, bazıları dolmuş. Buradaki espri ise, ilerlemenin her zaman düzenli ve beklenen şekilde olmayabileceği, bazen gerilemelerin veya dalgalı bir seyir izlemenin de "ilerleme" olarak kabul edilebileceği fikridir. Yani ilerleme, mutlaka hep en iyiye doğru gitmek zorunda değildir; değişim ve hareketin kendisi de bir ilerleme olarak görülebilir.

Fotoğrafta, üç farklı insan figürü çizimi var ve bunların her birinin vücudunun farklı bir bölgesine odaklanılmış. İlk figürde, baş ağrısı olan birinin başının kırmızı renkle işaretlendiği görülüyor. İkinci figürde, karın ağrısı olan birinin midesi kırmızı renkle gösteriliyor. Üçüncü figür ise vücudun tamamını kırmızı renkle işaretleyerek, "çocukluğunuzda sizi heyecanlandıran şeylere olan ilginizi yavaş yavaş kaybetmek" şeklinde bir ifadeyle ilişkilendiriliyor. Esprinin temeli, yetişkinliğe geçişle birlikte yaşanan duygusal değişimleri, vücuttaki fiziksel ağrılarla ilişkilendirmesinden geliyor. Baş ve karın ağrısı gibi yaygın fiziksel rahatsızlıklar, vücudun belirli bölgeleriyle eşleştirilirken, üçüncü figürdeki "ilgi kaybı" ise bir nevi "duygusal ağrı" olarak ironik bir şekilde vücudun tamamına yayılmış gibi gösteriliyor. Bu da, yetişkinliğin getirdiği melankoli ve geçmişe özlem duygularına bir gönderme yapıyor.

Resimde, uçan bir Lamborghini gibi görünen, muhtemelen geleceğe ait bir araba, bir şehrin üzerinde havada süzülüyor. Arka planda uzay gemisi gibi bir araç da görünüyor. Yazı ise "kimin kimi sildiğiyle ilgilenmeseydik türkiye:" şeklinde. Bu, Türkiye'deki bazı konuların, özellikle de toplumun ilgisiz kaldığı veya önemsemediği olayların, sorunların hatta tartışmaların abartılı bir şekilde, hatta hayal ürünü bir şekilde ele alındığını ve "uçan araba" gibi bir imajla ifade ediyor. Yani, önemli olmayan şeylerle ilgilenmek yerine, daha önemli konulara odaklanmamız gerektiği şeklinde bir mizah içeriyor. Uçan araba, "gerçekçi olmayan" bir betimlemeyle, bu durumun hayal ürünü bir yanı olduğunu vurguluyor.

Resimde, 1886 yılından 2016 yılına kadar, her biri bir teknoloji ilerlemesini simgeleyen dört kare yer almaktadır. İlk karede, 1886 yılında icat edilen ilk araba gösteriliyor; ikinci karede, 1902 yılında yapılan ilk uçuş; üçüncü karede, 1961 yılında uzaya gönderilen ilk insan Yuri Gagarin; son karede ise 2016 yılında inşa edilen Uluslararası Uzay İstasyonu yer almaktadır. Her bir karenin altında, aynı yıl yaşanmış "din adamları" nın "teknoloji ilerlemesini" korkunç şekilde reddettiğini gösteren, öfkeli bakışları ve ağızları açık fotoğrafları yer almaktadır. Bu, teknoloji ilerlemesinin bir ürünü olan "din adamları"nın korkusunu ironik bir şekilde gösteren bir mizah.

Fotoğrafta, karla kaplı bir çatıda bir kişinin kar küreme işlemi yaparken görülmektedir. Resimde "Hayatımda ki sorunlar" ve "Çözdüğüm sorunlar" yazmaktadır. Şaka, kişinin sadece çatıda biriken kardan bir kısmını temizlemesi ve daha büyük kısmını olduğu yerde bırakarak "çözdüğüm sorunlar" olarak belirtmesidir. Yani, kişinin sorunların hepsini çözmek yerine sadece bir kısmını çözmesiyle, bu durum komik bir şekilde ifade edilmiştir.