Dışarıda bir grup insanın toplandığı bir alanda, bir kişi elindeki bir nesneyi havaya fırlatıyor. Videonun sonunda nesne havada asılı kalıyor veya beklenmedik bir şekilde hareket ediyor gibi görünüyor.

Videoda iki küçük çocuk dışarıda yan yana otururken birbirleriyle konuşuyor ve etkileşime giriyorlar. Çocuklardan biri diğerine doğru uzanırken, diğeri ona bakarak karşılık veriyor.

Videoda bir adamın önünde meyve tezgahı bulunmakta ve arkadaki kişi elindeki meyveyi bir yere koymaktadır. Ön plandaki adam ise konuşarak bir şeyler anlatmaktadır.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajda, "yirmili yaşlarda olmak" ile ilgili bir durum tanımlaması yapılıyor. "Yirmili yaşlarda olmanın en kötü yanı, artık kendi hayatını kurman gerektiğini her defasında daha net hissediyor olmak" cümlesi, bu yaşlardaki insanların hayatlarının yönünü alma ve sorumluluklarını hissetme baskısı altına girmelerini vurguluyor. Zaman zaman, genç bireyler üzerinde toplum tarafından belirlenmiş olan beklentiler, kendi hayatlarını inşa etme sürecine baskı uygulayabiliyor. Bu mesaj, bu baskının ve bu yaş grubundaki bireylerin hissettikleri yükün bir parodisi olarak yorumlanabilir. Dolayısıyla espri, gençlerin üzerindeki bu sosyal beklentilerin getirdiği sıkıntılı ve baskıcı duyguyu ifade ediyor.

Videoda bir kadın, deniz kıyısında durarak elindeki bir kaptan içindeki malzemeyi denize döküyor. Paylaşım başlığına göre bu işlem annesinin küllerini denize dökme ritüelidir.

Fotoğrafta, dışarıda bir masa etrafında yemek yiyen bir grup insan görülüyor. Masada, farklı yaşlarda insanlar var; yetişkinler ve küçük bir çocuk. Çocuk, "Ben" yazısının yanında, makarnanın büyük bir kısmını ağzına doluşturmuş şekilde görünüyor. Fotoğrafın üstünde "insanlar hayatla ilgili kararlar alırken" yazısı görülüyor. Bu, "Ben" olarak tanımlanan küçük çocuğun, hayatın karmaşıklığını veya önemli kararları diğerlerine göre çok daha basit bir şekilde, yemek yiyerek, yani önemsemeyerek algıladığını vurgulayan bir espri. Yetişkinler, genellikle stresli ve üzgün bir şekilde hayatın yüküyle boğuşurken, çocuk neşeli ve kaygısızca hayatın basit zevklerinden birini yaşamaya odaklanıyor. Dolayısıyla, espri, yetişkinlerin hayatın yüküyle fazla meşgul olmasının bir eleştirisi olarak yorumlanabilir.

Resimde, bir dış mekan ortamında yemek yiyen bir grup insan görülüyor. Ön planda, makarnaya dalmış, dili makarnalarla dolu bir küçük çocuk var. Çocuğun adı "Ben" olarak yazılıyor. Resmin geri kalanında, duygusal olarak tepki gösteren, ağlayan veya üzgün görünen yetişkinler var. Yazı ise "insanlar hayatta ilgili kararlar alırken" şeklinde Türkçe'de. Bu, "Ben" adındaki küçük çocuğun, büyüklerin karar alma süreçlerindeki karmaşıklığın ve duygusal durumlarının farkında olmayarak, hayatın basit zevklerine odaklanmış olmasından kaynaklanan bir mizah türü. Büyüklerin duygusal tepkilerini, çocuk gibi saf ve kaygısız bir şekilde basit bir şekilde yemek yeme eylemiyle karşılaştırıyor. Dolayısıyla, resmin mizahı, yetişkinlerin genellikle aşırı karmaşıklaştırdığı karar verme süreçlerinin, bir çocuk için yemek yemek kadar basit olabileceği gözlemini vurgulamaktadır.

Gece vakti yağmurlu bir sokakta, bir kişi diğerine doğru uzanıyor ve onu kucaklayarak destek oluyor. Paylaşım başlığıyla uyumlu olarak, zor bir anda birbirine destek olan iki kişinin dostluğunu gösteriyor. Görüntüde, yoğun yağmur sonrası yolun üzerinde oluşan büyük bir su birikintisinin içinde yürümeye çalışan iki kişi görünüyor. Yolun çukurlu ve suyla dolu olduğu, insanların bu suda ilerlerken zorlandıkları anlaşılıyor. Mizah, beklenmedik bir durumla karşılaşıldığında insanların tepkisinden kaynaklanıyor. Sıradan bir yolculuk, beklenmedik bir su birikintisine dönüşüyor ve bu da insanların dengesini bozuyor. İzleyicinin gülmesi, bu beklenmedik durumun komikliğinden kaynaklanıyor. Özetle, insanların beklenmedik bir engelle karşılaştıklarında gösterdikleri çaba ve durumun komikliği mizah kaynağı.

Resimde iki kişi görünüyor. Bir adam ve bir kadın. Adam kadına sevgiyle bakıyor, kadın ise biraz garip bir ifadeyle adama bakıyor. Adamın yüzünde bir gülümseme var ama kadının yüzü çok ciddi. Adamın yüzü mutlu ve sevecen, kadının yüzü ise biraz soğuk. Adamın bakışları kadını gerçekten sevdiğini gösteriyor, kadının bakışları ise adama biraz mesafeli gibi. Bu fotoğraftan espri çıkarmak biraz zor çünkü kişiler arasında belirgin bir uyumsuzluk var. Belki de "adamın kadına karşı olan aşkı, kadının ona olan ilgisinden daha fazla" gibi bir yorum yapılabilir. Ancak bu da çok güçlü bir espri olmayacaktır. Genellikle espriler, iki karakter arasındaki etkileşimden doğan bir durumun komikliğini yansıtır. Bu fotoğrafta ise, bu tarz bir etkileşim söz konusu değil. Belki de fotoğrafa daha farklı bir yorum yapılarak, "adamın kadına olan aşkı, kadının ona olan ilgisinden daha fazla" gibi bir espri yapılabilir. Ancak bu da çok güçlü bir espri olmayacaktır. Genellikle espriler, iki karakter arasındaki etkileşimden doğan bir durumun komikliğini yansıtır. Bu fotoğrafta ise, bu tarz bir etkileşim söz konusu değil.